Χρονολογίες– σταθμοί στην ιστορία των εμβολίων
1714: Πρωτοπόροι του εμβολιασμού θεωρούνται δύο Έλληνες ιατροί, ο Εμμανουήλ Τιμόνης (1669-1720) και ο Ιάκωβος Πυλαρινός (1659-1718), οι οποίοι δημοσίευσαν το 1714 στο Αγγλικό περιοδικό Philosophical Transactions την πρώτη επιστημονική κλινική εφαρμογή του εμβολιασμού, την οποία αποκαλούσαν «ευλογιασμό».
1796: Ευλογιά (Edward Jenner).
1879: Χολέρα (Chamberland, βοηθός του
Louis Pasteur).
1885: Λύσσα (Louis Pasteur, Émile Roux).
1894: Διφθερίτιδα ( Emile Roux, Emil von
Behring, Robert Koch).
1896: Τυφοειδής πυρετός (Almroth
Edward Wright, Frederick F. Russell).
1897: Πανώλη (Woldemar Haffline,
Whyte).
1906: Κοκκύτης (Jules Bordet (Nobel
Ιατρικής 1919) και Octave Gengou).
1921: Φυματίωση – BCG (Calmette–
Guérin).
1924: Τέτανος (G. Ramon και P.
Descombey).
1936: Τύφος (Rudolf Weigl).
1930: Γρίπη (Jonas Salk, Albert Sabin).
1935: Κίτρινος πυρετός (Max Theiler).
1954: Πολιομυελίτιδα (Jonas Salk, Albert
Sabin).
1950 - 1960: Ο πρώτος συνδυασμός
εμβολίων για διφθερίτιδα – τέτανο –
πολιομυελίτιδα (DTP).
1963: Ιλαρά (Maurice Hilleman).
1967: Ερυθρά (Harry Martin Meyer Jr.,
Paul D. Parkman).
1967: Παρωτίτιδα (Maurice Hilleman).
1971: Συνδυασμός των εμβολίων ιλαράςπαρωτίτιδας-ερυθράς (MMR).
1974, 1995: Ανεμοβλογιά (Michiaki
Takahashi).
1981: Ηπατίτιδα Α, Β (Maurice Hilleman).
1983: Πνευμονιόκοκκος.
1985: Αιμόφιλος B.
1989: Μηνιγγόκοκκος A+C .
1998: Ροταϊός.
l 1999: Μηνιγγόκοκκος C (συνδεδεμένο με
πρωτείνη).
2006: Ιός ανθρωπίνων θηλωμάτων – HPV.
2006: Έρπης ζωστήρας.
Δεκέμβριος 2020: Covid -19.
Εμβόλια - Η μεγαλύτερη ανακάλυψη της Ιατρικής.pdf
ΖΗΝΩΝ ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ
.jpg)
.jpg)
.jpg)
