(Άρθρο του ιουδαίου Sever Plocker στην ιστοσελίδα της πρώτης σε κυκλοφορία εφημερίδας στο Ισραήλ της Yedioth Ahronoth: «Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μερικοί απ’ τους μεγαλύτερους δολοφόνους της σύγχρονης ιστορίας ήταν Εβραίοι»: Σε μια συναρπαστική διάλεξη στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ ο δρ. Halfin περιέγραψε τα κύματα του σοβιετικού τρόμου ως ένα «καρναβάλι μαζικών δολοφονιών» , «φαντασία των εκκαθαρίσεων» και «Μεσσιανισμό του Κακού». Αποδεικνύεται ότι και οι Εβραίοι όταν γοητεύονται από μεσσιανικές ιδεολογίες μπορούν να γίνουν μεγάλοι δολοφόνοι, μεταξύ των μεγαλύτερων της σύγχρονης ιστορίας. O Στάλιν παινευόταν ότι διέθετε τόν ιουδαίο Lazar Kaganovitch, πού είχε εξοντώσει έξι εκατομμύρια Ουκρανούς σε ένα μόνο χρόνο. Η Ουκρανία αποκλείστηκε. Όλες οι προμήθειες τροφίμων και το ζωικό κεφάλαιο δημεύθηκαν. Οι ομάδες θανάτου της NKVD εκτέλεσαν τα "αντικομματικά στοιχεία". Ανησυχώντας ότι πυροβολούνταν ανεπαρκής αριθμός Ουκρανών, ο ιουδαίος Καγκάνοβιτς θέσπισε 10.000 εκτελέσεις Ουκρανών την εβδομάδα. Ογδόντα τοις εκατό των Ουκρανών διανοούμενων πυροβολήθηκαν. Κατά τη διάρκεια του πικρού χειμώνα του 1932-33, 25.000 Ουκρανοί ανά ημέρα πυροβολούνταν ή πέθαναν από το λιμό και το κρύο. Ο κανιβαλισμός έγινε συνήθεια.)

Οι Έλληνες που παρέμειναν στη Σοβιετική Ενωση αποτελούσαν μία από τις 160 περίπου εθνικές ομάδες που συγκροτούσαν το πολυεθνικό κρατικό μόρφωμα. Επίσημα μπορούν να υπολογιστούν σε 300.000 - 440.000 άτομα περίπου, από τους οποίους το 80% ήταν αγρότες. Ανεπίσημος αριθμός αναφέρεται σε 2.000.000 Έλληνες. Απ’ αυτούς το ένα τρίτο περίπου είχε την ελληνική υπηκοότητα. Η ελληνική εθνότητα χαρακτηριζόταν από τη μεγάλη διασπορά στον χώρο της ΕΣΣΔ. Το 1925 οι Σοβιετικοί θα ισχυριστούν ότι μόνο οι Έλληνες υπήκοοι που κατοικούσαν στα εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης ανέρχονταν σε 300.000 άτομα. Σε μια αναφορά του Σοβιετικού πρέσβη στην Αθήνα υπάρχει η εκτίμηση περί 200.000 Ελλήνων υπηκόων.

Ένας από τους εξόριστους στη Σιβηρία θυμάται: «Το 1939 μας φόρτωσαν 25.000 Έλληνες και μας πήγαν στη Σιβηρία. Εκεί ήταν δάση. Μας έβαλαν και ανοίξαμε δρόμο και φτάσαμε σε μια πεδιάδα. “Εδώ θα μείνετε” μας είπαν. Μέσα στο δάσος, δίχως σπίτια, δίχως τίποτα, μέσα στο χιόνι… Έτσι σε έξι μήνες από 25.000 μείναμε 600… Μας πήγαιναν για δουλειά τέσσερις – τέσσερις. Γύρω ήταν φαντάροι με όπλα και σκυλιά. Αν έκανες ένα βήμα δεξιά ή ένα βήμα αριστερά πυροβολούσαν χωρίς προειδοποίηση».
Φωτογραφία στη Νέα Χηλή Έβρου από επιζήσαντες Έλληνες από τις μπολσεβίκικες διώξεις του 1937-1939
15 Δεκ 1937, έναρξη της «Ελληνικής Επιχείρησης» (Gretseskayia Operatsia) στην ΕΣΣΔ: Ο Stalin διατάσσει την οργανωμένη εξόντωση των Ελλήνων με το Διάταγμα 50215 της NKVD. Τα κομμουνιστικά κτήνη πραγματοποιούν μαζικές εκτελέσεις Ελλήνων με τις κατηγορίες της κατασκοπίας.
Παρότι η «Ελληνική Επιχείρηση» ήταν η 13η κατά σειρά των αντίστοιχων επιχειρήσεων κατά των εθνικών μειονοτήτων, υπήρξε η πλέον αιματηρή εφόσον εκτελέστηκε το 90% των συλληφθέντων για να καλυφθεί το κεντρικό πλάνο της σταλινικής ηγεσίας.
Στις 15 Δεκεμβρίου του 1937, οι μπολσεβίκοι εβραίοι διέταξαν τη δίωξη των Ελλήνων που βρίσκονταν σε εδάφη της ΕΣΣΔ. Αυτή συμπεριελάμβανε όλους τους άντρες ανεξαρτήτως πολιτικής ιδεολογίας, καταγωγής και κοινωνικής θέσης. Μόνο και μόνο λόγω εθνικότητας, οι Έλληνες βρέθηκαν ξαφνικά κατηγορούμενοι.