25 Οκτωβρίου 2026

Russell E. Gmirkin

Ο Russell E. Gmirkin (1954–2025) ήταν ένας Αμερικανός ανεξάρτητος ερευνητής και βιβλικός λόγιος, γνωστός για τη ριζοσπαστική και εξαιρετικά ανατρεπτική θεωρία του σχετικά με την προέλευση και τη χρονολόγηση της Εβραϊκής Βίβλου (της Πεντατεύχου ή Τορά). Ανήκε στο ρεύμα του λεγόμενου «βιβλικού μινιμαλισμού». [1, 2]

Η Κεντρική του Θεωρία

Η βασική θέση του Gmirkin ήταν ότι η Πεντάτευχος δεν γράφτηκε κατά την αρχαία εποχή ή την Περσική περίοδο, αλλά συντέθηκε εξ ολοκλήρου γύρω στο 273–272 π.Χ. στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. [1, 2]

Σύμφωνα με τον ίδιο, μια ομάδα Ιουδαίων λογίων που εργάζονταν στη Μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας χρησιμοποίησε ελληνικές και ελληνιστικές πηγές για να κατασκευάσει το κείμενο, το οποίο στη συνέχεια δημοσιεύτηκε ταυτόχρονα στα εβραϊκά και στα ελληνικά (η γνωστή Μετάφραση των Εβδομήντα - Septuagint). [1, 2]

Τα Κυριότερα Έργα του

Η έρευνά του αναπτύχθηκε μέσα από μια τριλογία σημαντικών βιβλίων:

Berossus and Genesis, Manetho and Exodus (2006): Εδώ υποστήριξε ότι τα πρώτα κεφάλαια της Γένεσης (1–11) βασίζονται στα Βαβυλωνιακά του Βήρωσσου (278 π.Χ.) και η ιστορία της Εξόδου στα Αιγυπτιακά του Μανέθωνα (περ. 285–280 π.Χ.). Αυτό τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η Τορά δεν θα μπορούσε να έχει γραφτεί πριν από αυτές τις ημερομηνίες. [1]
Plato and the Creation of the Hebrew Bible (2017): Σε αυτό το έργο έδειξε ότι οι βιβλικοί νόμοι της Πεντατεύχου παρουσιάζουν τις στενότερες (και συχνά μοναδικές) νομικές παράλληλες δομές τους με τους Νόμους του Πλάτωνα, υποδεικνύοντας ότι το πλατωνικό έργο χρησιμοποιήθηκε ως προσχέδιο για τη θεοκρατική κοινωνία του Ισραήλ. [1, 2]
Plato's Timaeus and the Biblical Creation Accounts (2022): Το τελευταίο του βιβλίο υποστηρίζει ότι η αφήγηση της δημιουργίας στη Γένεση αντλεί άμεσα στοιχεία από τον κοσμολογικό διάλογο Τίμαιος του Πλάτωνα. [1]

Θάνατος και Κληρονομιά

Ο Ράσελ Γκμίρκιν απεβίωσε αναπάντεχα το 2025 σε ηλικία 71 ετών, έχοντας ολοκληρώσει ένα τελευταίο χειρόγραφο πριν από τον θάνατό του. Αν και οι θεωρίες του για την ελληνιστική προέλευση της Τορά θεωρούνται ακραίες ή περιθωριακές από την πλειονότητα των παραδοσιακών βιβλικών αρχαιολόγων και θεολόγων, το έργο του κέρδισε σημαντικό σεβασμό και υποστήριξη ανάμεσα στους ακαδημαϊκούς του ιστορικο-κριτικού μινιμαλισμού (όπως οι Thomas L. Thompson και Niels Peter Lemche). [1, 2]

Τα επιχειρήματά του σχετικά με τη σχέση της Γένεσης με τον Βηρωσσό και τον Μανέθωνα.

Ο Russell Gmirkin, στο βιβλίο του Berossus and Genesis, Manetho and Exodus (2006), παρουσίασε μια σειρά από συγκεκριμένα κειμενικά και ιστορικά επιχειρήματα για να αποδείξει ότι οι συγγραφείς της Πεντατεύχου είχαν άμεση πρόσβαση στα έργα του Βήρωσσου (Βαβυλώνιος ιερέας) και του Μανέθωνα (Αιγύπτιος ιερέας) στη Μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.

Τα κύρια επιχειρήματά του χωρίζονται σε δύο βασικούς άξονες:

1. Γένεση και Βήρωσσος (Χαλδαϊκά ή Βαβυλωνιακά, περ. 278 π.Χ.)

Ο Gmirkin υποστήριξε ότι η αφήγηση της Γένεσης για την προϊστορία της ανθρωπότητας (Γένεση 1–11) δεν βασίστηκε σε πανάρχαιες προφορικές παραδόσεις της Μεσοποταμίας, αλλά αντιγράφει τη δομή και τις λεπτομέρειες του ελληνόφωνου έργου του Βήρωσσου.

Η Κοινή Δομή: Τόσο ο Βήρωσσος όσο και η Γένεση ακολουθούν την ίδια ακριβώς σπάνια τριμερή δομή για την πρώιμη ιστορία: Δημιουργία → Προκατακλυσμιαίοι Βασιλείς/Πατριάρχες με τεράστια διάρκεια ζωής → Παγκόσμιος Κατακλυσμός. Αυτή η συγκεκριμένη αλληλουχία δεν υπήρχε σε κανένα άλλο γνωστό αρχαίο κείμενο της Εγγύς Ανατολής με αυτή τη μορφή.
Η Λίστα των Πατριαρχών (Γένεση 5): Ο Βήρωσσος καταγράφει ακριβώς 10 προκατακλυσμιαίους βασιλείς με εξωπραγματικά μεγάλα έτη βασιλείας. Η Γένεση, αντίστοιχα, καταγράφει ακριβώς 10 προκατακλυσμιαίους πατριάρχες (από τον Αδάμ έως τον Νώε) με επίσης τεράστιες διάρκειες ζωής. Ο Gmirkin απέδειξε μέσω μαθηματικών υπολογισμών ότι οι αριθμοί των ετών στη Γένεση προκύπτουν από τη μετατροπή των αστρονομικών βαβυλωνιακών κύκλων (σάροι) του Βήρωσσου σε ηλιακά έτη.
Οι Λεπτομέρειες του Κατακλυσμού: Ο ήρωας του κατακλυσμού στον Βήρωσσο (Ξίσουθρος) διατάσσεται να κατασκευάσει ένα πλοίο, να επιβιβάσει την οικογένειά του και τα ζώα, και μετά την καταιγίδα απελευθερώνει πουλιά σε τρεις διαδοχικές φάσεις για να δει αν υποχώρησαν τα νερά. Η Γένεση επαναλαμβάνει αυτή την πολύ συγκεκριμένη λεπτομέρεια με το περιστέρι και το κοράκι του Νώε.

2. Έξοδος και Μανέθων (Αιγυπτιακά, περ. 285–280 π.Χ.)

Σχετικά με την Έξοδο, ο Gmirkin εξέτασε την ιστορία της εκδίωξης των Υξώς και των «μιαρών» ανθρώπων από την Αίγυπτο, όπως τη διηγείται ο Μανέθων, και υποστήριξε ότι η βιβλική αφήγηση αποτελεί μια εβραϊκή «απάντηση» ή αντι-αφήγηση (counter-narrative) στο αιγυπτιακό κείμενο.

Η Σύνδεση με τους Υξώς: Ο Μανέθων περιγράφει τους Υξώς ως έναν ξένο λαό ποιμένων από την Ανατολή που κυβέρνησε την Αίγυπτο, εκδιώχθηκε, κατέφυγε στην Ιουδαία και έχτισε την πόλη της Ιερουσαλήμ. Ο Gmirkin υποστήριξε ότι οι Ιουδαίοι συγγραφείς της Αλεξάνδρειας διάβασαν αυτή την ιστορία και την υιοθέτησαν, μετατρέποντας την ταπεινωτική εκδίωξη σε μια ένδοξη, θεϊκά καθοδηγούμενη «Έξοδο».
Ο Μωυσής και ο Οσάρσιφ: Στο έργο του Μανέθωνα, ηγέτης των επαναστατών και των μιαρών λεπρών της Αιγύπτου είναι ένας Αιγύπτιος ιερέας της Ηλιούπολης ονόματι Οσάρσιφ, ο οποίος αργότερα άλλαξε το όνομά του σε Μωυσής και έδωσε στον λαό του νόμους που απαγόρευαν τη λατρεία των αιγυπτιακών θεών. Ο Gmirkin ισχυρίστηκε ότι η βιβλική ιστορία του Μωυσή (ο οποίος επίσης μεγάλωσε στην αιγυπτιακή αυλή και στράφηκε κατά των θεών της Αιγύπτου) διαμορφώθηκε έχοντας ως άμεση πηγή αυτήν ακριβώς τη διήγηση του Μανέθωνα.

Το Συμπέρασμα του Gmirkin

Εφόσον ο Βήρωσσος έγραψε το έργο του περίπου το 278 π.Χ. και ο Μανέθων περίπου το 285–280 π.Χ., η Γένεση και η Έξοδος δεν θα μπορούσαν να έχουν γραφτεί πριν από αυτές τις ημερομηνίες.

Αυτό το στοιχείο, σε συνδυασμό με την ιστορική μαρτυρία ότι η Μετάφραση των Εβδομήντα (Septuagint) ξεκίνησε υπό τον Πτολεμαίο Β' τον Φιλάδελφο γύρω στο 273–272 π.Χ., οδήγησε τον Gmirkin στο συμπέρασμα ότι η Τορά γράφτηκε τότε για πρώτη φορά, απευθείας στα ελληνικά και τα εβραϊκά, ως ένα ενιαίο φιλολογικό έργο.

Η σύγκριση που έκανε ανάμεσα στους Νόμους του Μωυσή και τους Νόμους του Πλάτωνα.

Στο δεύτερο βιβλίο της τριλογίας του, Plato and the Creation of the Hebrew Bible (2016), ο Russell Gmirkin παρουσιάζει την εκρηκτική θεωρία ότι η Πεντάτευχος δεν σχεδιάστηκε με βάση τους αρχαίους νόμους της Εγγύς Ανατολής (όπως ο Κώδικας του Χαμουραμπί), αλλά χρησιμοποιώντας ως κύριο αρχιτεκτονικό προσχέδιο (blueprint) τους Νόμους του Πλάτωνα (γραμμένους γύρω στο 350 π.Χ.). [1, 2]

Ο Gmirkin υποστήριξε ότι η Εβραϊκή Βίβλος αποτελεί το μοναδικό ιστορικό παράδειγμα μιας εθνικής λογοτεχνίας που υλοποιήθηκε πλήρως σύμφωνα με τις πολιτικές και εκπαιδευτικές οδηγίες του Πλάτωνα. [1]

Η σύγκριση που έκανε βασίζεται σε πέντε κεντρικούς άξονες:

1. Η Δομή του Νομικού Κώδικα (Προοίμια και Ρητορική)

Στους Νόμους, ο Πλάτων εισήγαγε μια ριζοσπαστική καινοτομία για τον ελληνικό κόσμο: υποστήριξε ότι οι νόμοι δεν πρέπει απλώς να διατάζουν και να τιμωρούν, αλλά να πείθουν τους πολίτες. [1, 2]

Πλάτων: Πρότεινε ότι κάθε νόμος πρέπει να συνοδεύεται από ένα «προοίμιο» (εισαγωγή), το οποίο χρησιμοποιεί ηθική ρητορική, νουθεσίες και εκπαιδευτικό λόγο για να εξηγήσει γιατί ο νόμος είναι δίκαιος.
Μωυσής: Ο Gmirkin επισημαίνει ότι το βιβλίο του Δευτερονομίου λειτουργεί ακριβώς έτσι. Η λέξη Τορά σημαίνει «διδασκαλία». Οι μωσαϊκοί νόμοι είναι γεμάτοι από εκτενή ρητορικά προοίμια, συναισθηματικές εκκλήσεις και υπομνήσεις της ιστορίας του Ισραήλ (π.χ. «θυμήσου ότι ήσουν δούλος στην Αίγυπτο»), με σκοπό να πείσουν εσωτερικά τον πιστό και όχι απλώς να τον τρομοκρατήσουν. [1]

2. Η Θεοκρατική Συνταγματική Δομή

Ο Gmirkin συνέκρινε το πολίτευμα που περιγράφει ο Μωυσής στην έρημο με την ιδανική αποικία («Μαγνησία») που σχεδιάζει ο Πλάτων στους Νόμους.

Διαίρεση σε 12 Φυλές: Ο Πλάτων ορίζει ότι η ιδανική του γεωργική κοινωνία πρέπει να διαιρεθεί αυστηρά σε δώδεκα φυλές, με ίσο διαμοιρασμό της γης που δεν μεταβιβάζεται σε ξένους. Η Τορά εφαρμόζει ακριβώς το ίδιο μοντέλο με τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ και τον θεσμό του Ιωβηλαίου έτους (όπου η γη επιστρέφει στους αρχικούς ιδιοκτήτες). [1]
Η Υπέρτατη Αρχή: Στον Πλάτωνα, η ανώτατη εξουσία ανήκει στον Νουν (τον Θεό-Κυβερνήτη) και σε ένα «Νυκτερινό Σύλλογο» από ιερείς και ηλικιωμένους νομοφύλακες. Στο βιβλικό μοντέλο, η εξουσία είναι καθαρά θεοκρατική: ανήκει στον Γιαχβέ, ενώ τη διοίκηση ασκεί το Μεγάλο Συνέδριο των Πρεσβυτέρων και οι Λευίτες ιερείς. [1, 2, 3]

3. Ο Απόλυτος Έλεγχος της Λογοτεχνίας και της Παιδείας

Αυτό είναι το πιο εντυπωσιακό επιχείρημα του Gmirkin. Στους Νόμους, ο Πλάτων υποστήριξε ότι για να διατηρηθεί μια κοινωνία σταθερή, το κράτος πρέπει να ελέγχει απόλυτα τη λογοτεχνία, τη μουσική και τους μύθους. [1]

Πλάτων: Πρότεινε τη δημιουργία μιας εγκεκριμένης «εθνικής λογοτεχνίας». Κάθε ποίημα ή ιστορία που παρουσίαζε τους θεούς με ανθρώπινα ελαττώματα (όπως στον Όμηρο) έπρεπε να απαγορευτεί. Οι πολίτες έπρεπε να διδάσκονται μόνο εγκεκριμένους «κρατικούς μύθους» που προήγαγαν την ευσέβεια.
Μωυσής: Η Εβραϊκή Βίβλος, σύμφωνα με τον Gmirkin, είναι η πρακτική εφαρμογή αυτής της πλατωνικής ιδέας. Οι Ιουδαίοι λόγιοι στην Αλεξάνδρεια δημιούργησαν μια εγκεκριμένη εθνική ιστορία (τη Βίβλο). Μέσω των υποχρεωτικών εορτών και των δημόσιων αναγνώσεων (εκπαιδευτικό σύστημα), προγραμμάτισαν τις πεποιθήσεις του λαού, εξοβελίζοντας τις παλαιότερες τοπικές χαναανιτικές πολυθεϊστικές παραδόσεις. [1, 2, 3, 4]

4. Θρησκευτικά Εγκλήματα και η Εσχάτη των Ποινών

Ο Gmirkin βρήκε εκπληκτικές ομοιότητες ανάμεσα στον ποινικό κώδικα του Πλάτωνα και τις εντολές του Λευιτικού και του Δευτερονομίου σχετικά με τη θρησκεία.

Στους Νόμους (Βιβλίο 10), ο Πλάτων ορίζει ότι η αθεΐα, η αίρεση και η άσκηση ιδιωτικής μαγείας/τελετών εκτός των επίσημων κρατικών ναών αποτελούν ανώτατα εγκλήματα που τιμωρούνται με θάνατο.
Στη Μωσαϊκή νομοθεσία, η λατρεία άλλων θεών, η ειδωλολατρεία, η προφητεία στο όνομα άλλων θεών και η μαγεία (π.χ. «μάγους οὐκ περιποιήσετε») επισύρουν ακριβώς την ίδια ποινή: εκτέλεση με λιθοβολισμό. [1]

5. Ιστορικές «Κατασκευασμένες» Απαρχές (Charter Myths)

Ο Πλάτων συμβούλευε τους νομοθέτες να παρουσιάζουν τους νόμους τους ως πανάρχαιους και θεόσταλτους, προκειμένου ο λαός να τους υπακούει τυφλά. [1, 2]

Ο Gmirkin υποστήριξε ότι οι συγγραφείς της Πεντατεύχου ακολούθησαν αυτή τη συμβουλή κατά γράμμα: κατασκεύασαν την ιστορία της Εξόδου και της λήψης των νόμων στο Σινά, τοποθετώντας τη δική τους, σύγχρονη (ελληνιστική) νομοθεσία σε ένα μυθικό, μακρινό παρελθόν, ώστε να της προσδώσουν απόλυτο θείον κύρος. [1, 2]

Οι αντιρρήσεις άλλων ακαδημαϊκών (π.χ. πώς απαντούσε στα παλαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα που αναφέρουν το όνομα του Γιαχβέ).

Η ριζοσπαστική θεωρία του Russell Gmirkin για τη συγγραφή της Τορά το 273–272 π.Χ. αντιμετωπίστηκε με έντονη σκεπτικισμό και σοβαρές αντιρρήσεις από τη συντριπτική πλειονότητα των βιβλικών επιστημόνων και αρχαιολόγων. [1, 2]

Οι ακαδημαϊκές αντιρρήσεις εστιάζουν κυρίως στο γεγονός ότι ο Gmirkin βασίστηκε υπερβολικά σε φιλολογικές παραλληλίες, υποτιμώντας την αρχαιολογική και γλωσσική πραγματικότητα της αρχαίας Παλαιστίνης. [1, 2]

Πώς απαντούσε ο Gmirkin στα αρχαιολογικά ευρήματα για τον Γιαχβέ;

Η πιο συχνή κριτική προς τον Gmirkin ήταν: «Αφού η Βίβλος γράφτηκε το 270 π.Χ., πώς υπάρχουν επιγραφές αιώνες πριν που αναφέρουν τον Θεό Γιαχβέ, το Ισραήλ ή βιβλικούς νόμους;»

Ο Gmirkin αντιπαρέβαλλε μια πολύ συγκεκριμένη διάκριση: Δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι ο Γιαχβέ ή η ιουδαϊκή θρησκεία εφευρέθηκαν το 270 π.Χ.. Υποστήριζε ότι η λατρεία ήταν αρχαία, αλλά τα ιερά βιβλία (η Τορά) ήταν ελληνιστικά. [1, 2]

Η απάντησή του στα βασικά αρχαιολογικά ευρήματα βασιζόταν στα εξής επιχειρήματα:

Οι Πάπυροι της Ελεφαντίνης (5ος αι. π.Χ.): Πρόκειται για έγγραφα μιας εβραϊκής στρατιωτικής αποικίας στην Αίγυπτο. Οι πάπυροι δείχνουν ότι οι Εβραίοι εκεί λάτρευαν τον Γιαχβέ (Yaho), αλλά είχαν δικό τους ναό, ήταν πολυθεϊστές, γιόρταζαν το Πάσχα ως αγροτική γιορτή και δεν είχαν καμία ιδέα για τον Μωυσή, την Έξοδο, τον Αβραάμ ή κάποιον γραπτό Νόμο. Για τον Gmirkin, αυτό ήταν η απόλυτη απόδειξη: η λατρεία του Γιαχβέ υπήρχε, αλλά η Βίβλος και οι νόμοι της δεν είχαν γραφτεί ακόμα. [1, 2]
Τα φυλακτά του Κετεφ Χιννόμ (Ketef Hinnom - περ. 600 π.Χ.): Δύο μικροί ασημένιοι κύλινδροι που βρέθηκαν στην Ιερουσαλήμ και περιέχουν την ιερατική ευλογία («Ο Κύριος να σε ευλογεί και να σε φυλάει...» από τους Αριθμούς 6:24-26). Οι επικριτές είπαν ότι αυτό αποδεικνύει την ύπαρξη του κειμένου πριν την εξορία. Ο Gmirkin απάντησε ότι οι κύλινδροι καταγράφουν μια παλαιότερη, σύντομη προφορική ευλογία της τοπικής λατρείας, την οποία οι Αλεξανδρινοί συγγραφείς ενσωμάτωσαν και επέκτειναν αργότερα στο βιβλίο των Αριθμών. [1]
Η Στήλη του Μενσά (Μωαβιτική Στήλη - 9ος αι. π.Χ.): Αναφέρει το όνομα του Γιαχβέ και του βασιλιά Ομρί του Ισραήλ. Ο Gmirkin δεν το αρνήθηκε· εξήγησε ότι οι συγγραφείς του 3ου αιώνα π.Χ. χρησιμοποίησαν παλαιότερα ιστορικά χρονικά του Ισραήλ και του Ιούδα για να ντύσουν με ιστορικότητα τις θεολογικές και πλατωνικές τους ιδέες. [1, 2]

Οι Κύριες Αντιρρήσεις των άλλων Ακαδημαϊκών

Οι κριτικοί της θεωρίας του (όπως οι Andrew Criddle, Nicholas Banner κ.ά.) προέβαλαν τρία βασικά αντεπιχειρήματα:

1. Η παντελής έλλειψη Ελληνικών Λέξεων (Γλωσσολογικό Επιχείρημα)

Αν η Πεντάτευχος γράφτηκε στην Αλεξάνδρεια το 270 π.Χ. από λογίους που διάβαζαν Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Βήρωσσο και Μανέθωνα, το εβραϊκό κείμενο θα έπρεπε να είναι γεμάτο από ελληνικά γλωσσικά δάνεια (όπως συμβαίνει με μεταγενέστερα βιβλία, π.χ. ο Δανιήλ). Αντίθετα, το εβραϊκό κείμενο της Τορά δεν περιέχει ούτε μία ελληνική λέξη, αλλά είναι γεμάτο από αρχαίες αιγυπτιακές και περσικές λέξεις. Αυτό υποδηλώνει ότι το κείμενο στρωματώθηκε και γράφτηκε πολύ νωρίτερα (κατά την Περσική περίοδο). [1, 2]

2. Παράλληλα κείμενα ή Κοινές Πηγές; (Μεθοδολογικό Σφάλμα)

Οι ακαδημαϊκοί κατηγορούν τον Gmirkin για «παραλληλομανία» (parallelism). Το γεγονός ότι η Γένεση μοιάζει με τον Βήρωσσο στον κατακλυσμό δεν σημαίνει ότι αντέγραψε τον Βήρωσσο το 278 π.Χ.. [1, 2, 3]

Είναι ευρέως αποδεκτό ότι οι ιστορίες αυτές υπήρχαν στη Μεσοποταμία για χιλιετίες (π.χ. το Έπος του Γιλγαμές ή το Ατραχάσις). Η Γένεση θα μπορούσε να έχει αντλήσει από αυτές τις πανάρχαιες πηγές κατά τη διάρκεια της Βαβυλώνιας Αιχμαλωσίας (6ος αι. π.Χ.) και όχι απαραίτητα από ένα ελληνικό βιβλίο του 3ου αιώνα π.Χ. [1]

3. Η αυθαιρεσία της «Πλατωνικής» Σύνδεσης

Κριτικοί σημειώνουν ότι ο Gmirkin υπερέβαλλε στην προσπάθειά του να χωρέσει τη Βίβλο στο πλαίσιο του Πλάτωνα (προκρούστεια λογική). Πολλά στοιχεία, όπως η διαίρεση σε 12 φυλές ή οι σκληροί νόμοι για τη θρησκεία, συναντώνται σε δεκάδες αρχαίους πολιτισμούς της Εγγύς Ανατολής και δεν απαιτούν τη μελέτη των Νόμων του Πλάτωνα για να εφευρεθούν. [1, 2]

Να δούμε πώς ακριβώς συνέκρινε τους αριθμούς των ετών των Βαβυλώνιων βασιλέων με τους Πατριάρχες της Γένεσης.

Για να στηρίξει τη θεωρία του, ο Russell Gmirkin πραγματοποίησε μια εξαιρετικά λεπτομερή μαθηματική και φιλολογική σύγκριση ανάμεσα στη λίστα των 10 προκατακλυσμιαίων βασιλέων του Βήρωσσου (από τα Χαλδαϊκά) και τη λίστα των 10 προκατακλυσμιαίων Πατριαρχών της Γένεσης (Γένεση, κεφάλαιο 5).

Ο Gmirkin υποστήριξε ότι οι συγγραφείς της Γένεσης δεν αντέγραψαν απλώς την ιδέα των 10 γενεών, αλλά μετέτρεψαν τους βαβυλωνιακούς αστρονομικούς αριθμούς σε ηλιακά έτη, χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα μαθηματικά «κλειδιά» της ελληνιστικής εποχής. [1, 2]

Η σύγκριση και ο μαθηματικός μηχανισμός που πρότεινε αναλύονται ως εξής:

1. Η αντιστοιχία των αριθμών (Σάροι εναντίον Ετών)

Στο έργο του Βήρωσσου, οι 10 βασιλείς (με πρώτο τον Άλωρο και τελευταίο τον Ξίσουθρο, τον ήρωα του κατακλυσμού) βασιλεύουν για ένα ασύλληπτο χρονικό διάστημα που αθροίζει ακριβώς 432.000 έτη.

Ο Βήρωσσος δεν μετρούσε σε κανονικά έτη, αλλά σε Σάρους (saroi). Ένας σάρος ισούται με 3.600 έτη (βασική μονάδα του βαβυλωνιακού εξηκονταδικού συστήματος αρίθμησης).
Επομένως, η συνολική διάρκεια των 432.000 ετών του Βήρωσσου ισούται ακριβώς με 120 Σάρους (\(432.000 \div 3.600 = 120\)).

Στη Γένεση, η περίοδος από τη δημιουργία του Αδάμ έως την έναρξη του Κατακλυσμού του Νώε διαρκεί (σύμφωνα με το εβραϊκό Μασοριτικό Κείμενο) ακριβώς 1.656 έτη.

2. Το μαθηματικό «κλειδί» της μετατροπής

Ο Gmirkin απέδειξε ότι ο αριθμός 1.656 δεν είναι τυχαίος, αλλά προκύπτει από μια μαθηματική φόρμουλα μετατροπής των 120 Σάρων του Βήρωσσου.

Οι Ιουδαίοι συγγραφείς της Αλεξάνδρειας ήθελαν να εκλογικεύσουν τους εξωπραγματικούς αριθμούς των Βαβυλωνίων, προσαρμόζοντάς τους σε μια ρεαλιστική ανθρώπινη κλίμακα. Για να το πετύχουν, αντικατέστησαν τον κάθε Σάρο (3.600 έτη) με έναν πλανητικό ή ημερολογιακό κύκλο.

Στο εβραϊκό ημερολόγιο, ένας σημαντικός κύκλος ήταν τα 23 έτη (τα οποία αντιστοιχούν σε έναν ακριβή αριθμό μηνών για την ευθυγράμμιση σεληνιακού και ηλιακού έτους).
Πολλαπλασιάζοντας τους 120 Σάρους του Βήρωσσου επί 23 έτη, το αποτέλεσμα είναι: \(120 \times 23 = 2.760\) έτη.
Το 2.760 είναι ο ακριβής αριθμός ετών από τη Δημιουργία του Κόσμου έως την Έξοδο από την Αίγυπτο (τη γέννηση του έθνους).
Αν αφαιρέσουμε από αυτόν τον καθολικό χρόνο τα χρόνια που μεσολάβησαν μετά τον κατακλυσμό, φτάνουμε ακριβώς στο νούμερο 1.656 για την προκατακλυσμιαία περίοδο.

3. Η ειδική περίπτωση του Ενώχ και του Κάλλοου

Ένα από τα πιο ισχυρά επιχειρήματα του Gmirkin αφορούσε τον Ενώχ, τον 7ο Πατριάρχη της Γένεσης, και τον αντίστοιχο 7ο προκατακλυσμιαίο ηγεμόνα/σοφό του Βήρωσσου.

Στον Βήρωσσο: Ο 7ος βασιλιάς συνδέεται άμεσα με τον μυθικό σοφό (Apkallu) ονόματι Enmeduranki (ή Enmeduranna), ο οποίος ήταν ο ιδρυτής των αστρονομικών επιστημών και ιερέας του θεού του Ήλιου (Σαμάς). [1]
Στη Γένεση: Ο Ενώχ είναι επίσης ο 7ος Πατριάρχης. Η Γένεση αναφέρει ότι ο Ενώχ έζησε ακριβώς 365 έτη πριν «μετατεθεί» από τον Θεό (δεν πέθανε, αλλά αναλήφθηκε). Ο αριθμός 365 είναι ο κατεξοχήν ηλιακός αριθμός (οι ημέρες του έτους).

Ο Gmirkin τόνισε ότι αυτή η σύμπτωση (7ος στη σειρά, άμεση σύνδεση με τον Ήλιο/Ηλιακό κύκλο και ανάληψη στους ουρανούς) είναι τόσο εξειδικευμένη που καθιστά τη λογοτεχνική εξάρτηση της Γένεσης από το κείμενο του Βήρωσσου σχεδόν βέβαιη. [1, 2]

Το Συμπέρασμα της σύγκρισης

Για τον Gmirkin, οι συγγραφείς της Τορά είχαν μπροστά τους το ελληνικό βιβλίο του Βήρωσσου (γραμμένο το 278 π.Χ.). Πήραν το βαβυλωνιακό χρονολογικό σκελετό, εφάρμοσαν ελληνιστικούς μαθηματικούς κανόνες για να συμπτύξουν τον χρόνο σε «γήινα» ηλιακά έτη, και μετέτρεψαν τους ειδωλολάτρες βασιλείς σε ευσεβείς μονοθεϊστές Πατριάρχες, διατηρώντας όμως ανέπαφη την εσωτερική μαθηματική δομή του πρωτοτύπου. [1]

Να εξετάσουμε τις αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας σε αυτά τα συγκεκριμένα επιχειρήματα (γιατί πολλοί θεωρούν ότι οι ομοιότητες οφείλονται σε παλαιότερες κοινές πηγές όπως το Έπος του Γιλγαμές).
Η θεωρία του Russell Gmirkin για τη μαθηματική και λογοτεχνική εξάρτηση της Γένεσης από τον Βήρωσσο προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Ενώ ορισμένοι βιβλικοί μινιμαλιστές εξήραν την πρωτοτυπία του, η συντριπτική πλειονότητα των ιστορικών και ασσυριολόγων απέρριψε τα συμπεράσματά του, κατηγορώντας τον για σοβαρά μεθοδολογικά σφάλματα και επιλεκτική χρήση των πηγών. [1, 2]
Οι κύριες αντιρρήσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας επικεντρώνονται στα εξής σημεία:
1. Το «Έπος του Γιλγαμές» και οι παλαιότερες σφηνοειδείς πηγές
Η βασική ένσταση των επικριτών του είναι ότι οι ομοιότητες που εντόπισε ο Gmirkin δεν απαιτούν τη μελέτη ενός ελληνικού βιβλίου του 3ου αιώνα π.Χ., καθώς όλο το υλικό υπήρχε ήδη γραμμένο σε σφηνοειδή γραφή στη Μεσοποταμία για πάνω από χίλια χρόνια. [1]
- Το Έπος του Γιλγαμές και το Ατραχάσις: Η λεπτομέρεια με την απελευθέρωση των πουλιών σε τρεις φάσεις, η θεϊκή εντολή για την κατασκευή της κιβωτού και η διάσωση των ζώων υπάρχουν σχεδόν πανομοιότυπα στην 11η πινακίδα του Έπους του Γιλγαμές (περ. 1200 π.Χ.) και στο παλαιότερο έπος Ατραχάσις (περ. 1700 π.Χ.).
- Η Σουμεριακή Λίστα Βασιλέων: Η παράδοση των 10 (ή 8) προκατακλυσμιαίων βασιλέων με τις τεράστιες διάρκειες ζωής είναι καταγεγραμμένη στη Σουμεριακή Λίστα Βασιλέων από τις αρχές της 2ης χιλιετίας π.Χ.
- Η ακαδημαϊκή συναίνεση: Οι μελετητές επισημαίνουν ότι οι Εβραίοι ήρθαν σε άμεση επαφή με αυτά τα αυθεντικά μεσοποταμιακά κείμενα κατά τη διάρκεια της Βαβυλώνιας Αιχμαλωσίας (6ος αιώνας π.Χ.). Επομένως, είναι ιστορικά πολύ πιο πιθανό η Γένεση να γράφτηκε τότε, παρά να περίμενε 300 χρόνια για να διαβάσει τις ίδιες ιστορίες μεταφρασμένες στα ελληνικά από τον Βήρωσσο. [1]
2. Παραποίηση και «εκβιασμός» των παραλληλιών
Πολλοί κριτικοί κατηγόρησαν τον Gmirkin για «παραλληλομανία», δηλαδή για την τάση να βλέπει παντού λογοτεχνικές αντιγραφές εκεί που υπάρχουν απλώς κοινά πολιτισμικά μοτίβα. [1, 2]
- Το παράδειγμα του Φιδιού (Γένεση 3): Στην προσπάθειά του να δείξει ότι η Γένεση εξαρτάται από τον Βήρωσσο, ο Gmirkin υποστήριξε την εξεζητημένη θεωρία ότι το φίδι της Εδέμ βασίστηκε στον Ωάννη, ένα μυθικό ον του Βήρωσσου που ήταν μισός άνθρωπος και μισό ψάρι. Οι ακαδημαϊκοί απάντησαν ότι ο Gmirkin αγνόησε εσκεμμένα το Έπος του Γιλγαμές, όπου ένα πραγματικό φίδι κλέβει από τον ήρωα το βοτάνι της αθανασίας, αποτελώντας τον προφανή και άμεσο λογοτεχνικό πρόδρομο του φιδιού της Γένεσης. [1, 2]
- Αντίστροφη Σειρά: Ο Gmirkin υποστήριξε ότι η σειρά της δημιουργίας στη Γένεση 1 διαφέρει από το βαβυλωνιακό έπος Ενούμα Έλις, άρα δεν εξαρτάται από αυτό. Οι κριτικοί αντέτειναν ότι στην αρχαιότητα, η εσκεμμένη αντιστροφή της σειράς των στοιχείων (π.χ. Ήλιος-Σελήνη-Αστέρια αντί για Αστέρια-Σελήνη-Ήλιος) ήταν ο κλασικός τρόπος με τον οποίο οι συγγραφείς δήλωναν ότι βασίζονται σε μια πηγή, αλλά προσπαθούν να τη διορθώσουν ή να κάνουν θεολογική πολεμική απέναντί της. [1]
3. Η αυθαιρεσία των μαθηματικών υπολογισμών
Αν και το μαθηματικό μοντέλο του Gmirkin για τη μετατροπή των 120 Σάρων σε 1.656 έτη φαίνεται εντυπωσιακό, οι ιστορικοί των μαθηματικών και οι βιβλικοί αριθμολόγοι το αντιμετώπισαν ως συμπτωματικό (cherry-picking).
Οι επικριτές σημειώνουν ότι αν κάποιος παίξει με τους αριθμούς (πολλαπλασιάζοντας ή αφαιρώντας περιόδους, όπως έκανε ο Gmirkin με τον «κύκλο των 23 ετών» και το έτος της Εξόδου), μπορεί να βγάλει σχεδόν οποιοδήποτε επιθυμητό αποτέλεσμα. Επιπλέον, το κείμενο της Σαμαρειτικής Πεντατεύχου και η Μετάφραση των Εβδομήντα δίνουν διαφορετικά έτη για την προκατακλυσμιαία περίοδο (1.307 και 2.242 έτη αντίστοιχα), γεγονός που καταρρίπτει την ιδέα ότι το Μασοριτικό 1.656 ήταν το αρχικό, καθολικό «κλειδί» που προέκυψε απευθείας από τον Βήρωσσο.

Μπορούμε να εξετάσουμε:

Τις συγκεκριμένες ομοιότητες σε αστικούς ή ηθικούς νόμους (π.χ. για τη διαχείριση των κλοπών ή των φόνων).

Στο έργο του Plato and the Creation of the Hebrew Bible, ο Russell Gmirkin προχώρησε πέρα από τη γενική πολιτική δομή, πραγματοποιώντας μια εξαντλητική head-to-head σύγκριση στον ποινικό και αστικό κώδικα της Πεντατεύχου (κυρίως στο Κώδικα της Διαθήκης στην Έξοδο και στο Δευτερονόμιο) με τους Νόμους του Πλάτωνα.

Ο Gmirkin υποστήριξε ότι ενώ οι παλαιότεροι κώδικες της Εγγύς Ανατολής (όπως του Χαμουραμπί) βασίζονταν στην ωμή εκδίκηση ή σε ταξικές διακρίσεις, ο Μωυσής και ο Πλάτων μοιράζονται μια κοινή ηθική φιλοσοφία δικαίου που εστιάζει στην αποκατάσταση της κοινωνικής αρμονίας.

Οι συγκεκριμένες ομοιότητες που εντόπισε στη διαχείριση των φόνων, των κλοπών και άλλων αδικημάτων αναλύονται στον παρακάτω πίνακα:

Αδίκημα / Νόμος	Η προσέγγιση του Πλάτωνα (Νόμοι)	Η προσέγγιση του Μωυσή (Τορά)
Εκούσιος Φόνος	Θανατική ποινή. Ο δολοφόνος θεωρείται «μιαρός» και πρέπει να εξοστρακιστεί ή να εκτελεστεί. Δεν επιτρέπεται χρηματική εξαγορά της ποινής.	Θανατική ποινή. «Ο χύνων αίμα ανθρώπου, υπό ανθρώπου θέλει χυθή το αίμα αυτού» (Γένεση 9:6). Απαγορεύεται ρητά η εξαγορά με λύτρα (Αριθμοί 35:31).
Ακούσιος Φόνος (Ανθρωποκτονία εξ αμελείας)	Εξορία για ένα έτος. Ο δράστης πρέπει να καταφύγει σε μια συγκεκριμένη περιοχή για να γλιτώσει από την εκδίκηση των συγγενών, μέχρι να εξαγνιστεί.	Καταφύγιο στις «Πόλεις Καταφυγής». Ο δράστης καταφεύγει εκεί για να προστατευτεί από τον «αγχιστέα του αίματος» (εκδικητή) μέχρι τον θάνατο του Αρχιερέα (Αριθμοί 35).
Φόνος από Νυχτερινό Κλέφτη	Ατιμώρητος. Αν κάποιος σκοτώσει έναν κλέφτη που μπαίνει στο σπίτι του τη νύχτα για να κλέψει, ο ιδιοκτήτης είναι αθώος.	Ατιμώρητος. «Εάν ο κλέπτης ευρεθή διορύττων και πληγωθεί αποθάνη, δεν είναι ένοχος αίματος ο πλήξας» (Έξοδος 22:2).
Τραυματισμός ή Φόνος από Ζώο	Θάνατος του ζώου. Αν ένα ζώο (π.χ. βόδι) σκοτώσει άνθρωπο, οι δικαστές καταδικάζουν το ζώο σε θάνατο και το σώμα του πετάγεται εκτός συνόρων.	Λιθοβολισμός του ζώου. «Εάν δε βούς κερατίση άνδρα... ο βούς θέλει λιθοβοληθή, και το κρέας αυτού δεν θέλει φαγωθή» (Έξοδος 21:28).
Κλοπή Ιδιοκτησίας	Πολλαπλάσια αποζημίωση. Αντί για ακρωτηριασμό (όπως στη Βαβυλώνα), ο κλέφτης επιστρέφει το διπλάσιο της αξίας του κλαπέντος στο θύμα.	Πολλαπλάσια αποζημίωση. Ο κλέφτης επιστρέφει το διπλάσιο, ή τετραπλάσιο/πενταπλάσιο αν πρόκειται για ζώα που σφαγιάστηκαν (Έξοδος 22:1).

Τα βασικά επιχειρήματα του Gmirkin πάνω σε αυτές τις ομοιότητες:

Η απόρριψη του «Οφθαλμόν αντί οφθαλμού» στην πράξη: Αν και η Τορά αναφέρει τη φράση «οφθαλμόν αντί οφθαλμού», στην πραγματική εφαρμογή των αστικών νόμων (όπως και στον Πλάτωνα) η σωματική ποινή αντικαθίσταται σχεδόν πάντα από χρηματικές αποζημιώσεις και πρόστιμα, με μοναδική εξαίρεση τον εκούσιο φόνο.
Η έννοια του «Μιάσματος» (Ritual Impurity): Στους αρχαίους κώδικες της Ανατολής, ο φόνος ήταν ένα έγκλημα κατά του θύματος ή της οικογένειάς του. Στον Πλάτωνα και στον Μωυσή, ο φόνος είναι ένα έγκλημα που μιαίνει τη γη και προσβάλλει τον Θεό. Αυτή η θεολογική/φιλοσοφική θεώρηση του εγκλήματος ως «πνευματικού μολύσματος» είναι καθαρά ελληνική (ορφική/πλατωνική) και εισήχθη στη Βίβλο, σύμφωνα με τον Gmirkin, τον 3ο αιώνα π.Χ.

Ποιοι ήταν, κατά τον Gmirkin, οι Ιουδαίοι λόγιοι στην Αλεξάνδρεια που ήξεραν τόσο καλά τον Πλάτωνα.

Σύμφωνα με τον Russell Gmirkin, η παραδοσιακή ιστορία που γνωρίζουμε για τη Μετάφραση των Εβδομήντα (Septuagint) κρύβει την πραγματική ταυτότητα των συγγραφέων της Βίβλου. [1]

Η επίσημη εκδοχή, όπως διασώζεται στην αρχαία Επιστολή του Αριστέα, αναφέρει ότι ο βασιλιάς Πτολεμαίος Β' ο Φιλάδελφος κάλεσε στην Αλεξάνδρεια 72 Ιουδαίους πρεσβύτερους (σοφούς) από την Ιερουσαλήμ προκειμένου να μεταφράσουν τους ήδη υπάρχοντες εβραϊκούς νόμους στα ελληνικά. [1]

Ο Gmirkin ανέτρεψε αυτή την ιστορία, υποστηρίζοντας ότι αυτοί οι 72 σοφοί δεν ήταν μεταφραστές, αλλά οι ίδιοι οι συγγραφείς (co-creators) της Πεντατεύχου. [1, 2, 3]

Ποιοι ήταν αυτοί οι λόγιοι σύμφωνα με το μοντέλο του;

Ο Gmirkin περιγράφει αυτή την ομάδα ως μια διεθνή, ελίτ επιτροπή διανοουμένων της ελληνιστικής εποχής: [1]

Ιουδαίοι και Σαμαρείτες Αριστοκράτες: Υποστήριξε ότι η επιτροπή αποτελούνταν από 60 λογίους από την Ιερουσαλήμ (Ιουδαία) και 12 από το Όρος Γαριζίν (Σαμάρεια). Αυτό εξηγεί γιατί η Τορά έγινε αποδεκτή και από τις δύο θρησκευτικές ομάδες, οι οποίες κατά τα άλλα βρίσκονταν σε εχθρότητα. [1]
Μέλη της Μεγάλης Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας: Αυτοί οι άνδρες δεν ήταν απλώς θρησκευτικοί ηγέτες, αλλά ελληνιστές φιλόλογοι. Είχαν πλήρη πρόσβαση στα αρχεία και τα ράφια της Μεγάλης Βιβλιοθήκης, όπου εργάζονταν δίπλα-δίπλα με κορυφαίους Έλληνες γραμματικούς της εποχής (όπως ο Καλλίμαχος).
Άψογοι γνώστες της Ελληνικής Φιλοσοφίας: Ήταν άνθρωποι που είχαν λάβει ελληνική παιδεία (παιδεία). Γνώριζαν άριστα την αθηναϊκή νομοθεσία, τα πολιτικά έργα του Αριστοτέλη και, πάνω απ' όλα, τους Νόμους και τον Τίμαιο του Πλάτωνα, τα οποία κυκλοφορούσαν ευρέως στα ακαδημαϊκά περιβάλλοντα της Αλεξάνδρειας. [1, 2, 3]

Πώς απέκτησαν τόσο βαθιά γνώση του Πλάτωνα;

Ο Gmirkin εξήγησε ότι η Αλεξάνδρεια του 3ου αιώνα π.Χ. ήταν το παγκόσμιο κέντρο του πνεύματος. Οι Ιουδαίοι λόγιοι δεν μελέτησαν τον Πλάτωνα κρυφά, αλλά επειδή ο Πλατωνισμός ήταν η κυρίαρχη πολιτική και φιλοσοφική τάση της εποχής.

Η σύνδεση με τον Δημήτριο τον Φαληρέα: Ο Δημήτριος ο Φαληρεύς (πολιτικός και φιλόσοφος) ήταν μαθητής του Θεόφραστου και του Αριστοτέλη, και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Ο Δημήτριος έφερε μαζί του στην Αίγυπτο την αθηναϊκή φιλοσοφική παράδοση, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών θεωριών του Πλάτωνα για το πώς πρέπει να χτίζεται μια ιδανική κοινωνία. [1]
Το «Συμβόλαιο» του Πτολεμαίου: Ο Πτολεμαίος Β' ήθελε να οργανώσει τις διάφορες εθνότητες του βασιλείου του κάτω από σταθερούς, γραπτούς νόμους. Έτσι, έδωσε στους Ιουδαίους λογίους την άδεια (και τη χρηματοδότηση) να συγγράψουν τον εθνικό τους κώδικα.

Αυτή η ομάδα των 72, έχοντας ως πρότυπο τις οδηγίες του Πλάτωνα στους Νόμους (όπου ο φιλόσοφος εξηγεί πώς πρέπει μια νέα αποικία να κατασκευάζει τους «θείους» νόμους της), κάθισε στα τραπέζια της Βιβλιοθήκης και συνέθεσε την Πεντάτευχο στα εβραϊκά, εκδίδοντας ταυτόχρονα την ελληνική της μετάφραση για να παρουσιαστεί στον βασιλιά. [1, 2]

Για τον Gmirkin, οι πηγές της «JEDP» (δηλαδή οι υποτιθέμενες διαφορετικές ιστορικές φάσεις της Βίβλου που δέχεται η παραδοσιακή επιστήμη) δεν ήταν τίποτα άλλο παρά οι διαφορετικές φωνές και απόψεις των μελών αυτής της σύγχρονης, αλεξανδρινής συγγραφικής ομάδας που εργάζονταν συλλογικά. [1, 2]

Η κριτική που δέχτηκε αυτή η θεωρία από άλλους ιστορικούς που υποστηρίζουν ότι ο Μωυσής προηγείται χρονικά του Πλάτωνα.

Η θεωρία του Russell Gmirkin ότι οι νόμοι της Τορά βασίστηκαν στους Νόμους του Πλάτωνα αντιμετωπίστηκε με κατηγορηματική άρνηση από την πλειονότητα των ιστορικών, βιβλικών αρχαιολόγων και νομικών επιστημόνων.

Η βασική κριτική που του ασκήθηκε είναι ότι ανέστρεψε την πραγματική ιστορική χρονική σειρά (χρονολόγηση). Οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι ο πυρήνας της Μωσαϊκής νομοθεσίας προηγείται κατά αιώνες του Πλάτωνα (ο οποίος έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) και ότι, αν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ τους, αυτή λειτουργεί προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Η θεωρία του Russell Gmirkin ότι οι Ιουδαίοι λόγιοι αντέγραψαν τον Πλάτωνα το 270 π.Χ. δέχτηκε σφοδρή κριτική από την πλειονότητα των ιστορικών, των αρχαιολόγων και των βιβλικών μελετητών. Η κριτική αυτή δεν προέρχεται μόνο από συντηρητικούς ή θεολόγους, αλλά από ιστορικούς της αρχαιότητας που βασίζονται σε απτά αρχαιολογικά, κειμενικά και ιστορικά τεκμήρια, τα οποία αποδεικνύουν ότι ο πυρήνας του Μωσαϊκού Νόμου προηγείται κατά αιώνες του Πλάτωνα.

Οι κυριότερες αντιρρήσεις των ιστορικών απέναντι στην «πλατωνική» θεωρία του Gmirkin συνοψίζονται στα εξής σημεία:

1. Το Αρχαιολογικό Τεκμήριο: Η Πρωτο-Σαμαρειτική Πεντάτευχος

Η μεγαλύτερη ιστορική αντίρρηση αφορά τη σχέση Ιουδαίων και Σαμαρειτών. Οι δύο αυτές ομάδες διασπάστηκαν οριστικά και έγιναν θανάσιμοι εχθροί κατά τη διάρκεια της Περσικής Περιόδου (5ος-4ος αιώνας π.Χ.), αιώνες πριν από την ημερομηνία που προτείνει ο Gmirkin.

Η κριτική αυτή βασίζεται σε τέσσερα κεντρικά επιχειρήματα:

1. Η Αρχαιολογική Μαρτυρία: Το Περσικό Αυτοκρατορικό Διάταγμα (Persian Imperial Authorization)

Η κυρίαρχη ακαδημαϊκή συναίνεση τοποθετεί τη θεσμοθέτηση της Τορά στην Περσική Περίοδο (5ος–4ος αιώνας π.Χ.), περίπου έναν αιώνα πριν τον Πλάτωνα.

Η ιστορική πραγματικότητα: Όταν η Περσική Αυτοκρατορία κατέλαβε τη Βαβυλώνα, επέτρεψε στους Ιουδαίους να επιστρέψουν στην Ιερουσαλήμ. Η περσική διοίκηση απαιτούσε από κάθε υποτελή λαό να κωδικοποιήσει τους παραδοσιακούς του νόμους, ώστε να διοικείται αυτόνομα (κάτι που επιβεβαιώνεται από το βιβλίο του Έσδρα και του Νεεμία).
Το επιχείρημα των ιστορικών: Οι νόμοι της Τορά (ειδικά ο Κώδικας της Αγιότητας στο Λευιτικό) αντανακλούν τις κοινωνικές και πολιτικές ανάγκες μιας ημιαυτόνομης επαρχίας υπό περσική κυριαρχία και όχι μιας ελληνιστικής κοινωνίας του 3ου αιώνα π.Χ.

2. Η Γλωσσολογική και Φιλολογική Στρωμάτωση

Οι ιστορικοί της γλώσσας επισημαίνουν ότι το εβραϊκό κείμενο της Πεντατεύχου φέρει σαφή σημάδια Αρχαίας και Κλασικής Εβραϊκής (Biblical Hebrew), η οποία μιλιόταν πριν από την αιχμαλωσία.

Το Επιχείρημα των Ιστορικών: Οι Σαμαρείτες δέχονται ως ιερό βιβλίο μόνο την Πεντάτευχο (τη Σαμαρειτική Τορά) και απορρίπτουν όλα τα μεταγενέστερα βιβλία των Προφητών.
Η Κριτική: Είναι ιστορικά αδύνατο, το 270 π.Χ., δύο θανάσιμοι θρησκευτικοί εχθροί να κάθισαν μαζί στην Αλεξάνδρεια, να επινόησαν από το μηδέν ένα πλατωνικό σύνταγμα και να το αποδέχτηκαν τυφλά και οι δύο ως την πανάρχαια παράδοσή τους. Η κοινή κατοχή της Πεντατεύχου αποδεικνύει ότι το κείμενο είχε ήδη θεσμοθετηθεί πριν από το σχίσμα τους, άρα σίγουρα πριν από την ελληνιστική εποχή.

2. Ιστορική Αναχρονιστικότητα: Οι Νόμοι της Εγγύς Ανατολής

Οι ιστορικοί του δικαίου επισημαίνουν ότι ο Gmirkin υπέπεσε σε μεθοδολογικό σφάλμα, θεωρώντας ελληνικές ορισμένες νομικές έννοιες που στην πραγματικότητα ήταν κοινές σε όλη την Αρχαία Εγγύς Ανατολή.

Η Κριτική: Οι νόμοι της Πεντατεύχου (όπως η αποζημίωση για κλοπή, οι νόμοι για το βόδι που κερατίζει ή η διάκριση φόνου/αμελείας) παρουσιάζουν συγκλονιστικές ομοιότητες με τον Κώδικα του Χαμουραμπί (περ. 1750 π.Χ.), τους Χεττιτικούς Νόμους (1650-1500 π.Χ.) και τους Μεσοασσυριακούς Νόμους.
Οι ομοιότητες αυτές είναι πολύ πιο στενές σε επίπεδο ορολογίας και δομής από ό,τι με τον Πλάτωνα. Οι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο Μωυσής (ή οι συγγραφείς της Τορά) πατάνε ξεκάθαρα πάνω στη σημιτική νομική παράδοση της 2ης και 1ης χιλιετίας π.Χ. [3] Αν το κείμενο γραφόταν στην ελληνιστική Αλεξάνδρεια, θα είχε υιοθετήσει τους θεσμούς των Πτολεμαίων (δικαστήρια, συμβόλαια, φορολογία), οι οποίοι απουσιάζουν πλήρως από την Τορά.

3. Η Γλωσσολογική Πραγματικότητα

Οι γλωσσολόγοι που μελετούν την εξέλιξη της Εβραϊκής γλώσσας απορρίπτουν κατηγορηματικά τη χρονολόγηση του 3ου αιώνα π.Χ.

Αν το κείμενο είχε γραφτεί το 270 π.Χ. από λογίους που διάβαζαν Πλάτωνα, η γλώσσα θα ήταν η Ύστερη Βιβλική Εβραϊκή (όπως του Δανιήλ ή του Εκκλησιαστή) με εμφανείς ελληνισμούς. Αντίθετα, οι νόμοι της Εξόδου (π.χ. Έξοδος 21–23) περιέχουν αρχαϊκή ορολογία που ταιριάζει απόλυτα με την εποχή του Σιδήρου στην Εγγύς Ανατολή.

3. Η Αρχαία Παράδοση: «Ο Πλάτων Κλέβει από τον Μωυσή»

Οι επικριτές του Gmirkin τονίζουν ότι η ιδέα της σύνδεσης Μωυσή και Πλάτωνα δεν είναι καινούργια, αλλά ο Gmirkin τη διάβασε ανάποδα. Ήδη από την αρχαιότητα, Ιουδαίοι και χριστιανοί φιλόλογοι (όπως ο Φίλων ο Αλεξανδρεύς, ο Ιώσηπος και ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς) παρατήρησαν τις εκπληκτικές ομοιότητες μεταξύ των δύο ανδρών.

Η θέση της αρχαιότητας: Η κλασική φράση του νεοπλατωνικού φιλοσόφου Νουμήνιου του εξ Απαμείας (2ος αι. μ.Χ.) συνοψίζει αυτή την κριτική: «Τί γάρ ἐστι Πλάτων ἢ Μωυσῆς ἀττικίζων;» (Τι άλλο είναι ο Πλάτων παρά ένας Μωυσής που μιλάει αττικά ελληνικά;).
Οι αρχαίοι συγγραφείς πίστευαν ότι ο Πλάτων, κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στην Αίγυπτο και την Ανατολή, διάβασε ή άκουσε τους νόμους του Μωυσή και εμπνεύστηκε από αυτούς για να γράψει την Πολιτεία και τους Νόμους του. Οι σύγχρονοι επικριτές του Gmirkin αναφέρουν ότι, αν υπάρχει δανεισμός, η ιστορική ροή δείχνει ότι ο Μωυσής προηγείται.

4. Οι Νόμοι της Ανατολής εναντίον της Ελληνικής Φιλοσοφίας

Οι νομικοί ιστορικοί κατηγορούν τον Gmirkin ότι προσπάθησε βίαια να συνδέσει τη Βίβλο με τον Πλάτωνα, αγνοώντας ότι οι βιβλικοί νόμοι είναι πολύ πιο κοντά στους κώδικες της Μεσοποταμίας.

Η Κριτική: Η γλώσσα της Πεντατεύχου είναι η Κλασική (Αρχαία) Εβραϊκή. Αν το κείμενο είχε γραφτεί το 270 π.Χ., η γλώσσα του θα ήταν η Ύστερη Βιβλική Εβραϊκή (όπως του βιβλίου του Εκκλησιαστή, του Νεεμία ή των Χειρογράφων της Νεκράς Θάλασσας), η οποία είναι γεμάτη με αραμαϊσμούς και περσικές δανεικές λέξεις. Το γεγονός ότι η Τορά διατηρεί μια αρχαϊκή γλωσσική δομή αποδεικνύει ότι το κείμενο είχε παγιοποιηθεί πολύ νωρίτερα.

4. Ποιος αντέγραψε ποιον; Η Αρχαία Θεωρία της «Λογοκλοπής»

Ένα ειρωνικό στοιχείο που επισημαίνουν οι ιστορικοί είναι ότι η θεωρία του Gmirkin δεν είναι νέα, αλλά μια... αντεστραμμένη εκδοχή μιας αρχαίας συζήτησης.

Κώδικας Χαμουραμπί και Νόμοι του Εσνούνα: Οι νόμοι για το βόδι που κερατίζει άνθρωπο, οι αποζημιώσεις για τις κλοπές και οι κανόνες για τη δουλεία στην Έξοδο παρουσιάζουν σχεδόν αυτολεξεί ομοιότητες με τον Κώδικα του Χαμουραμπί (1750 π.Χ.).
Η κριτική: Είναι ιστορικά παράδοξο να υποστηρίζει κανείς ότι οι Ιουδαίοι λόγιοι στην Αλεξάνδρεια κάθισαν να διαβάσουν τις θεωρητικές, φιλοσοφικές αναλύσεις του Πλάτωνα για να κατασκευάσουν νόμους που μοιάζουν με τη μεσοποταμιακή νομική παράδοση η οποία εφαρμοζόταν στην περιοχή τους για χιλιετίες.

Το Συμπέρασμα της Κριτικής

Η ακαδημαϊκή κοινότητα θεωρεί ότι ο Gmirkin υπέπεσε στο σφάλμα της «μεταχρονολόγησης» (anachronism). Αντί να δεχτεί ότι ο Πλάτων και ο Μωυσής κατέληξαν σε παρόμοια συμπεράσματα επειδή αντιμετώπιζαν παρόμοια κοινωνικά προβλήματα (ή επειδή ο Πλάτων επηρεάστηκε από την Ανατολή), ο Gmirkin προτίμησε μια θεωρία συνωμοσίας, σύμφωνα με την οποία ολόκληρη η ιστορία και η νομοθεσία ενός λαού κατασκευάστηκε μέσα σε λίγους μήνες σε ένα εργαστήριο της Αλεξάνδρειας.

Οι απαντήσεις AI μπορεί να περιλαμβάνουν λάθη. Μάθετε περισσότερα

Στην αρχαιότητα, οι Ιουδαίοι φιλόσοφοι της Αλεξάνδρειας (όπως ο Αριστόβουλος και ο Φίλων) και αργότερα οι πρώτοι Χριστιανοί απολογητές, υποστήριζαν ακριβώς το αντίθετο: ότι ο Πλάτων είχε διαβάσει τον Μωυσή!
Οδήγησαν μάλιστα τον εθνικό φιλόσοφο Νουμήνιο τον εξ Απαμείας (2ος αι. μ.Χ.) να διατυπώσει την περίφημη φράση: «Τί γάρ ἐστι Πλάτων ἢ Μωυσῆς ἀττικίζων;» (Τι άλλο είναι ο Πλάτων παρά ένας Μωυσής που μιλάει αττικά;).
Οι σύγχρονοι ιστορικοί απορρίπτουν και τις δύο εκδοχές (τόσο ότι ο Πλάτων διάβασε τον Μωυσή, όσο και ότι ο Μωυσής διάβασε τον Πλάτωνα), θεωρώντας τις προϊόντα πολιτισμικής προπαγάνδας της ελληνιστικής περιόδου.

Το Συμπέρασμα της Κριτικής

Η ακαδημαϊκή κοινότητα θεωρεί ότι ο Russell Gmirkin ανέτρεψε τη σχέση αιτίου-αιτιατού. Οι ομοιότητες ανάμεσα στον Πλάτωνα και την Τορά δεν οφείλονται στο ότι η Βίβλος γράφτηκε τον 3ο αιώνα π.Χ., αλλά στο ότι και τα δύο κείμενα προσπαθούσαν –ανεξάρτητα– να λύσουν το ίδιο πρόβλημα: πώς θα οργανωθεί μια σταθερή, παραδοσιακή, αγροτική και θρησκευτική κοινωνία (μια πόλις-κράτος στην Ελλάδα και ένα θεοκρατικό έθνος στην Ιουδαία), αντλώντας ιδέες από την ευρύτερη πολιτισμική δεξαμενή της Μεσογείου και της Εγγύς Ανατολής.

Η κριτική που δέχθηκε η θεωρία του Russell Gmirkin από τους ιστορικούς που υποστηρίζουν την ιστορική προτεραιότητα του Μωυσή έναντι του Πλάτωνα είναι ιδιαίτερα σφοδρή. Οι επικριτές του δεν προέρχονται μόνο από συντηρητικούς ή θεολογικούς κύκλους, αλλά από ιστορικούς της αρχαιότητας, αρχαιολόγους και γλωσσολόγους, οι οποίοι βασίζονται σε απτά κειμενικά και ανασκαφικά τεκμήρια.

Οι κυριότερες αντιρρήσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας απέναντι στην «πλατωνική» θεωρία του Gmirkin συνοψίζονται στους εξής τέσσερις άξονες:

1. Το Αρχαιολογικό Τεκμήριο: Η Πρωτο-Σαμαρειτική Πεντάτευχος

Το Επιχείρημα των Ιστορικών: Οι Σαμαρείτες δέχονται ως ιερό βιβλίο μόνο την Πεντάτευχο (τη Σαμαρειτική Τορά) και απορρίπτουν όλα τα μεταγενέστερα ιουδαϊκά βιβλία (Προφήτες, Ιστορικά κείμενα).
Η Κριτική: Είναι ιστορικά και κοινωνιολογικά αδύνατο, το 270 π.Χ., δύο θανάσιμοι θρησκευτικοί εχθροί να κάθισαν μαζί στην Αλεξάνδρεια, να επινόησαν από το μηδέν ένα «πλατωνικό» σύνταγμα και να το αποδέχτηκαν τυφλά και οι δύο ως την πανάρχαια παράδοσή τους. Η κοινή κατοχή της Πεντατεύχου αποδεικνύει ότι το κείμενο είχε ήδη θεσμοθετηθεί πριν από το σχίσμα τους, άρα σίγουρα πριν από την ελληνιστική εποχή.

2. Ιστορική Αναχρονιστικότητα: Οι Νόμοι της Εγγύς Ανατολής

Η Κριτική: Οι νόμοι της Πεντατεύχου (όπως η αποζημίωση για κλοπή, οι νόμοι για το βόδι που κερατίζει ή η διάκριση φόνου/αμελείας) παρουσιάζουν συγκλονιστικές ομοιότητες με τον Κώδικα του Χαμουραμπί (περ. 1750 π.Χ.), τους Χεττιτικούς Νόμους (1650-1500 π.Χ.) και τους Μεσοασσυριακούς Νόμους.
Οι ομοιότητες αυτές είναι πολύ πιο στενές σε επίπεδο ορολογίας και δομής από ό,τι με τους Νόμους του Πλάτωνα. Οι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο Μωυσής (ή οι συγγραφείς της Τορά) πατούν ξεκάθαρα πάνω στη σημιτική νομική παράδοση της 2ης και 1ης χιλιετίας π.Χ. Αν το κείμενο γραφόταν στην ελληνιστική Αλεξάνδρεια, θα είχε υιοθετήσει τους θεσμούς των Πτολεμαίων (δικαστήρια, συμβόλαια, φορολογία), οι οποίοι απουσιάζουν πλήρως από την Τορά.

3. Η Γλωσσολογική Πραγματικότητα

Οι γλωσσολόγοι που μελετούν την εξέλιξη της Εβραϊκής γλώσσας απορρίπτουν κατηγορηματικά τη χρονολόγηση του 3ου αιώνα π.Χ..

Η Κριτική: Η γλώσσα της Πεντατεύχου είναι η Κλασική (Αρχαία) Εβραϊκή. Αν το κείμενο είχε γραφτεί το 270 π.Χ., η γλώσσα του θα ήταν η Ύστερη Βιβλική Εβραϊκή (όπως του βιβλίου του Εκκλησιαστή, του Νεεμία ή των Χειρογράφων της Νεκράς Θάλασσας), η οποία είναι γεμάτη με αραμαϊσμούς, περσικές και ελληνικές δανεικές λέξεις. Το γεγονός ότι η Τορά διατηρεί μια αρχαϊκή γλωσσική δομή και δεν περιέχει ούτε ένα ελληνικό γλωσσικό δάνειο αποδεικνύει ότι το κείμενο είχε παγιοποιηθεί πολύ νωρίτερα.

4. Ποιος αντέγραψε ποιον; Η Αρχαία Θεωρία της «Λογοκλοπής»

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο που επισημαίνουν οι ιστορικοί είναι ότι η θεωρία του Gmirkin δεν είναι νέα, αλλά μια... αντεστραμμένη εκδοχή μιας αρχαίας συζήτησης.

Στην αρχαιότητα, οι Ιουδαίοι φιλόσοφοι της Αλεξάνδρειας (όπως ο Αριστόβουλος και ο Φίλων) και αργότερα οι πρώτοι Χριστιανοί απολογητές, υποστήριζαν ακριβώς το αντίθετο: ότι ο Πλάτων είχε διαβάσει τον Μωυσή!
Οδήγησαν μάλιστα τον εθνικό φιλόσοφο Νουμήνιο τον εξ Απαμείας (2ος αι. μ.Χ.) να διατυπώσει την περίφημη φράση: «Τί γάρ ἐστι Πλάτων ἢ Μωυσῆς ἀττικίζων;» (Τι άλλο είναι ο Πλάτων παρά ένας Μωυσής που μιλάει αττικά;).
Οι σύγχρονοι ιστορικοί απορρίπτουν και τις δύο εκδοχές (τόσο ότι ο Πλάτων διάβασε τον Μωυσή, όσο και ότι ο Μωυσής διάβασε τον Πλάτωνα), θεωρώντας τις προϊόντα πολιτισμικής προπαγάνδας της ελληνιστικής περιόδου.

Το Συμπέρασμα της Κριτικής

Η ακαδημαϊκή κοινότητα θεωρεί ότι ο Russell Gmirkin ανέτρεψε τη σχέση αιτίου-αιτιατού. Οι ομοιότητες ανάμεσα στον Πλάτωνα και την Τορά δεν οφείλονται στο ότι η Βίβλος γράφτηκε τον 3ου αιώνα π.Χ., αλλά στο ότι και τα δύο κείμενα προσπαθούσαν –ανεξάρτητα– να λύσουν το ίδιο πρόβλημα: πώς θα οργανωθεί μια σταθερή, παραδοσιακή, αγροτική και θρησκευτική κοινωνία (μια πόλις-κράτος στην Ελλάδα και ένα θεοκρατικό έθνος στην Ιουδαία), αντλώντας ιδέες από την ευρύτερη πολιτισμική δεξαμενή της Μεσογείου και της Εγγύς Ανατολής.

Να εξετάσουμε τις λεπτομέρειες των Παπύρων της Ελεφαντίνης που θεωρούνται το ισχυρότερο χαρτί της θεωρίας του Gmirkin

Οι Πάπυροι της Ελεφαντίνης αποτελούν το πιο ακλόνητο και χειροπιαστό τεκμήριο που χρησιμοποιούσε ο Russell Gmirkin. Για τον ίδιο, τα αρχαιολογικά αυτά ευρήματα δεν ήταν απλώς μια ένδειξη, αλλά η αδιαμφισβήτητη ιστορική απόδειξη ότι η Τορά (Πεντάτευχος) δεν υπήρχε πριν από την Ελληνιστική Περίοδο.

Η Ελεφαντίνη είναι ένα νησί στον ποταμό Νείλο (στο σημερινό Ασουάν της Αιγύπτου). Κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. (περίπου το 495–399 π.Χ.), εκεί ήταν εγκατεστημένη μια μόνιμη ιουδαϊκή στρατιωτική φρουρά που υπηρετούσε την Περσική Αυτοκρατορία. Οι πάπυροι που ανακαλύφθηκαν εκεί περιλαμβάνουν επίσημες επιστολές, νομικά έγγραφα, συμβόλαια γάμου και ιδιωτική αλληλογραφία, γραμμένα στην Αραμαϊκή γλώσσα.

Οι συγκεκριμένες λεπτομέρειες των παπύρων που ο Gmirkin θεωρούσε «πυρηνικά όπλα» για τη θεωρία του αναλύονται στα εξής σημεία:

1. Η παντελής άγνοια για τον Μωυσή και την Τορά

Αν και οι κάτοικοι της Ελεφαντίνης ήταν αποδεδειγμένα Ιουδαίοι, τα έγγραφά τους αποκαλύπτουν ότι δεν είχαν ακούσει ποτέ στη ζωή τους για τον Μωυσή, τον Αβραάμ, τον Ιακώβ, την Έξοδο από την Αίγυπτο ή τις Δέκα Εντολές.

Το επιχείρημα του Gmirkin: Πώς είναι δυνατόν μια οργανωμένη ιουδαϊκή κοινότητα του 5ου αιώνα π.Χ. να μην γνωρίζει το παραμικρό για την Έξοδο, όταν οι ίδιοι ζούσαν... μέσα στην Αίγυπτο; Για τον Gmirkin, η απάντηση είναι απλή: οι ιστορίες αυτές δεν είχαν γραφτεί ακόμα.

2. Η ύπαρξη Ναού εκτός Ιερουσαλήμ (Παραβίαση του Δευτερονομίου)

Σύμφωνα με τον κεντρικό νόμο του βιβλίου του Δευτερονομίου (Δευτερονόμιο 12), η λατρεία του Θεού και οι θυσίες ζώων επιτρέπονται μόνο σε ένα και μοναδικό μέρος, στο Ναό της Ιερουσαλήμ. Οποιοσδήποτε άλλος ναός θεωρείται θανάσιμη αμαρτία και αποστασία.

Η πραγματικότητα στην Ελεφαντίνη: Οι Ιουδαίοι εκεί είχαν χτίσει έναν μεγάλο, μόνιμο, τοπικό Ναό αφιερωμένο στον Γιαχβέ (τον ονόμαζαν Yahu), όπου πρόσφεραν θυσίες και ολοκαυτώματα.
Η αλληλογραφία με την Ιερουσαλήμ: Όταν οι Αιγύπτιοι κατέστρεψαν τον ναό τους το 410 π.Χ., οι Ιουδαίοι της Ελεφαντίνης έστειλαν επίσημη επιστολή στον Αρχιερέα Ιωανάν στην Ιερουσαλήμ, ζητώντας βοήθεια για να τον ξαναχτίσουν.
Το επιχείρημα του Gmirkin: Ο Αρχιερέας στην Ιερουσαλήμ δεν τους αποκάλεσε αιρετικούς, ούτε τους κατηγόρησε ότι παραβιάζουν τον Νόμο του Μωυσή. Τους απάντησε μάλιστα γραπτώς, δίνοντάς τους οδηγίες για το πώς να ξαναχτίσουν το ναό τους. Αυτό αποδεικνύει ότι ο νόμος του Δευτερονομίου για τη συγκέντρωση της λατρείας στην Ιερουσαλήμ δεν είχε θεσπιστεί ακόμα.

3. Καθαρός και απροκάλυπτος Πολυθεϊσμός

Ο Μωσαϊκός Νόμος είναι απόλυτα μονοθεϊστικός («Ο Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος»). Στην Ελεφαντίνη, ωστόσο, η θρησκεία ήταν εντελώς διαφορετική.

Οι Πάπυροι αποκαλύπτουν: Οι Ιουδαίοι στρατιώτες, δίπλα στον Θεό Yahu (Γιαχβέ), λάτρευαν επίσημα και άλλες θεότητες, όπως την Ανάθ-Μπεθέλ (Anath-Bethel) και τον Ασάμ-Μπεθέλ (Asham-Bethel). Η Ανάθ, μάλιστα, θεωρούνταν στη σημιτική μυθολογία η σύζυγος ή η θηλυκή πλευρά του Θεού.
Στα έγγραφα των όρκων τους, οι Ιουδαίοι ορκίζονται εξίσου στο όνομα του Γιαχβέ και στο όνομα της θεάς Ανάθ.
Το επιχείρημα του Gmirkin: Αυτό δεν ήταν μια απλή «παρέκκλιση» ή αμαρτία μερικών ατόμων. Ήταν η επίσημη, θεσμοθετημένη θρησκεία των Εβραίων της Περσικής περιόδου. Ο αυστηρός μονοθεϊσμός της Τορά κατασκευάστηκε αργότερα.

4. Το «Έγγραφο του Πάσχα» (The Passover Papyrus - 419 π.Χ.)

Πρόκειται για μια επιστολή από έναν Ιουδαίο ονόματι Ανανία, ο οποίος στέλνει οδηγίες στη φρουρά της Ελεφαντίνης εκ μέρους του Πέρση βασιλιά Δαρείου Β', διατάζοντάς τους να τηρήσουν μια συγκεκριμένη γιορτή (τη γιορτή των Αζύμων).

Η λεπτομέρεια: Ο Ανανίας πρέπει να τους εξηγήσει βήμα-βήμα τι να κάνουν: πότε να ξεκινήσουν, ποιες μέρες να μην εργαστούν και πώς να καθαρίσουν τα σκεύη τους.
Το επιχείρημα του Gmirkin: Αν οι Ιουδαίοι είχαν την Τορά (το βιβλίο της Εξόδου και του Λευιτικού), δεν θα χρειαζόταν ένας Πέρσης βασιλιάς και ένας απεσταλμένος να τους μάθουν πώς να γιορτάζουν το Πάσχα. Οι οδηγίες του Ανανία δείχνουν ότι οι εθνικές γιορτές βρισκόταν ακόμα σε στάδιο διαμόρφωσης και πολιτικής επιβολής από την κεντρική εξουσία.

Πώς απαντούσαν οι αντίπαλοι του Gmirkin;

Οι παραδοσιακοί ιστορικοί δεν αρνούνται τα στοιχεία των παπύρων, αλλά δίνουν μια τελείως διαφορετική ερμηνεία:

Υποστηρίζουν ότι η κοινότητα της Ελεφαντίνης ήταν απλώς αποκομμένη και αμορformatting θρησκευτικά. Είχαν φύγει από το Ισραήλ πριν από τις μεγάλες θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις του Έσδρα και του Νεεμία (5ος αι. π.Χ.) και έτσι διατήρησαν μια «αρχαϊκή», λαϊκή εκδοχή της εβραϊκής θρησκείας, την ίδια στιγμή που στην Ιερουσαλήμ τα ιερά κείμενα είχαν ήδη αρχίσει να γράφονται και να επιβάλλονται.

Πώς απαντούν οι γλωσσολόγοι για την απουσία ελληνικών όρων στην Τορά;

Η απουσία ελληνικών λέξεων (δανείων) από το εβραϊκό κείμενο της Τορά αποτελεί το κρισιμότερο γλωσσολογικό επιχείρημα των ιστορικών εναντίον της θεωρίας του Russell Gmirkin.

Οι γλωσσολόγοι και οι φιλόλογοι της εβραϊκής γλώσσας επισημαίνουν ότι η γλώσσα λειτουργεί ως «γενετικό αποτύπωμα» ενός κειμένου. Αν η Πεντάτευχος είχε γραφτεί στην Αλεξάνδρεια το 273–272 π.Χ. από ανθρώπους που μελετούσαν καθημερινά ελληνικά φιλοσοφικά κείμενα, θα ήταν αδύνατο να μην είχαν παρεισφρήσει στο κείμενο ελληνικοί όροι, ειδικά σε τομείς όπως η διοίκηση, η φιλοσοφία, η νομική επιστήμη και η καθημερινή υλική κουλτούρα της ελληνιστικής Αιγύπτου.

Η απάντηση των γλωσσολόγων βασίζεται σε τρεις κεντρικούς άξονες, οι οποίοι καταρρίπτουν τη χρονολόγηση του Gmirkin:

1. Η σύγκριση με τα πραγματικά Ελληνιστικά Βιβλία (Δανιήλ, Εκκλησιαστής)

Οι γλωσσολόγοι δείχνουν πώς μοιάζει η εβραϊκή γλώσσα όταν γράφεται κατά την ελληνιστική περίοδο.

Το βιβλίο του Δανιήλ, το οποίο αποδεδειγμένα γράφτηκε (ή ολοκληρώθηκε) τον 2ο αιώνα π.Χ., περιέχει ξεκάθαρες ελληνικές λέξεις, όπως τα ονόματα των μουσικών οργάνων κίθαρις (qitros), ψαλτήριον (psanterιν) και συμφωνία (sumponyah).
Αντίθετα, στην Τορά δεν υπάρχει ούτε μία ελληνική λέξη. Η γλώσσα της είναι η Κλασική Βιβλική Εβραϊκή (Προ-αιχμαλωσιακή), η οποία διαφέρει ριζικά στη γραμματική, το συντακτικό και το λεξιλόγιο από την Ύστερη Βιβλική Εβραϊκή της ελληνιστικής εποχής.

2. Το «Γλωσσικό Στρώμα» της Τορά είναι Περσικό και Αιγυπτιακό

Ενώ τα ελληνικά απουσιάζουν, η Τορά είναι γεμάτη από δάνεια άλλων πολιτισμών, τα οποία προδίδουν την πραγματική εποχή της συγγραφής της:

Περσικές λέξεις: Υπάρχουν όροι που σχετίζονται με την περσική διοίκηση (π.χ. η λέξη dat για το «νόμο» ή «διάταγμα», η λέξη partemim για τους ευγενείς). Αυτό αποδεικνύει ότι το κείμενο στρωματώθηκε και απέκτησε την τελική του μορφή κατά την Περσική Περίοδο (5ος–4ος αιώνας π.Χ.), όταν η Ιουδαία ήταν επαρχία της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών.
Αιγυπτιακές λέξεις: Η Τορά (κυρίως η ιστορία του Ιωσήφ και η Έξοδος) περιέχει πολύ αρχαίες αιγυπτιακές λέξεις για τίτλους, μέτρα και καθημερινά αντικείμενα, οι οποίες είχαν ήδη σταματήσει να χρησιμοποιούνται κατά την ελληνιστική εποχή.

3. Το επιχείρημα της «Τεχνητής Αρχαιοπρέπειας» και τα όριά του

Ο Gmirkin, προσπαθώντας να αμυνθεί, υποστήριξε ότι οι 72 Ιουδαίοι λόγιοι απέφυγαν εσκεμμένα τις ελληνικές λέξεις και χρησιμοποίησαν μια «τεχνητή αρχαϊκή εβραϊκή» (pseudo-archaic Hebrew) για να πείσουν τον λαό ότι το κείμενο είναι πανάρχαιο.

Οι γλωσσολόγοι απορρίπτουν αυτή την απάντηση ως μη ρεαλιστική για δύο λόγους:

Η πολυπλοκότητα της γλώσσας: Είναι εξαιρετικά δύσκολο για μια ομάδα συγγραφέων να πλαστογραφήσει τέλεια τη νεκρή γραμματική και το συντακτικό μιας γλώσσας που μιλιόταν 300 χρόνια πριν, χωρίς να κάνει ούτε ένα σύγχρονο λάθος σε ένα κείμενο χιλιάδων σελίδων.
Η εμφάνιση νέων εννοιών: Ακόμα κι αν απέφευγαν τις ελληνικές λέξεις, οι συγγραφείς θα έπρεπε να εφεύρουν νέες εβραϊκές λέξεις για να εκφράσουν τις σύνθετες αφηρημένες έννοιες της πλατωνικής φιλοσοφίας (όπως η ουσία, το είδος, η ψυχή με την πλατωνική έννοια). Όμως, η Τορά χρησιμοποιεί αποκλειστικά το παραδοσιακό, συγκεκριμένο και καθόλου αφηρημένο λεξιλόγιο της Αρχαίας Εγγύς Ανατολής.

Το Συμπέρασμα των Γλωσσολόγων

Για τη γλωσσολογική κοινότητα, η παντελής απουσία ελληνιστικών στοιχείων αποτελεί την ισχυρότερη απόδειξη ότι το εβραϊκό κείμενο της Τορά προϋπήρχε της Αλεξάνδρειας. Οι 72 λόγιοι στην Αλεξάνδρεια δεν συνέθεσαν την Τορά το 270 π.Χ., αλλά είχαν στα χέρια τους ένα ήδη διαμορφωμένο, αρχαίο εβραϊκό κείμενο, το οποίο απλώς μετέφρασαν στα ελληνικά (δημιουργώντας τη Μετάφραση των Εβδομήντα).

Αντιδράσεις άλλων μαθηματικών ή ιστορικών σε αυτούς τους υπολογισμούς (αν δηλαδή θεωρούν τους αριθμούς του Gmirkin συμπτωματικούς).

Οι ιστορικοί των επιστημών, οι μαθηματικοί και οι βιβλικοί αριθμολόγοι που εξέτασαν το μοντέλο του Russell Gmirkin (τη μετατροπή των 120 Σάρων του Βήρωσσου στα 1.656 έτη της Γένεσης) αντιμετώπισαν τους υπολογισμούς του με έντονο σκεπτικισμό, θεωρώντας τους σε μεγάλο βαθμό συμπτωματικούς και προϊόντα «επιλεκτικής χρήσης δεδομένων» (cherry-picking).

Αν και αναγνωρίζουν ότι η Γένεση χρησιμοποιεί σκόπιμα μια εσωτερική μαθηματική δομή, οι ειδικοί απέρριψαν την ιδέα ότι αυτή η δομή προέκυψε από το ελληνικό κείμενο του Βήρωσσου το 272 π.Χ.

Οι κύριες αντιδράσεις και τα αντεπιχειρήματά τους εστιάζουν στα εξής σημεία:

1. Το πρόβλημα του «Κύκλου των 23 ετών» (Αυθαίρετη Μεταβλητή)

Για να φτάσει ο Gmirkin στο επιθυμητό αποτέλεσμα, χρησιμοποίησε ως «κλειδί» τον πολλαπλασιασμό των 120 Σάρων με τον αριθμό 23.

Η Κριτική: Οι μαθηματικοί επισημαίνουν ότι ο αριθμός 23 δεν αναφέρεται πουθενά ούτε στο κείμενο του Βήρωσσου ούτε στη Γένεση. Αν και ο 23ετής κύκλος υπήρχε σε ορισμένα αρχαία ημερολόγια, η επιλογή του από τον Gmirkin έγινε «εκ των υστέρων» (post-hoc).
Στα μαθηματικά και τη στατιστική, αυτό ονομάζεται Texas Sharpshooter Fallacy (η πλάνη του σκοπευτή που πυροβολεί έναν τοίχο και μετά ζωγραφίζει τον στόχο γύρω από την τρύπα). Ο Gmirkin ήξερε ότι έπρεπε να φτάσει στο νούμερο 2.760, οπότε έψαξε και βρήκε μια μαθηματική σταθερά (το 23) που θα του έδινε το ακριβές αποτέλεσμα, χωρίς όμως να αποδεικνύει ότι αυτό είχαν στο μυαλό τους οι συγγραφείς.

2. Η κατάρρευση του μοντέλου λόγω των διαφορετικών χειρογράφων

Το πιο συντριπτικό επιχείρημα των ιστορικών είναι ότι ο αριθμός 1.656 έτη για την προκατακλυσμιαία περίοδο υπάρχει μόνο στο Μασοριτικό Κείμενο (την εβραϊκή Βίβλο στην οποία βασίζονται οι σύγχρονες μεταφράσεις).
Αν η Τορά γράφτηκε στην Αλεξάνδρεια το 270 π.Χ. απευθείας στα ελληνικά και τα εβραϊκά, τότε τα άλλα αρχαία χειρόγραφα της ίδιας εποχής θα έπρεπε να συμφωνούν. Όμως διαφωνούν ριζικά:

Χειρόγραφο / Πηγή	Έτη από τη Δημιουργία έως τον Κατακλυσμό
Μασοριτικό Κείμενο (Εβραϊκό)	1.656 έτη (Το νούμερο που χρησιμοποίησε ο Gmirkin)
Μετάφραση των Εβδομήντα (LXX)	2.242 έτη
Σαμαρειτική Πεντάτευχος	1.307 έτη

Η Κριτική: Η Μετάφραση των Εβδομήντα είναι το αυθεντικό ελληνικό κείμενο που γράφτηκε στην Αλεξάνδρεια τον 3ο αιώνα π.Χ. Αν οι Αλεξανδρινοί λόγιοι αντέγραφαν τον Βήρωσσο, ο αριθμός τους θα έπρεπε να είναι το 1.656. Αντίθετα, το ελληνικό κείμενο δίνει 2.242 έτη! Αυτό αποδεικνύει ότι οι αριθμοί των ετών της Γένεσης ήταν ρευστοί και άλλαζαν από τους αντιγραφείς για θεολογικούς λόγους, καταστρέφοντας τη θεωρία ότι το 1.656 ήταν το αρχικό, καθολικό «κλειδί» της αλεξανδρινής επιτροπής.

3. Παλαιότερες Μεσοποταμιακές Μαθηματικές Παραδόσεις

Οι ασσυριολόγοι και οι ιστορικοί της αρχαιότητας σημειώνουν ότι η εμμονή με τους αριθμούς 10, 120 και 432.000 δεν ξεκίνησε με τον Βήρωσσο το 278 π.Χ.

Η Κριτική: Οι αριθμοί αυτοί ήταν το θεμέλιο της Σουμεριακής και Βαβυλωνιακής αστρονομίας για χιλιάδες χρόνια. Η Σουμεριακή Λίστα Βασιλέων (2000 π.Χ.) ήδη ανέφερε 8 ή 10 βασιλείς που κυβέρνησαν για 241.200 ή 432.000 έτη πριν από τον κατακλυσμό.
Οι Εβραίοι υιοθέτησαν αυτές τις μαθηματικές αναλογίες κατά τη διάρκεια της Βαβυλώνιας Αιχμαλωσίας (6ος αι. π.Χ.), όταν οι ίδιοι οι ιερείς τους εκπαιδεύτηκαν στη Βαβυλώνα. Επομένως, το μαθηματικό υπόβαθρο της Γένεσης είναι βαβυλωνιακό και όχι ελληνιστικό.

Το Συμπέρασμα της κοινότητας

Οι περισσότεροι μελετητές θεωρούν ότι οι υπολογισμοί του Gmirkin είναι ένας εντυπωσιακός αλλά τεχνητός συλλογισμός. Αναγνωρίζουν ότι οι συγγραφείς της Γένεσης έπαιζαν με τους αριθμούς για να δημιουργήσουν ένα «τέλειο» ημερολογιακό σύστημα, αλλά τονίζουν ότι η προσπάθεια του Gmirkin να συνδέσει αυτούς τους αριθμούς αποκλειστικά με το ελληνικό βιβλίο του Βήρωσσου στερείται ιστορικής και κειμενικής θεμελίωσης, καθώς βασίζεται σε επιλεκτική απομόνωση μίας και μόνο αριθμητικής εκδοχής (της Μασοριτικής).

Πώς συνέδεσε ο Gmirkin τον Νώε με τον αντίστοιχο ήρωα του Βήρωσσου, τον Ξίσουθρο.

Ο Russell Gmirkin υποστήριξε ότι η βιβλική φιγούρα του Νώε δεν βασίζεται σε κάποια αρχαία εβραϊκή παράδοση, αλλά αποτελεί άμεση λογοτεχνική διασκευή του Ξίσουθρου (Xisuthrus), του ήρωα του κατακλυσμού στο ελληνόφωνο έργο του Βήρωσσου (Χαλδαϊκά, 278 π.Χ.).

Για να αποδείξει αυτή τη σύνδεση, ο Gmirkin επικεντρώθηκε σε τρεις πολύ συγκεκριμένες λεπτομέρειες της αφήγησης, οι οποίες –κατά τον ίδιο– δείχνουν ότι οι συγγραφείς της Γένεσης είχαν το κείμενο του Βήρωσσου ανοιχτό μπροστά τους:

1. Η ταυτότητα του 10ου Ηγεμόνα

Στον Βήρωσσο: Ο Ξίσουθρος είναι ο 10ος και τελευταίος προκατακλυσμιαίος βασιλιάς της Βαβυλωνίας.
Στη Γένεση: Ο Νώε είναι ο 10ος και τελευταίος προκατακλυσμιαίος Πατριάρχης (στη γενεαλογία του κεφαλαίου 5).
Ο Gmirkin τόνισε ότι αυτή η ακριβής δομή των 10 γενεών πριν από την καταστροφή, με τον 10ο να επιβιώνει, είναι πανομοιότυπη.

2. Η τριπλή απελευθέρωση των πουλιών

Αυτό ήταν το ισχυρότερο φιλολογικό επιχείρημα του Gmirkin. Στο κείμενο του Βήρωσσου, ο Ξίσουθρος απελευθερώνει πουλιά από το πλοίο μετά την καταιγίδα για να ελέγξει αν υποχώρησαν τα νερά.

Φάση 1: Τα πουλιά απελευθερώνονται, δεν βρίσκουν τροφή ή μέρος να καθίσουν, και επιστρέφουν αμέσως στο πλοίο.
Φάση 2: Απελευθερώνονται ξανά μετά από μερικές ημέρες και επιστρέφουν στο πλοίο με τα πόδια τους λασπωμένα, δείχνοντας ότι το έδαφος άρχισε να εμφανίζεται.
Φάση 3: Απελευθερώνονται για τρίτη φορά και δεν επιστρέφουν ποτέ.

Ο Gmirkin επεσήμανε ότι η Γένεση (8:6-12) αντιγράφει αυτό ακριβώς το μοτίβο των τριών φάσεων με το περιστέρι του Νώε (επιστροφή → επιστροφή με φύλλο ελιάς → οριστική φυγή), μια λεπτομέρεια που ο Gmirkin ισχυρίστηκε ότι ταιριάζει περισσότερο στη δομή του Βήρωσσου παρά σε παλαιότερα βαβυλωνιακά έπη.

3. Η προσάραξη στα βουνά της Αρμενίας

Τόσο ο Βήρωσσος όσο και η Γένεση συμφωνούν απόλυτα για τη γεωγραφική τοποθεσία όπου σταμάτησε η κιβωτός.

Ο Βήρωσσος αναφέρει ρητά ότι το πλοίο του Ξίσουθρου προσάραξε στα Κορδυαία Όρη της Αρμενίας (Corduene).
Η Γένεση (8:4) αναφέρει ότι η κιβωτός κάθισε στα Όρη Αραράτ, το οποίο είναι το εβραϊκό όνομα για το αρχαίο βασίλειο της Ουραρτού στην Αρμενία.

4. Η θεϊκή επιβράβευση και η «Μετάθεση»

Στον Βήρωσσο: Μετά τον κατακλυσμό, ο Ξίσουθρος βγαίνει από το πλοίο, προσφέρει θυσία στους θεούς και στη συνέχεια «μετατίθεται» (αναλαμβάνεται) από τους θεούς για να ζήσει αιώνια μαζί τους.
Στη Γένεση: Ο Νώε επίσης βγαίνει, χτίζει ένα θυσιαστήριο και προσφέρει θυσίες. Αν και ο Νώε πεθαίνει τελικά σε βαθιά γεράματα (δεν αναλαμβάνεται), ο Gmirkin υποστήριξε ότι οι συγγραφείς της Γένεσης «έσπασαν» τον μύθο του Ξίσουθρου στα δύο: έδωσαν στον Νώε τη θυσία και τη σωτηρία, αλλά μετέφεραν την ανάληψη στον Ενώχ (τον 7ο Πατριάρχη, που επίσης «μετετέθη» από τον Θεό χωρίς να πεθάνει).

Η κριτική των άλλων ιστορικών σε αυτή τη σύνδεση:

Οι υπόλοιποι ακαδημαϊκοί απάντησαν στον Gmirkin ότι η ιστορία του Ξίσουθρου στον Βήρωσσο είναι απλώς η ελληνική εκδοχή του πολύ παλαιότερου Ουτναπιστίμ (Utnapishtim) από το Έπος του Γιλγαμές ή του Ζιουσούντρα (Ziusudra) από τους σουμεριακούς μύθους.

Καθώς οι ομοιότητες (τα πουλιά, η προσάραξη στα βουνά, οι θυσίες) υπήρχαν ήδη στα κείμενα αυτά από τη 2η χιλιετία π.Χ., η πλειονότητα των επιστημόνων θεωρεί ότι οι Εβραίοι γνώριζαν την ιστορία του «Νώε/Ουτναπιστίμ» αιώνες πριν γεννηθεί ο Βήρωσσος, κατά τη διάρκεια της Βαβυλώνιας Αιχμαλωσίας.

Μια απευθείας σύγκριση ανάμεσα στο κείμενο του Κατακλυσμού της Γένεσης και του Έπους του Γιλγαμές για να δείτε τις ομοιότητες.

Η απευθείας σύγκριση ανάμεσα στην αφήγηση του Κατακλυσμού στη Γένεση (κεφάλαια 6–9) και την 11η πινακίδα του Έπους του Γιλγαμές (περ. 1200 π.Χ.) αποκαλύπτει μια από τις πιο συγκλονιστικές λογοτεχνικές συγγένειες της αρχαιότητας. [1]

Οι ομοιότητες είναι τόσο πυκνές και δομικές, που η συντριπτική πλειονότητα των ιστορικών συμφωνεί ότι τα δύο κείμενα μοιράζονται μια κοινή μεσοποταμιακή πολιτισμική δεξαμενή, με το Έπος του Γιλγαμές να προηγείται χρονικά κατά αιώνες της Βίβλου. [1, 2]

Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει μια παράλληλη, head-to-head σύγκριση των δύο κειμένων:

Χαρακτηριστικό / Στάδιο	Το Έπος του Γιλγαμές (Πινακίδα ΧΙ)	Η Βίβλος (Γένεση 6–9)
Αιτία του Κατακλυσμού	Ο θόρυβος της ανθρωπότητας. Οι άνθρωποι πολλαπλασιάστηκαν και έκαναν τόση φασαρία που οι θεοί δεν μπορούσαν να κοιμηθούν.	Η ηθική διαφθορά. Η ανθρωπότητα γέμισε με κακία, βία και αμαρτία, προσβάλλοντας την αγιότητα του Θεού.
Ο Ήρωας που επιλέγεται	Ουτναπιστίμ (Utnapishtim), ένας σοφός βασιλιάς.	Νώε, ένας δίκαιος και τέλειος άνθρωπος ανάμεσα στους σύγχρονους του.
Η Θεϊκή Προειδοποίηση	Μυστική διαρροή. Ο θεός Εά, ορκισμένος να κρατήσει μυστικό το σχέδιο των θεών, ψιθυρίζει την αλήθεια στους τοίχους της καλύβας του Ουτναπιστίμ για να τον ακούσει.	Άμεση αποκάλυψη. Ο Θεός μιλάει ανοιχτά και απευθείας στον Νώε, ανακοινώνοντάς του την απόφασή του να καταστρέψει τη γη.
Οι Οδηγίες για το Σκάφος	«Γκρέμισε το σπίτι σου, χτίσε ένα πλοίο... βάλε μέσα σπόρους από κάθε ζωντανό πλάσμα».	«Κάμε εις σεαυτόν κιβωτόν εκ ξύλων... θέλεις εισάγει εις την κιβωτόν από δύο εξ όλων [των ζώων]».
Το Σχήμα του Σκάφους	Τέλειος Κύβος. Το πλοίο έχει 6 ορόφους, χωρισμένους σε 9 διαμερίσματα (τελείως ακατάλληλο για πλεύση, με καθαρά συμβολικό/γεωμετρικό σχήμα).	Επιμήκης Κιβωτός. Παραλληλόγραμμο σκάφος με 3 ορόφους (μήκος 300 πήχες, πλάτος 50, ύψος 30), με ρεαλιστικές ναυπηγικές αναλογίες σταθερότητας.
Η Διάρκεια της Καταιγίδας	6 ημέρες και 7 νύχτες.	40 ημέρες και 40 νύχτες (συν 150 ημέρες κυριαρχίας των υδάτων).
Το Σημείο Προσάραξης	Όρος Νιμούς (Mount Nimush / Nasir) στο σημερινό Ιράκ.	Όρη Αραράτ στην αρχαία Αρμενία.
Η Δοκιμή με τα Πουλιά	Απελευθερώνει τρία πουλιά: ένα περιστέρι (επιστρέφει), ένα χελιδόνι (επιστρέφει) και ένα κοράκι (βρίσκει τροφή και δεν επιστρέφει).	Απελευθερώνει δύο πουλιά: ένα κοράκι (πηγαινοέρχεται) και ένα περιστέρι σε τρεις φάσεις (επιστρέφει -> επιστρέφει με κλαδί ελιάς -> δεν επιστρέφει).
Η Έξοδος και η Θυσία	Ο Ουτναπιστίμ προσφέρει θυσία. Οι θεοί μαζεύονται σαν μύγες πάνω από τη μυρωδιά της τσίκνας, γιατί πεινούσαν (καθώς δεν υπήρχαν πλέον άνθρωποι να τους ταΐσουν).	Ο Νώε χτίζει θυσιαστήριο. Ο Κύριος οσφράνθηκε οσμήν ευωδίας και υποσχέθηκε να μην καταστρέψει ποτέ ξανά τη γη με κατακλυσμό.
Το Σημάδι της Υπόσχεσης	Η θεά Ιστάρ σηκώνει το περιδέραιό της από λάπις λάζουλι στον ουρανό ως υπόσχεση ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ τον κατακλυσμό.	Ο Θεός τοποθετεί το ουράνιο τόξο στα σύννεφα ως σημάδι της αιώνιας διαθήκης Του με την ανθρωπότητα.

Οι Θεολογικές και Φιλοσοφικές Διαφορές

Ενώ η πλοκή είναι σχεδόν ταυτόσημη, οι δύο αφηγήσεις έχουν ριζικά διαφορετικό σκοπό: [1]

Πολυθεϊσμός εναντίον Μονοθεϊσμού: Στο Έπος του Γιλγαμές, οι θεοί είναι τρομοκρατημένοι από τον κατακλυσμό που οι ίδιοι εξαπέλυσαν, κλαίνε, κρύβονται και λογομαχούν μεταξύ τους για το αν έπραξαν σωστά. Στη Γένεση, ο Θεός ελέγχει απόλυτα την κατάσταση, ενεργώντας με βάση την απόλυτη δικαιοσύνη και κυριαρχία Του. [1, 2]
Ηθική εναντίον Καπρίτσιου: Οι βαβυλωνιακοί θεοί ενεργούν από καπρίτσιο και εκνευρισμό (επειδή οι άνθρωποι έκαναν θόρυβο). Ο βιβλικός Θεός ενεργεί με πόνο καρδιάς λόγω της ηθικής κατάπτωσης και της βίας της ανθρωπότητας, μετατρέποντας τον κατακλυσμό σε μια ηθική κάθαρση της δημιουργίας. [1, 2]

Αυτή η σύγκριση αποτελεί το βασικό όπλο όσων υποστηρίζουν ότι η Γένεση γράφτηκε κατά τη Βαβυλώνια Αιχμαλωσία (6ος αι. π.Χ.) και όχι στην ελληνιστική Αλεξάνδρεια (3ος αι. π.Χ.) που έλεγε ο Gmirkin.

Το πώς απαντούσε ο Gmirkin στους επικριτές του (καθώς συνέχισε να υποστηρίζει τις θέσεις του μέχρι τον θάνατό του το 2025).

Ο Russell Gmirkin παρέμεινε αμετανόητος υποστηρικτής της θεωρίας του μέχρι τον θάνατό του το 2025. Δεν αγνόησε τους επικριτές του· αντίθετα, απάντησε μεθοδικά στις κατηγορίες περί «συμπτώσεων» ή «παραλληλομανίας», αναπτύσσοντας μια σειρά από αντεπιχειρήματα που βασίζονταν στη λογική της ιστορικής οικονομίας και της φιλολογικής κριτικής.

Οι βασικές απαντήσεις του Gmirkin στους επικριτές του συνοψίζονται στους εξής άξονες:

1. Το «Ξυράφι του Όκαμ» και η απλότητα του μοντέλου του (The Simplicity Argument)

Η παραδοσιακή βιβλική κριτική (JEDP) υποστηρίζει ότι η Γένεση επηρεάστηκε από πολλαπλές, χαμένες, προφορικές ή γραπτές μεσοποταμιακές πηγές που άλλαζαν χέρια επί αιώνες. [1]

Η απάντηση του Gmirkin: Ο Gmirkin αντιπαρέβαλλε το Ξυράφι του Όκαμ (τη θεωρία ότι η απλούστερη εξήγηση είναι συνήθως η σωστή). Υποστήριξε ότι το μοντέλο του είναι ασύγκριτα πιο απλό: Αντί να υποθέτουμε την ύπαρξη δεκάδων χαμένων εβραϊκών χειρογράφων σε βάθος 500 ετών, είναι ιστορικά πιο ορθό να δεχτούμε ότι ένας και μόνο συγγραφέας (ή ομάδα) στην Αλεξάνδρεια διάβασε ένα και μόνο συγκεκριμένο ελληνικό βιβλίο (τον Βήρωσσο), το οποίο περιείχε ήδη συγκεντρωμένες όλες αυτές τις μεσοποταμιακές παραδόσεις. [1]

2. Γιατί ο Βήρωσσος προηγείται του Γιλγαμές (στη Βίβλο)

Όταν οι επικριτές του τόνισαν ότι το Έπος του Γιλγαμές περιέχει ήδη τα πουλιά και τον κατακλυσμό, ο Gmirkin έκανε μια κρίσιμη φιλολογική διάκριση:

Η απάντηση του Gmirkin: Το Έπος του Γιλγαμές και το Ατραχάσις είναι ποιητικά, μυθολογικά κείμενα. Αντίθετα, το έργο του Βήρωσσου και η Γένεση είναι πεζά ιστορικά χρονικά που προσπαθούν να καταγράψουν μια γραμμική, χρονολογική παγκόσμια ιστορία (διαδοχή βασιλέων/πατριαρχών). Η Γένεση ακολουθεί το λογοτεχνικό είδος του Βήρωσσου (την ελληνιστική ιστοριογραφία) και όχι το είδος της αρχαίας μεσοποταμιακής ποίησης.

3. Η Βίβλος ως «Αντι-αφήγηση» (Counter-Narrative) και Πολιτική Σκοπιμότητα

Οι επικριτές αναρωτιούνταν γιατί οι Εβραίοι να αντιγράψουν τους εχθρούς τους (Βαβυλώνιους και Αιγύπτιους).

Η απάντηση του Gmirkin: Οι Ιουδαίοι δεν αντέγραψαν τυφλά, αλλά έκαναν πολεμική προπαγάνδα. Όταν ο Μανέθων έγραψε ότι οι Ιουδαίοι ήταν λεπροί που εκδιώχθηκαν από την Αίγυπτο, οι Ιουδαίοι λόγιοι στην Αλεξάνδρεια αναγκάστηκαν να γράψουν τη δική τους «απάντηση» (την Έξοδο), μετατρέποντας την ταπεινωτική ιστορία του Μανέθωνα σε έναν θρίαμβο του δικού τους Θεού. Η συγγραφή της Τορά ήταν μια πράξη πολιτικής και πολιτισμικής επιβίωσης μέσα στον ελληνιστικό ανταγωνισμό της Αλεξάνδρειας. [1, 2]

4. Η απάντηση στην απουσία Ελληνικών Λέξεων

Στο μεγάλο γλωσσολογικό επιχείρημα (γιατί η Τορά δεν έχει ελληνικές λέξεις), ο Gmirkin επέμενε στη θεωρία της «Εσκεμμένης Αρχαιοπρέπειας» (Archaizing Style).

Η απάντηση του Gmirkin: Οι συγγραφείς της Τορά δεν έγραφαν ένα σύγχρονο βιβλίο, αλλά ένα ιερό, νομικό Σύνταγμα που έπρεπε να πείσει τον λαό ότι δόθηκε από τον Θεό στον Μωυσή πριν από αιώνες. Η εισαγωγή ελληνικών λέξεων θα πρόδιδε την απάτη αμέσως. Οι λόγιοι της Αλεξάνδρειας, όντας κορυφαίοι φιλόλογοι, καθάρισαν εσκεμμένα το κείμενο από κάθε σύγχρονο γλωσσικό δάνειο για να του προσδώσουν απόλυτο κύρος αρχαιότητας. [1]

5. Η θεωρία της «Βασιλικής Χορηγίας» (The Ptolemaic Patronage)

Στα τελευταία του άρθρα (2018–2022), ο Gmirkin απάντησε στο πώς εμφανίστηκε ξαφνικά αυτός ο Νόμος χωρίς να τον ξέρει κανείς (π.χ. στην Ελεφαντίνη). [1, 2]

Η απάντηση του Gmirkin: Υποστήριξε ότι πριν από το 270 π.Χ. υπήρχαν μόνο διάσπαρτοι, άγραφοι τοπικοί νόμοι. Ο Πτολεμαίος Β' ο Φιλάδελφος, στα πλαίσια της οργάνωσης του βασιλείου του, διέταξε και χρηματοδότησε τη δημιουργία ενός γραπτού, ενιαίου νομικού κώδικα για τους Ιουδαίους. Η Τορά δεν επιβλήθηκε από τους ίδιους τους Εβραίους στον εαυτό τους, αλλά από την πτολεμαϊκή κεντρική διοίκηση, γεγονός που εξηγεί την αστραπιαία αποδοχή και επιβολή της. [1, 2]

Οι συγκεκριμένες περσικές ή αιγυπτιακές λέξεις που βρέθηκαν στην Τορά και πώς αυτές «κλειδώνουν» τη χρονολόγηση σε παλαιότερη εποχή;

Οι γλωσσολόγοι και οι ιστορικοί της γλώσσας χρησιμοποιούν τα γλωσσικά δάνεια (δανεικές λέξεις) στην Πεντάτευχο ως μια μορφή «κειμενικής στρωματογραφίας». Το γεγονός ότι η Τορά περιέχει συγκεκριμένες αρχαίες αιγυπτιακές και περσικές λέξεις, αλλά στερείται παντελώς ελληνικών όρων, αποτελεί για την ακαδημαϊκή κοινότητα την ισχυρότερη απόδειξη ότι ο πυρήνας του κειμένου «κλειδώνει» χρονικά μεταξύ του 6ου και του 5ου αιώνα π.Χ. (Περσική Περίοδος).

Οι συγκεκριμένες λέξεις και η ιστορική τους σημασία αναλύονται στις εξής κατηγορίες:

1. Οι Περσικές Λέξεις (Η εποχή της Περσικής Αυτοκρατορίας - 539–332 π.Χ.)

Η παρουσία περσικών λέξεων (από την Αρχαία Περσική γλώσσα) στην Τορά είναι καθοριστική. Οι λέξεις αυτές αφορούν κυρίως τη διοίκηση, τη νομοθεσία και τους επίσημους θεσμούς, αποδεικνύοντας ότι το κείμενο διαμορφώθηκε όταν η Ιουδαία ήταν επαρχία των Περσών.

Dat (דָּת): Σημαίνει «νόμος» ή «βασιλικό διάταγμα». Είναι μια καθαρά περσική λέξη (από το dāta). Εμφανίζεται στο Δευτερονόμιο (33:2) στην περίφημη φράση «πύρινος νόμος» (esh-dat). Η χρήση μιας περσικής λέξης για την ίδια την έννοια του «νόμου» δείχνει ότι το κείμενο γράφτηκε σε ένα περιβάλλον όπου η περσική νομική ορολογία ήταν κυρίαρχη.
Partemim (פַּרְתְּמִים): Σημαίνει «ευγενείς» ή «άρχοντες». Προέρχεται από την περσική λέξη fratama (πρώτοι/πρόκριτοι).
Ahashdarpenim (אֲחַשְׁדַּרְפְּנִים): Σημαίνει «Σατράπες» (οι Πέρσες κυβερνήτες). Αν και η λέξη αυτή αφθονούσε σε μεταγενέστερα βιβλία (όπως η Εσθήρ και ο Δανιήλ), η εμφάνιση περσικών διοικητικών όρων δείχνει ότι οι συγγραφείς ζούσαν υπό το περσικό πολιτικό σύστημα.

Το επιχείρημα των ιστορικών: Αν η Τορά γραφόταν το 270 π.Χ. στην Αλεξάνδρεια (Ελληνιστική Περίοδος), οι συγγραφείς θα χρησιμοποιούσαν τις αντίστοιχες ελληνικές λέξεις της πτολεμαϊκής διοίκησης (όπως νόμος, διάταγμα, στρατηγός). Το γεγονός ότι χρησιμοποιούν την περσική ορολογία δείχνει ότι το κείμενο είχε ήδη παγιοποιηθεί πριν από την κατάλυση της Περσικής Αυτοκρατορίας από τον Μέγα Αλέξανδρο.

2. Οι Αιγυπτιακές Λέξεις (Η αρχαϊκή πολιτισμική σύνδεση)

Η Τορά, και ιδιαίτερα οι αφηγήσεις για τον Ιωσήφ και την Έξοδο, περιέχει δεκάδες λέξεις αιγυπτιακής προέλευσης. Το εντυπωσιακό είναι ότι πολλές από αυτές τις λέξεις ανήκουν στην Ύστερη Αιγυπτιακή γλώσσα (Late Egyptian) της 2ης και πρώιμης 1ης χιλιετίας π.Χ. και είχαν ήδη εξαφανιστεί ή αντικατασταθεί από ελληνικούς όρους κατά την ελληνιστική εποχή.

Tebah (תֵּבָה): Είναι η λέξη που χρησιμοποιείται για την «Κιβωτό» του Νώε και το «καλάθι» στο οποίο τοποθετήθηκε ο Μωυσής στο Νείλο. Προέρχεται απευθείας από την αιγυπτιακή λέξη t-b-t (κουτί, σκάφος).
Ye'or (יְאֹר): Η λέξη που χρησιμοποιείται στην Τορά αποκλειστικά για τον ποταμό Νείλο. Προέρχεται από την αιγυπτιακή λέξη itrw (ποτάμι/διώρυγα). Οι συγγραφείς δεν χρησιμοποιούν τη λέξη nahar (που είναι η εβραϊκή λέξη για το ποτάμι), δείχνοντας ακριβή γνώση της αιγυπτιακής ορολογίας.
Ahu (אָחוּ): Σημαίνει «βάλτος» ή «καλαμιώνας του Νείλου». Προέρχεται από το αιγυπτιακό αχ (πρασινάδα/βάλτος) και εμφανίζεται στα όνειρα του Φαραώ στη Γένεση.
Αιγυπτιακά Ονόματα: Ονόματα όπως Μωυσής (από το αιγυπτιακό mose, που σημαίνει «γιος» ή «αυτός που γεννήθηκε»), Ποτιφάρ (Pa-di-Pa-Re, «αυτός που έδωσε ο θεός Ρα») και Ασενέθ είναι αυθεντικά αιγυπτιακά ονόματα της προ-ελληνιστικής εποχής.

Πώς αυτά τα στοιχεία καταρρίπτουν τη θεωρία του Gmirkin;

Οι γλωσσολόγοι τονίζουν ότι η γλώσσα ενός κειμένου δεν μπορεί να παραχαραχθεί εύκολα σε τέτοιο βάθος.

Αναχρονισμός: Αν οι συγγραφείς ήταν Ιουδαίοι της Αλεξάνδρειας το 270 π.Χ., θα ήταν αδύνατο να γνωρίζουν με τέτοια ακρίβεια αρχαίους αιγυπτιακούς όρους που είχαν πάψει να χρησιμοποιούνται στην καθημερινότητα της Αιγύπτου, η οποία πλέον μιλούσε ελληνικά και πρώιμα δημοτικά αιγυπτιακά.
Η απουσία του «Ελληνικού Στρώματος»: Το πιο ακλόνητο επιχείρημα παραμένει αρνητικό: η παντελής απουσία έστω και μίας ελληνικής λέξης. Στην ιστορία της γλωσσολογίας, δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα κειμένου που γράφτηκε μέσα σε ένα έντονα ελληνόφωνο ακαδημαϊκό περιβάλλον (όπως η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας) και κατάφερε να κρατήσει τη γλώσσα του 100% καθαρή από ελληνικούς όρους, ενώ την ίδια στιγμή χρησιμοποιούσε με άνεση λέξεις των προηγούμενων κατακτητών (Περσών).

Επομένως, για την ακαδημαϊκή κοινότητα, το γλωσσικό προφίλ της Τορά δείχνει ότι το κείμενο «γεννήθηκε» και παγιοποιήθηκε στην Παλαιστίνη κατά την Περσική Περίοδο (5ος αιώνας π.Χ.), με βαθιές ρίζες σε παλαιότερες σημιτικές και αιγυπτιακές παραδόσεις, και όχι στην ελληνιστική Αλεξάνδρεια του 3ου αιώνα π.Χ.

Πώς το τελευταίο του βιβλίο (Plato's Timaeus and the Biblical Creation Accounts, 2022) προσπάθησε να κλείσει τα κενά της θεωρίας του, συνδέοντας τη Γένεση με την ελληνική κοσμολογία.

Στο τελευταίο βιβλίο της τριλογίας του, Plato's Timaeus and the Biblical Creation Accounts: Cosmic Monotheism and Terrestrial Polytheism in the Primordial History (2022), ο Russell Gmirkin επιχείρησε να «κλείσει» τα κενά των προηγούμενων έργων του στρεφόμενος από τη νομοθεσία στην κοσμολογία. [1]

Ενώ το 2016 είχε επικεντρωθεί στους Νόμους του Πλάτωνα για να εξηγήσει το μωσαϊκό δίκαιο, συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να δώσει μια πειστική απάντηση για το πώς προέκυψε η θεολογία των πρώτων κεφαλαίων της Γένεσης (Γένεση 1–11). Για να το πετύχει, υποστήριξε ότι η βιβλική αφήγηση της Δημιουργίας βασίζεται άμεσα στον κοσμολογικό διάλογο Τίμαιος του Πλάτωνα και στις θεωρίες των Ελλήνων φυσικών φιλοσόφων, προτείνοντας παράλληλα μια νέα λύση για το γλωσσολογικό πρόβλημα. [1, 2]

Η στρατηγική με την οποία προσπάθησε να θωρακίσει τη θεωρία του αναλύεται σε τέσσερις κεντρικούς άξονες:

1. Ο Μονοθεϊστικός «Δημιουργός» ως Ελληνική Εφεύρεση

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των βιβλικών μινιμαλιστών ήταν να εξηγήσουν πώς εμφανίστηκε ο απόλυτος κοσμικός μονοθεϊσμός στη Γένεση 1, τη στιγμή που η αρχαία Εγγύς Ανατολή ήταν βαθιά πολυθεϊστική.

Η απάντηση μέσω του Πλάτωνα: Ο Gmirkin υποστήριξε ότι η έννοια ενός μοναδικού, υπερβατικού Θεού που δημιουργεί το σύμπαν από το χάος και τη συμπαντική ύλη εισήχθη για πρώτη φορά στη Γένεση 1 υπό την άμεση επίδραση του Δημιουργού του Πλάτωνα στον Τίμαιο. [1, 2]
Κοσμικός Θεός εναντίον Γιαχβέ: Για να λύσει τις αντιφάσεις της Βίβλου, ο Gmirkin πρότεινε κάτι ριζοσπαστικό: στη χαμένη αρχική εκδοχή της Γένεσης, ο κοσμικός Θεός της Γένεσης 1 (που αντιπροσώπευε τον πλατωνικό Δημιουργό) ήταν διαφορετικός από τον Γιαχβέ. Ο Γιαχβέ, που εμφανίζεται στα επόμενα κεφάλαια, ήταν απλώς ένας από τους «κατώτερους, γήινους θεούς» στους οποίους ο Δημιουργός ανέθεσε τη φροντίδα συγκεκριμένων εθνών, ακριβώς όπως ορίζει ο Πλάτων στον Τίμαιο ότι ο ανώτατος Θεός αναθέτει τη δημιουργία των θνητών σε κατώτερες θεότητες. [1]

2. Παράλληλη Δομή της Δημιουργίας και της Κακίας (Γένεση 1–3)

Ο Gmirkin συνέκρινε τη φιλοσοφική και επιστημονική αλληλουχία των γεγονότων στα δύο κείμενα:

Γένεση 1: Καταγράφει τη δημιουργία του κόσμου από την αταξία (χάος) σε τάξη, μια διαδικασία με έντονα τελολογικό και ορθολογικό χαρακτήρα που καθρεφτίζει τη συμπαντική γένεση του Τιμαίου. [1, 2]
Γένεση 2–3 (Εδέμ και Πτώση): Ο Gmirkin υποστήριξε ότι η δημιουργία των πρώτων ανθρώπων και η είσοδος του κακού στον κόσμο δεν αντλούν από σημιτικούς μύθους, αλλά ακολουθούν την πλατωνική ψυχολογία και βιολογία για την προέλευση της θνητής ζωής και των παθών. Επιπλέον, συνέδεσε την ιστορία του Κήπου της Εδέμ και του Κατακλυσμού με τον διάλογο Κριτίας (τη συνέχεια του Τιμαίου), όπου ο Πλάτων περιγράφει την πρωταρχική γεωργική ουτοπία και την επακόλουθη καταστροφή της. [1, 2, 3]

3. Η Απάντηση στο Γλωσσολογικό Κενό: Η Θεωρία του «Πρωτο-Κειμένου» (LXX Vorlage)

Για να απαντήσει στην κατηγορία των γλωσσολόγων ότι η εβραϊκή Τορά δεν περιέχει ελληνικές λέξεις, ο Gmirkin άλλαξε τη θεωρία του για το ποιο κείμενο γράφτηκε πρώτο:

Στο βιβλίο του 2022, υποστήριξε ότι η ομάδα των Ιουδαίων και Σαμαρειτών λογίων στην Αλεξάνδρεια συνέθεσε ταυτόχρονα το πρωτότυπο κείμενο, χρησιμοποιώντας μια ορολογία που αντιστοιχούσε απόλυτα στο φιλοσοφικό λεξιλόγιο του Τιμαίου.
Ισχυρίστηκε ότι το αρχικό κείμενο (αυτό που οι κριτικοί ονομάζουν LXX Vorlage ή το υπόβαθρο της Μετάφρασης των Εβδομήντα) ήταν το αληθινό πρωτότυπο. Αυτό το κείμενο μεταφέρθηκε στη συνέχεια πίσω στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια. Η μετέπειτα εβραϊκή «Μασοριτική» Βίβλος ήταν μια εσκεμμένη, μεταγενέστερη επεξεργασία για να φανεί το κείμενο πιο αρχαϊκό, γεγονός που εξηγεί γιατί η ελληνική Μετάφραση των Εβδομήντα διασώζει εννοιολογικές δομές που είναι πολύ πιο κοντά στην ελληνική φιλοσοφία από ό,τι το παραδοσιακό εβραϊκό κείμενο. [1, 2]

Η Αντίδραση των Κριτικών στο Τελευταίο του Έργο

Παρά την προσπάθειά του να κλείσει τα κενά, οι κλασικοί φιλόλογοι και ιστορικοί παρέμειναν εξαιρετικά επικριτικοί. Σε ακαδημαϊκές βιβλιοκρισίες (όπως του Nicholas Banner στο Bryn Mawr Classical Review το 2023), επισημάνθηκε ότι ο Gmirkin:

Υπερέβαλλε στις αξιώσεις του, απομονώνοντας φράσεις του Πλάτωνα εκτός πλαισίου.
Άλλαζε τη σειρά των πλατωνικών επιχειρημάτων προκειμένου να τα εξαναγκάσει να ταιριάξουν με τη δομή της Γένεσης.
Αγνοούσε τις τεράστιες σιωπές και αντιφάσεις μεταξύ των δύο κειμένων, αποτυγχάνοντας τελικά να αποδείξει μια αδιαμφισβήτητη, άμεση κειμενική εξάρτηση. [1]

Το βιβλίο του 2022 αποτέλεσε το επιστέγασμα της προσπάθειάς του να αποδείξει ότι η Εβραϊκή Βίβλος είναι στην πραγματικότητα ένα μνημειώδες προϊόν του ελληνιστικού στοχασμού, αφήνοντας πίσω του μια θεωρία που συνεχίζει να προκαλεί έντονες συζητήσεις στους κύκλους της ριζοσπαστικής βιβλικής κριτικής. [1, 2]

Να εξετάσουμε πώς συνέδεσε τη δημιουργία της Εύας με τις θεωρίες του Πλάτωνα για το πώς προέκυψε το γυναικείο φύλο στον Τίμαιο.

Στο τελευταίο του βιβλίο (2022), ο Russell Gmirkin παρουσίασε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα παράλληλη ανάλυση ανάμεσα στη δημιουργία της Εύας στη Γένεση (Γένεση 2:21–23) και τη θεωρία του Πλάτωνα για την προέλευση του γυναικείου φύλου στον Τίμαιο (90e–91d).

Ο Gmirkin υποστήριξε ότι η βιβλική αφήγηση δεν αντλεί από αρχαίους σημιτικούς μύθους, αλλά αποτελεί μια έξυπνη λογοτεχνική διασκευή και θεολογική «απάντηση» (ή διορθωτική προσαρμογή) στις ανατομικές και φιλοσοφικές θεωρίες του Πλάτωνα.

Η σύγκριση και η σύνδεση που επιχείρησε βασίζεται στους εξής τρεις άξονες:

1. Η αρχική Δημιουργία του Άνδρα (Ανδροκεντρική Πρωτοκαθεδρία)

Τόσο ο Πλάτων όσο και η Γένεση μοιράζονται την ιδέα ότι η ανθρωπότητα ξεκίνησε αποκλειστικά με το αρσενικό φύλο.

Πλάτων (Τίμαιος): Ο ανώτατος Δημιουργός κατασκευάζει αρχικά μόνο αρσενικές ψυχές και τους δίνει άνδρα σώματα. Οι πρώτοι άνθρωποι στη γη είναι όλοι άνδρες.
Γένεση (Κεφ. 2): Ο Θεός πλάθει πρώτα τον Αδάμ από το χώμα της γης. Ο Αδάμ ζει μόνος του στον Κήπο της Εδέμ, ονομάζει τα ζώα και διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει κανένα όμοιο πλάσμα για σύντροφος.

Ο Gmirkin επεσήμανε ότι αυτή η κοινή αφετηρία –όπου η γυναίκα δεν δημιουργείται ταυτόχρονα με τον άνδρα αλλά εμφανίζεται σε δεύτερη φάση– αποτελεί βασικό κοσμολογικό χαρακτηριστικό και των δύο κειμένων.

2. Η Γυναίκα ως προϊόν «Διαχωρισμού» από το Σώμα του Άνδρα

Αυτό είναι το πιο εντυπωσιακό σημείο της σύγκρισης του Gmirkin, όπου εντοπίζει μια ανατομική και βιολογική παραλληλία.

Πλάτων (Τίμαιος 91a): Ο Πλάτων εξηγεί ότι οι κατώτεροι θεοί δημιούργησαν τη γυναίκα και τα αναπαραγωγικά όργανα μέσω μιας ανατομικής τροποποίησης του άνδρα. Συγκεκριμένα, περιγράφει ότι ο νωτιαίος μυελός (το ζωτικό υγρό/σπέρμα) απέκτησε μια δική του διέξοδο, δημιουργώντας μια εσωτερική «επιθυμία» για ένωση. Η γυναίκα κατασκευάζεται ως το απαραίτητο «συμπλήρωμα» από τη βιολογική ύλη του άνδρα για να ικανοποιηθεί αυτή η έλξη.
Γένεση (2:21–22): Ο Θεός ρίχνει βαθύ ύπνο στον Αδάμ, παίρνει μία από τις πλευρές του (ή σύμφωνα με μια άλλη φιλολογική ερμηνεία, το «μισό» του σώματός του) και «οικοδομεί» από αυτήν τη γυναίκα.

Ο Gmirkin υποστήριξε ότι η βιβλική αφήγηση εκλογικεύει και απλοποιεί τη σύνθετη ιατρική/ανατομική θεωρία του Πλάτωνα. Και στα δύο κείμενα, η γυναίκα δεν προέρχεται απευθείας από την πρωτογενή ύλη (το χώμα ή τα στοιχεία της φύσης), αλλά αποσπάται βιολογικά από το ήδη υπάρχον σώμα του άνδρα.

3. Η Φιλοσοφική Ένωση: «Μία Σάρκα» εναντίον «Επιθυμίας»

Ο Gmirkin συνέδεσε επίσης το συμπέρασμα των δύο αφηγήσεων σχετικά με τη σεξουαλική έλξη:

Γένεση (2:24): «Ένεκεν τούτου θέλει αφήσει ο άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα αυτού, και θέλει προσκολληθεί εις την γυναίκα αυτού· και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκα μίαν».
Πλάτων: Αυτή η βιβλική ιδέα της επιστροφής στην αρχική ενότητα (να γίνουν ξανά ένα σώμα) καθρεφτίζει απόλυτα την πλατωνική θεωρία περί έρωτος. Αν και ο Τίμαιος εστιάζει στη βιολογική ανάγκη της αναπαραγωγής, η ιδέα ότι η σεξουαλική έλξη είναι η προσπάθεια δύο διαχωρισμένων μερών να επανενωθούν σε ένα ον είναι η κεντρική φιλοσοφική θέση του Πλάτωνα για τον Έρωτα (όπως αναπτύσσεται κυρίως στον περίφημο μύθο του Ανδρόγυνου στο Συμπόσιο, τον οποίο ο Gmirkin θεωρούσε ότι οι Αλεξανδρινοί συγγραφείς γνώριζαν εξίσου καλά).

Η Θεολογική «Διόρθωση» του Gmirkin

Υπήρχε όμως μια σημαντική διαφορά την οποία ο Gmirkin έπρεπε να εξηγήσει: στον Τίμαιο, ο Πλάτων υποστηρίζει ότι οι γυναίκες προήλθαν από τη μετενσάρκωση των ανδρών που έζησαν μια δειλή ή άδικη ζωή στην πρώτη τους ενσάρκωση. Η γυναίκα στον Πλάτωνα θεωρείται, από κοσμολογική άποψη, μια «υποβάθμιση» του άνδρα.

Ο Gmirkin υποστήριξε ότι οι Ιουδαίοι λόγιοι, ακολουθώντας τη μέθοδο της αντι-αφήγησης (counter-narrative), απέρριψαν αυτή την υποτιμητική πλατωνική θεωρία της μετενσάρκωσης. Κράτησαν τον κοσμολογικό σκελετό (άνδρας πρώτος → βιολογικός διαχωρισμός → ανάγκη επανένωσης), αλλά αντικατέστησαν την τιμωρητική μετενσάρκωση με μια ρομαντική και ιερή θεϊκή πράξη. Στη Γένεση, η Εύα δεν δημιουργείται ως τιμωρία για τον Αδάμ, αλλά ως «βοηθός όμοιος με αυτόν», εξυψώνοντας τον γάμο σε θεϊκό θεσμό, ενώ παράλληλα διατηρείται η εσωτερική πλατωνική δομή της προέλευσής της από το ανδρικό σώμα.

Μια γενική αποτίμηση της θέσης του στον σύγχρονο Βιβλικό Μινιμαλισμό

Η γενική αποτίμηση του έργου του Russell Gmirkin (1954–2025) τον τοποθετεί στο πιο ακραίο, ριζοσπαστικό και προκλητικό άκρο του Σύγχρονου Βιβλικού Μινιμαλισμού (γνωστού και ως «Σχολή της Κοπεγχάγης»).

Ενώ οι παραδοσιακοί μινιμαλιστές (όπως οι Thomas L. Thompson, Niels Peter Lemche και Philip Davies) είχαν ήδη αποδομήσει την ιστορικότητα της Βίβλου –υποστηρίζοντας ότι οι ιστορίες για τον Αβραάμ, τον Μωυσή ή το ένδοξο βασίλειο του Δαβίδ και του Σολομώντα είναι μυθοπλασίες–, ο Gmirkin πήγε τη θεωρία αυτή ένα βήμα παραπέρα. Μετέφερε τη χρονολόγηση της συγγραφής ολόκληρης της Πεντατεύχου από την Περσική περίοδο (5ος αι. π.Χ.) στην καθαρή Ελληνιστική εποχή (3ος αι. π.Χ.), συνδέοντάς την απευθείας με τον ελληνικό στοχασμό.

Η κληρονομιά, η συνεισφορά και η κριτική αποτίμηση της θέσης του συνοψίζονται στα εξής σημεία:

1. Οδηγώντας τον Μινιμαλισμό στα Λογικά του Όρια

Ο Gmirkin θεωρείται ο εκφραστής του λεγόμενου «Ύστερου» ή «Απόλυτου» Βιβλικού Μινιμαλισμού.

Οι παλαιότεροι μινιμαλιστές είχαν δημιουργήσει ένα ιστορικό κενό: είπαν πότε δεν γράφτηκε η Βίβλος (όχι στην αρχαιότητα), αλλά δυσκολεύονταν να προσδιορίσουν με ακρίβεια το πότε και πώς συντέθηκε.
Ο Gmirkin κάλυψε αυτό το κενό προσφέροντας μια συγκεκριμένη ημερομηνία (273–272 π.Χ.), έναν συγκεκριμένο τόπο (τη Μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας) και μια συγκεκριμένη συγγραφική ομάδα (τους 72 λογίους). Με αυτόν τον τρόπο, έδωσε στους ομότεχνούς του μια ολοκληρωμένη εναλλακτική θεωρία.

2. Η Καινοτομία της «Ελληνοκεντρικής» Προσέγγισης

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του Gmirkin ήταν ότι έβγαλε τη βιβλική έρευνα από το στενό πλαίσιο της Εγγύς Ανατολής και την ενέταξε στο πλαίσιο των ευρύτερων Μεσογειακών Σπουδών.

Πριν από αυτόν, σχεδόν όλοι οι μελετητές έψαχναν τις πηγές της Βίβλου αποκλειστικά στη Βαβυλώνα, την Αίγυπτο και τη Χαναάν.
Ο Gmirkin ανάγκασε την ακαδημαϊκή κοινότητα να κοιτάξει προς τη Δύση: προς την Αθήνα, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και το ελληνιστικό δίκαιο. Ακόμα και οι επικριτές του αναγνωρίζουν ότι οι παραλληλίες που εντόπισε ανάμεσα στους Νόμους του Πλάτωνα και το Δευτερονόμιο είναι εξαιρετικά ευφυείς και άνοιξαν νέους δρόμους στη μελέτη της ελληνιστικής γραμματείας.

3. Η Απομόνωση από την Ακαδημαϊκή Συναίνεση (Mainstream Consensus)

Παρά την πρωτοτυπία του, η θέση του Gmirkin στην παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα παραμένει περιθωριακή (fringe).

Η συντριπτική πλειονότητα των σύγχρονων βιβλικών αρχαιολόγων και γλωσσολόγων θεωρεί ότι η θεωρία του πάσχει από «παραλληλομανία» και αναχρονισμό.
Η παντελής απόρριψη εκ μέρους του των γλωσσολογικών δεδομένων (η απουσία ελληνικών λέξεων στην Τορά) και των αρχαιολογικών ευρημάτων (όπως οι Πάπυροι της Ελεφαντίνης, που ερμηνεύονται διαφορετικά από τους υπόλοιπους ιστορικούς) τον εμπόδισε να πείσει το ευρύ επιστημονικό κοινό. Για τους περισσότερους μελετητές, ο Gmirkin δεν ανακάλυψε την εποχή συγγραφής της Βίβλου, αλλά την εποχή της πρώτης μεγάλης της επεξεργασίας και μετάφρασης.

4. Μια Σχολή Σκέψης που Συνεχίζεται

Αν και ο ίδιος απεβίωσε το 2025, η θεωρία του δεν πέθανε μαζί του. Έχει δημιουργήσει μια μικρή αλλά εξαιρετικά ενεργή «Ελληνιστική Σχολή» βιβλικής κριτικής.

Ακαδημαϊκοί όπως ο Philippe Wajdenbaum (που έχει γράψει για τη σχέση της Βίβλου με την ελληνική μυθολογία και τον Όμηρο) και άλλοι ανεξάρτητοι ερευνητές συνεχίζουν να πατάνε πάνω στα βιβλία του Gmirkin για να υποστηρίξουν την ελληνιστική προέλευση του Ιουδαϊσμού.

Το Τελικό Συμπέρασμα

Ο Russell Gmirkin θα μείνει στην ιστορία της βιβλικής κριτικής ως ένας αιρετικός και θαρραλέος διανοούμενος, ένας «iconoclast» (εικονοκλάστης) που δεν φοβήθηκε να αμφισβητήσει δόγματα αιώνων. Ακόμα κι αν η θεωρία του ότι η Βίβλος είναι ένα πλατωνικό προσχέδιο του 3ου αιώνα π.Χ. απορρίπτεται ως ιστορικά απίθανη, το έργο του αποτελεί ένα μνημειώδες πνευματικό πείραμα. Ανάγκασε τους επιστήμονες να ξαναδιαβάσουν τα αρχαία κείμενα με νέα ματιά και απέδειξε ότι η γραμμή που χωρίζει τον αρχαίο σημιτικό κόσμο από τον ελληνικό πολιτισμό ήταν πολύ πιο λεπτή και διαπερατή από ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα.

ΖΗΝΩΝ ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΟΙ 200 (ΔΙΑΚΟΣΙΕΣ) ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ 700.000 ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ, ΜΕ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ, ΕΔΩ ΚΑΙ 500 ΧΡΟΝΙΑ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ. Λυχνίδα, Ηράκλεια, Στόβοι, Άστιβος, Σκόποι, Αστραίον, Στύμβερα, Κεραμεία, Βυλάζωρα, Ειδομένη, Παρεμβολή, Πελαγονία, Τρίπολις, Οκτώλοφος, Βρυγιάς, Άθακος, Σκυρτωνία, Δερρίοπος, Πισσαίον, Αυδάριστος, Αλκομεναί, Βρυάνιον, Δέβορος, Αντιγόνεια, Δόβηρος, Ταυρίανα, Πρίλαπος, Εφεσία Άρτεμις, Στεναί, Εριγών, Ζεύγλη, Θύμβρις.

Στήβεν Μίλλερ : «Είναι εξαιρετικά ειρωνικό ότι η Αρχαία Ελλάδα εμπνέει περισσότερο τους μη Έλληνες».

https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/04/blog-post_81.html —Μπορεί να μας εμπνεύσει σήμερα η αρχαιότητα; Είναι εξαιρετικά ειρωνικό ότι η Αρχαία Ελλάδα εμπνέει περισσότερο τους μη Έλληνες απ' ό,τι τους Έλληνες! Και μάλιστα, απ' ό,τι φαίνεται, πολύ σύντομα περισσότεροι μη Έλληνες θα μαθαίνουν αρχαία Ελληνικά απ' ό,τι σύγχρονοι Έλληνες. Αναρωτιέμαι επίσης αν έχετε καταλάβει ότι η αρχαία Ελλάδα είναι ο ένας και μοναδικός σας θησαυρός, που χρειάζεται να αναπτυχθεί και αξιοποιηθεί οικονομικά. Αν μπορούσα να καταφέρω -και το κατάφερα- να φέρω πάνω από 13.000.000 δολάρια στην Ελλάδα λόγω της αρχαίας Νεμέας, φανταστείτε πόσα χρήματα θα απέφεραν στη χώρα οι εκατοντάδες άλλοι αναξιοποίητοι αρχαιολογικοί χώροι που βρίσκονται, ξεχασμένοι και αφύλακτοι, ανά τη χώρα...

«Για μένα πατρίδα δεν είναι το μέρος καταγωγής μου, αλλά είναι όλη η Γη».

Ο Σάββας Κωφίδης, ένας «μεγάλος» ποδοσφαιριστής, με νοημοσύνη καρότου, δήλωσε: «Ο πλανήτης γη δεν ανήκει σε κανέναν. Επειδή η ελληνική γλώσσα είναι τεράστια, αν μπορεί κάποιος ας μου πει τι σημαίνει «μετανάστης», τι «πρόσφυγας», τι «Γερμανός» και τι « Έλληνας». Εγώ δεν γνωρίζω αυτές τις έννοιες. Το μόνο που ξέρω και θέλω να ανακαλύπτω καθημερινά είναι ο «άνθρωπος». Αυτή η Γη δεν είναι ιδιοκτησία κανενός, έχω το δικαίωμα να πάω σε οποιοδήποτε μέρος θέλω και να ζήσω, γιατί αναγκάζομαι να φύγω από τον τόπο μου όπως έφυγαν οι Έλληνες και συνεχίζουν να το κάνουν. Για μένα πατρίδα δεν είναι το μέρος καταγωγής μου, αλλά είναι όλη η Γη». Δυστυχώς τέτοιες σκέψεις είναι πολύ συνηθισμένες στον ηλίθιο βαλκανικό ανθυπολαό γι αυτό αρχίζει να εξαφανίζεται σιγά σιγά από την γη. Ένας λαός με δείκτη νοημοσύνης στα επίπεδα της καθαρής βλακείας. Πως θα επιβιώσει ένας τέτοιος λαός; Αλίμονο, πολλοί «έλληνες» νομίζουν ότι η γη είναι ένα απέραντο πράσινο λιβάδι, όπου βόσκουν ήσυχα καθυστερημένες αγελάδες με γλαρά μάτια. Δεν καταλαβαίνουν ότι η γη είναι ένας ανταγωνιστικός, βίαιος, θανατερός και επικίνδυνος κόσμος, όπου μόνο με συμμαχίες με ομοειδή, ομόαιμα όντα έχεις ελπίδες να επιβιώσεις και να αποκτήσεις απογόνους. Όταν αποκοπείς από το κοπάδι σου, από την αγέλη σου, σε τρώει ο λύκος. Τέτοια ηλίθια όντα σαν τον Κωφίδη εξαφανίζονται αργά ή γρήγορα στην ανελέητη διαδικασία της φυσικής επιλογής. Το δυναμικό επιβίωσης που διαθέτουν είναι μηδέν. Το θέμα όμως είναι να μην πάρουν μαζί τους στον όλεθρο και τον λαό μας. Ζ.Π.

ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ ΤΟΥΣ

ΒΡΕΤΑΝΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ Hans Eysenck: «Οι επιστήμονες, ιδιαίτερα όταν απομακρύνονται από το στενό χώρο της ειδικότητάς τους, είναι ακριβώς τόσο στενοκέφαλοι, συνηθισμένοι και παράλογοι όσο και οποιοσδήποτε άλλος και στο μόνο που χρησιμεύει η ασυνήθιστα υψηλή ευφυΐα τους είναι στο να κάνει ακόμα περισσότερο επικίνδυνες τις προκαταλήψεις τους». Sense and Nonsense in Psychology (1956), σελίδα 108

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΤΕΡΙΩΝΕΙ "ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ" ΚΟΜΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΤΕΡΙΩΝΕΙ "ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ" ΚΟΜΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ Η ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ; ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΤΑ ΙΣΧΥΕΙ: "ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ, ΠΕΦΤΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ". ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: "ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. ΤΟΥΣ "ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ" ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ". https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/01/blog-post_897.html ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΑΝ ΑΥΤΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ; https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/01/blog-post_391.html

Η φρικτή βρωμερή Μπανανία των Αθηνών

Ιταλία: Το κόμμα της Μελόνι φέρνει νόμο που θα τιμωρεί τη χρήση αγγλικών λέξεων. Τέλος στην «αγγλομανία». Αν εφαρμοσθεί αυτός ο νόμος στην φρικτή βρωμερή Μπανανία των Αθηνών οι μισοί θα πάνε φυλακή. Ένα αλλόκοτο συνονθύλευμα χωρίς Ατομική και Εθνική Αξιοπρέπεια. Χωρίς Γλώσσα. https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2023/04/blog-post_2.html?sc=1680493692128#c2891270528781716019 3/4/2023

ΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΑΡΙΣΤΑ ΤΗΝ «ΗΠΙΑ» ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.

Η Γερμανία ψάχνει εναγωνίως 7 εκατομμύρια ξένους εργαζόμενους. https://www.naftemporiki.gr/finance/world/1468221/i-germania-psachnei-enagonios-7-ekatommyria-xenoys-ergazomenoys/ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΟΧΙ ΒΑΡΒΑΡΕΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ. ΟΧΙ ΑΙΜΑΤΑ. ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ, «ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ», ΗΠΙΕΣ, ΣΤΑΘΕΡΕΣ, ΜΕΘΟΔΙΚΕΣ, ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ. Μεθοδευμένη υπογεννητικότητα των νατιβιστών. Αμβλώσεις. Προώθηση της ανωμαλίας. Μείωση του ντόπιου πληθυσμού. Εισαγωγή ξένων. Ενθάρρυνση διαφυλετικών διασταυρώσεων. ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Μεθοδική εξαφάνιση – γενοκτονία των ντόπιων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα το 2100, που τελειώνει επίσημα η κατοχή της Γερμανίας, δεν θα υπάρχουν Γερμανοί στην χώρα τους. Θα έχουν όλοι εξοντωθεί, χωρίς αίματα και βία. ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.

ΕΞΩΔΙΚΟ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ ΣΤΟΝ «ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ».

ΤΟ ΚΛΕΦΤΟΠΑΣΟΚ ΤΩΝ ΚΛΕΦΤΩΝ ΛΕΕΙ ΝΑΙ ΣΤΟΝ "ΝΟΜΟ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ" ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΝΕΙ Η ΜΑΦΙΟΖΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ. ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΤΟΥ ΠΡΟΔΟΤΗ ΖΗΤΑΕΙ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΣΤΟΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ ΣΟΡΟΣ. Μήπως ο Κρυφακούλης θέλει να καταργήσει και τις εκλογές; https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2023/02/blog-post_8.html

ΟΙ «ΡΩΣΟΙ» ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ.

Δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο, που να μην εντυπωσιάζεται από το γεγονός, ότι ΜΟΛΙΣ ΕΠΕΣΕ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ στην Ρωσία το 1989 (ΟΛΟΙ πλέον ξέρουν ποιοι και γιατί τον φτιάξανε και γιατί τον γκρεμίσανε, δεν τους εξυπηρετούσε αρκετά σήμερα), χιλιάδες - ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ - υποτίθεται φτωχοί προλετάριοι εβραίοι της Ρωσίας, βρέθηκαν το 1990, ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ, πάμπλουτοι εκατομμυριούχοι και σήμερα αγοράζουν ελληνικά νησιά.

Το 1989 οι ιουδαϊκές τράπεζες της Νέας Υόρκης που δημιούργησαν τον κομμουνισμό στην Ρωσία το 1917 αποφάσισαν να καταργήσουν τον κομμουνισμό. Η ενέργεια δεν ήταν καθόλου δύσκολη γι αυτούς. Όπως το 1917, στην κομμουνιστική επανάσταση, πρωταγωνιστής ήταν ο ρωσικός εβραϊσμός, έτσι και 72 χρόνια αργότερα ο ρωσικός εβραϊσμός ανέτρεψε, αριστοτεχνικά, την κομμουνιστική διακυβέρνηση.
Το 1992 ο πρόεδρος της Ρωσίας Μπόρις Γιέλτσιν υπέγραψε το Ουκάζιο για την (ιουδαϊκή) ιδιωτικοποίηση στην Ρωσία με τα κουπόνια.
Η φαεινή του Σόρος, «φιλάνθρωπου» και επενδυτή, προς τον Ρώσο πρόεδρο Γιέλτσιν καθώς και των ειδικών της τράπεζας Goldman Sachs, η οποία εμπλεκόταν σε τεράστιες κερδοσκοπικές δραστηριότητες και του "Γάλλου" Ντανιέλ Κοέν για να αρπάξουν όλο τον πλούτο της Ρωσίας ήταν η διανομή κουπονιών ιδιωτικοποίησης σε "150 εκατομμύρια Ρώσους, ακόμα και σε βρέφη", μέσω των οποίων μπορούσαν να αγοράσουν τις μετοχές των επιχειρήσεων. Πιεσμένοι από τις ανάγκες του σήμερα, οι περισσότεροι δικαιούχοι έσπευσαν να ξαναπουλήσουν τα κουπόνια τους, τα οποία εξαγόρασαν σε εξευτελιστικές τιμές οι ιουδαίοι διευθυντές των βιομηχανικών ή χρηματοπιστωτικών ομίλων και τα εγκληματικά δίκτυα.
ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: τρία εκατομμύρια ρωσοεβραίων έγιναν πάμπλουτοι και 150 εκατομμύρια Ρώσοι φτώχυναν ακόμη περισσότερο.

31.03.2021

Η ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ

Η ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ

Οι «ελληνίδες» (τρομάρα τους) σήμερα δεν θέλουν να κάνουν παιδιά, δεν επιδιώκουν να στήσουν σωστή παραδοσιακή οικογένεια. Αποφασίζουν ότι θέλουν «να ζήσουν την ζωή τους» πριν παντρευτούν. Μετά, ορισμένες, θα υιοθετήσουν ένα νεγράκι, όπως κάνουν οι βαλτές «σταρ» του Χόλυγουντ. Έτσι έχουμε κάπνισμα, εκτρώσεις και ηλικία προς τεκνοποίηση περίπου στα 35. Αντί να αρχίζουν την τεκνοποίηση στα 15-16, μετανοούν και προσπαθούν απεγνωσμένα να τεκνοποιήσουν περίπου στα 35 με 40.

(Ο καρκίνος του μαστού ενοχοποιείται για αυτούς τους τρεις παράγοντες: καθυστέρηση στην τεκνοποίηση, κάπνισμα, εκτρώσεις). Στην γυναίκα των 35 χρονών το ποσοστό γονιμότητος είναι 5%.

Στην γυναίκα των 40 ετών το ποσοστό γονιμότητος είναι 0%.

08.4.2021

ΣΕ 100 ΧΡΟΝΙΑ, ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΑΥΤΗ Η ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΩΓΜΕΝΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝ

ΣΕ 100 ΧΡΟΝΙΑ, ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΑΥΤΗ Η ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΩΓΜΕΝΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ.

Σήμερα η πατρίδα μας χάνεται, τόσο δημογραφικά όσο και πνευματικά. Πόσοι νέοι νομίζετε ότι διαβάζουν τα διπλανά άρθρα; 5 χιλιάδες; 10 χιλιάδες; Οι υπόλοιποι νέοι απεθνικοποιήθηκαν τελείως. Άλλοι μετατράπηκαν ήδη σε κάτι άλλο, (μη έλληνες), άλλοι έγιναν ομοφυλόφιλοι, άλλοι ξενιτεύτηκαν.
Ο ΛΑΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥ, ΜΙΑ ΒΑΝΑΥΣΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ.
ΜΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΜΕΘΟΔΟ ΕΓΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΜΟΝΙΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΛΛΕΣ ΡΑΤΣΕΣ.
Η αγαπημένη μας πατρίδα είναι πλέον μία χαμένη υπόθεση.
Η λεγόμενη Ενωμένη Ευρώπη τελικά δεν ήταν παρά μία καλά σχεδιασμένη επιχείρηση για την εξόντωση των λαών της. Όσο περνάει ο καιρός, τόσο αυτό γίνεται φανερό, (διαβάστε και την τελευταία ομιλία του Ούγγρου πρωθυπουργού Ουρμπάν, που καταγγέλλει ανοιχτά το ίδιο ακριβώς).
Στην αρχή όλοι θεωρούσαμε το σχέδιο Καλλέργη σαν ουτοπικό. Λέγαμε ότι αποκλείεται να εφαρμοστεί, θα υπάρξουν αντιδράσεις από τους ευρωπαϊκούς λαούς. Τώρα κοιτάξτε γύρω σας με ανοιχτά τα μάτια. Το σχέδιο υλοποιείται με ταχύτατους ρυθμούς από τους οικονομικούς και πολιτικούς αφέντες μας. Προσέξτε και ποιοι είναι οι εντεταλμένοι, που διαλέχτηκαν από την οικονομική ολιγαρχία, για να το εφαρμόσουν. Και όλοι αυτοί το ομολόγησαν με καθαρά λόγια, (υπάρχουν ξεκάθαρα κείμενά τους). Κλίντον, Κάμερον, Μέρκελ, Σαρκοζί, Τσίπρας, Σαμαράς, Μητσοτάκης, Όλοι αυτοί βέβαια έχουν και από μία φλέβα από το γνωστό γένος. Πιθανόν να έρθουν και άλλοι, πιο προωθημένοι. Οι θρησκευτικοί ηγέτες της Ευρώπης είναι και αυτοί στο κόλπο και ωθούν προς τα εκεί.

08.04.2021

Ο ΑΛΒΕΡΤΟΣ ΜΠΟΥΡΛΑΣ

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ο ΑΛΒΕΡΤΟΣ ΜΠΟΥΡΛΑΣ.

Οι Έλληνες δεν μισούν κανένα λαό του κόσμου, με τον όρο βέβαια της αμοιβαιότητας. Δεν μισούν ούτε τον εβραϊκό λαό. Ποτέ δεν υπήρξαν, ούτε θα γίνουν αντιεβραίοι ή αντισημίτες. Επίσης δεν είναι αντισιωνιστές με την στενή έννοια του όρου.

Γι αυτό εκτιμούν και σέβονται τον Έλληνα πολίτη ιουδαϊκού θρησκεύματος Αλβέρτο Μπουρλά, που κατόρθωσε να γίνει ο CEO και να διευθύνει αποτελεσματικά και κερδοφόρα μια τεράστια αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία, προφανώς λόγω των ικανοτήτων του. Για να μπορεί να διευθύνει μία τέτοια επιχείρηση ο Μπουρλάς, (το ακαθάριστο προϊόν της οποίας είναι περίπου ίσο του ελληνικού ΑΕΠ - η οικονομία της Ελλάδας είναι η 51η μεγαλύτερη στον κόσμο με ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) 187.456 δις ευρώ για το ημερολογιακό έτος 2019. Το σύνολο του ενεργητικού κεφαλαίου της εταιρείας Pfizer ήταν στις 31.12.2019 περίπου 168 δις δολάρια), σημαίνει ότι διαθέτει σπουδαίες διαχειριστικές ικανότητες. Τέτοιους και μόνο τέτοιους ανθρώπους χρειαζόμαστε σήμερα στην Ελλάδα.

Ο Ζ.Π. προτείνει στους ιθύνοντες του κυβερνώντος κόμματος της Ν.Δ.: Οι ιμιτασιόν εβραίοι που κυβέρνησαν και κυβερνούν το ελληνικό κράτος αποδείχτηκαν διαχειριστικά ανίκανοι. Όλοι τους είναι αδούλευτα και ανίκανα τέκνα μιας απαράδεκτης μαφιόζικης οικογενειοκρατίας. Καλό είναι να δοκιμάσουμε πλέον έναν αυθεντικό εβραίο και συνειδητοποιημένο ΕΛΛΗΝΑ σαν πρωθυπουργό. Αφαιρέστε κύριοι την εξουσία από τον ανίκανο Κυριάκο Μητσοτάκη και καλέστε και αναθέστε της πρωθυπουργία της χώρας στον Έλληνα πολίτη Αλβέρτο Μπουρλά.

ΟΛΕΣ οι ευρωπαϊκές χώρες - ΟΛΕΣ - δοκίμασαν και από ένα αυθεντικό εβραίο πρωθυπουργό. Ποια να πρωτοαναφέρουμε. Ορισμένες μάλιστα και από δύο, τρεις και παραπάνω γνήσιους ιουδαίους. Ο φανατικός σιωνιστής Ουίνστον Τσώρτσιλ έγραψε: «όπου υπάρχουν τρεις Εβραίοι, γίνονται οι δύο Πρωθυπουργοί και ένας αρχηγός της αντιπολίτευσης». Καιρός να δοκιμάσει και η Ελλάδα ένα εβραίο πρωθυπουργό με ένα δικό της επιτυχημένο, αυτοδημιούργητο άνθρωπο. Δεν θέλουμε πλέον για πρωθυπουργούς και υπουργούς ψεύτικους μισοεβραίους, που μας έχουν ρημάξει την ζωή και φοβούνται να πουν ότι είναι Έλληνες και Εβραίοι ταυτόχρονα και τρέμουν σαν ψάρια μπροστά σε ένα αυθεντικό εβραίο.

1.04.2021

Ο ΣΑΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ.

Ο προδότης Τσίπρας και η συμμορία του γνωρίζουν καλά σε ποιο σημείο βρίσκεται η καρδιά της Ελλάδος. Γνωρίζουν πού πονάει ιδιαίτερα η πατρίδα. Έτσι χτύπησαν αριστοτεχνικά και θανατηφόρα στην καρδιά του Έθνους, στην Μακεδονία, στο σημείο εκείνο που πιστεύουν οι προδότες ότι, με ένα καίριο χτύπημα, θα σκοτώσουν την Ελλάδα, την χώρα, την ιδέα που μισούν περισσότερο από όλα στην άθλια ζωή τους. Οι κομμουνιστές του Τσίπρα παρέδωσαν τον Ιούνιο του 2018 το όνομα και την ψυχή της Μακεδονίας μας στους βουλγάρους και το έκαναν με χαιρεκακία και σαδιστική ικανοποίηση, ανάλογης εκείνης, όταν έσφαζαν με κονσερβοκούτια ανήμπορους Έλληνες. Αρκεί να πρόσεχε κανείς τα γυαλισμένα από μίσος και σαδισμό μάτια του Τσίπρα και του Κοτζιά, όταν υπέγραφαν την συμφωνία με τους βουλγάρους στις Πρέσπες. Κυριολεκτικά ήταν αφιονισμένοι, εισέπνεαν, ρουφούσαν, απολάμβαναν τον σαδισμό εναντίον της φτωχής πατρίδας μας. Όλη η βρωμερή μορφή τους, όλο το προσωπείο τους εξέπεμπε μίσος και κακία στο στυλ «βρωμοέλληνες, επιτέλους σας την φέραμε. Πετάξαμε την Μακεδονία σας στα σκυλιά».

09.03.2021

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941. Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Η επίθεση της Γερμανίας κατά της χώρας μας εκδηλώθηκε στις 5:15 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941 στα οχυρά της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας. σύμφωνα με τη γερμανική διακοίνωση που είχε επιδοθεί νωρίτερα στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή από τον γερμανό πρεσβευτή στην Αθήνα, πρίγκιπα Έρμπαχ. Επιδίδοντας το τελεσίγραφο, ο Έρμπαχ τόνισε στον Κορυζή ότι ο πόλεμος δεν στρεφόταν κατά της Ελλάδας, αλλά κατά της Αγγλίας, που είχε στείλει βοήθεια στην χώρα μας με 62.000 άνδρες και αεροπορική δύναμη. Η γερμανική επίθεση είχε την κωδική ονομασία Μαρίτα και η εντολή για τη σχεδίασή της είχε δοθεί από τον Χίτλερ στις 13 Δεκεμβρίου 1940. Την επίθεση κατά της Ελλάδας ανέλαβε η γερμανική 12η Στρατιά υπό τον στρατάρχη Βίλχελμ Λιστ, ο οποίος είχε στη διάθεσή του 680.000 άνδρες, 1.200 τανκς και 700 αεροπλάνα. Η χώρα μας παρέταξε 70.000 άνδρες στα οχυρά των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, με επικεφαλής τον υποστράτηγο Κωνσταντίνο Μπακόπουλο, καθώς ο κύριος όγκος του ελληνικού στρατού μαχόταν τους Ιταλούς στην Αλβανία. Οι αγγλικές δυνάμεις έλεγχαν τον άξονα Τεμπών - Βερμίου, όμως το κέντρο του μετώπου ήταν ασθενές και η Θεσσαλονίκη ανοχύρωτη πόλη. Οι ελληνικές απώλειες σε όλο το μέτωπο της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ανήλθαν σε περίπου 1.000 νεκρούς και τραυματίες. Οι αντίστοιχες γερμανικές ανήλθαν σε 555 νεκρούς, 2.134 τραυματίες και 170 αγνοούμενους, αριθμός που αντιστοιχεί στο μισό των συνολικών απωλειών τους στη διάρκεια της επιχείρησης Μαρίτα, γεγονός που καταδεικνύει το μέγεθος της ελληνικής αντίστασης. Οι συνολικές γερμανικές απώλειες από την αντίσταση του Ελληνικού στρατού του Μεταξά ξεπερνούσαν τις 9.000 άνδρες. Στο γερμανικό νεκροταφείο του Διονύσου Αττικής βρίσκονται θαμμένοι 9.973 Γερμανοί στρατιώτες των στρατευμάτων που σκοτώθηκαν στην Ελλάδα. Εάν η Ελλάς του στρατηγού Μεταξά το 1940, είχε το μέγεθος και την στρατιωτική ισχύ της τότε Γαλλίας ((ΓΕΡΜΑΝΙΑ, πληθυσμός 80.000.000, στρατιώτες 6.000.000, ΓΑΛΛΙΑ, πληθυσμός 45.000.000, στρατιώτες 4.000.000, ΕΛΛΑΣ πληθυσμός 7.000.000, στρατιώτες 600.000), κατ’ αναλογία, οι γερμανικές απώλειες θα ισοδυναμούσαν με ολοκληρωτικό αφανισμό του γερμανικού στρατού. ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ Ο ΜΕΤΑΞΑΣ, ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ ΠΟΥ ΑΝΕΠΤΥΞΕ Ο ΗΝΩΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΩΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ (1300 Π.Χ.). Ο Ελληνικός Στρατός των 600.000 ανδρών που είχε οργανώσει ο Αρχιστράτηγος Ιωάννης Μεταξάς συνέτριψαν και πέταξαν στην θάλασσα τον ιταλικό στρατό των 3.000.000 ανδρών. Αντιστάθηκαν σθεναρά στον γερμανικό στρατό των 6.000.000 και θα κέρδιζαν την μάχη και εκεί αν: 1ον, δεν κατέρρεε σε 3 ημέρες ο σερβικός στρατός, γεγονός που μας άφησε ακάλυπτους στα νώτα μας. 2ον, οι άγγλοι δολοφόνησαν εγκαίρως τον φυσικό μας ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟ Ιωάννη Μεταξά και 3ον, οι πράκτορες των ξένων στα μετόπισθεν διακήρυξαν ότι ο στόχος για επέκταση του πολέμου εκπληρώθηκε - αρπάξτε το χρυσό των Ελλήνων και φύγετε. "Τα οχυρά των Ελλήνων καταλαμβάνονται, δεν παραδίδονται". 08.03.2021

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2100.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2100.

Ο κύριος πάροχος προβλέψεων για την εξέλιξη του πληθυσμού και της σύστασής του είναι το Τμήμα Πληθυσμού της Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών, που παρέχει στοιχεία ανά 5ετίες που αφορούν σε μακροχρόνιο ορίζοντα. Πρόσφατα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Lancet (14 Ιουλίου 2020) μια μελέτη που προβλέπει την πληθυσμιακή εξέλιξη σε 195 χώρες του πλανήτη ως το 2100.

Οι ιατροί του ΕΚΠΑ, Μιχάλης Λιόντος, Ευστάθιος Καστρίτης, αναπληρωτής καθηγητής και Θάνος Δημόπουλος, καθηγητής Θεραπευτικής και πρύτανης ΕΚΠΑ, συνοψίζουν τα ευρήματα αυτής της μελέτης:
Η Ελλάδα δυστυχώς χαρακτηρίζεται με έναν από τους 5 χαμηλότερους δείκτες γονιμότητας παγκοσμίως και η κατάσταση εκτιμάται ότι θα επιδεινωθεί ως το τέλος του αιώνα.

Χαρακτηριστικά ο δείκτης γονιμότητας ήταν το 2017 στο 1.42 και αναμένεται να ελαττωθεί στο 1.29 στο μέσο του αιώνα και στο 1.19 στο τέλος του. Στο πλαίσιο αυτό, η μελέτη προβλέπει ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας θα μειωθεί το 2100 σε περίπου 5,5 εκατομμύρια, ενώ σε πιο απαισιόδοξα σενάρια στα 4,5 εκατομμύρια. Ανάλογη ελάττωση του πληθυσμού προβλέπεται για χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία. Μείωση θα παρουσιάσουν και άλλες χώρες της Ευρώπης, με εξαίρεση τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις σκανδιναβικές χώρες. Αντίθετα, σημαντική αναμένεται η αύξηση του πληθυσμού στη γειτονική Τουρκία που αναμένεται να ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια το 2100. Αναφορικά με τις μεγαλύτερες πληθυσμιακά χώρες το 2100, τα πρωτεία θα έχει η Ινδία που παρά τη μείωση του πληθυσμού της θα έχει περίπου 1 δισεκατομμύριο κατοίκους, ακολουθούμενη από τη Νιγηρία που θα έχει περίπου 750 εκατομμύρια κατοίκους. Η Κίνα θα είναι πλέον η τρίτη πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου με πληθυσμό περίπου 700 εκατομμυρίων. Με βάση τα παραπάνω στοιχεία αναμένονται μεγάλες ανακατατάξεις στα πληθυσμιακά μεγέθη αλλά και την οικονομική ισχύ πολλών χωρών. Έτσι οι παραδοσιακές οικονομικές δυνάμεις θα πλαισιώνονται ως το τέλος του αιώνα από χώρες όπως η Νιγηρία, οι Φιλιππίνες, η Ινδονησία, το Ιράκ και η Αίγυπτος. Η Τουρκία αναμένεται να είναι η ένατη χώρα σε επίπεδο ΑΕΠ παγκοσμίως στο μέσο του αιώνα.

Αντίθετα, παραδοσιακές δυνάμεις όπως η Ισπανία, η Σαουδική Αραβία και η Ελβετία θα βρίσκονται εκτός των 25 πλουσιότερων χωρών του κόσμου. Η Κίνα θα βρεθεί στην κορυφή της λίστας των χωρών με το υψηλότερο ΑΕΠ περίπου το 2050, όμως καθώς ο πληθυσμός της θα μειώνεται οι ΗΠΑ θα ξαναβρεθούν στην κορυφή, καθώς θα έχουν περίπου σταθεροποιήσει τον πληθυσμό τους. Χώρες που αναμένεται ότι θα βελτιώσουν τη θέση τους στην κατάταξη κυρίως μέσω της εισροής μεταναστευτικών ρευμάτων αναμένεται να είναι η Αυστραλία και το Ισραήλ.

21.02.2021

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΜΣΕΝ – ΣΟΪΜΠΛΕ

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΜΣΕΝ – ΣΟΪΜΠΛΕ.

ΤΟΜΣΕΝ: Αγαπητέ Βόλφγανγκ στην Ελλάδα εκτός από τον ανόητο λαό ευθύνη έχουν και οι ντόπιοι Ολιγάρχες, η ελίτ της χώρας την οποία κι εσύ κατέκρινες το 2010…

ΣΟΪΜΠΛΕ: Ακου Πολ…Πράγματι έτσι είναι. Οι Ελληνες Ολιγάρχες και το πελατειακό Κράτος είναι οι αιτίες της χρεοκοπίας. Αλλά εάν οι Ελληνες δεν μπορούν να απαλλαγούν από τους διεφθαρμένους Ολιγάρχες τους πρόκειται για έναν ανόητο λαό ηλιθίων. Και οι ηλίθιοι πρέπει να τιμωρούνται παραδειγματικά για να συνέλθουν…
ΤΟΜΣΕΝ: Πράγματι κι εγώ μετά από 7 χρόνια παρουσίας μας στην Ελλάδα πιστεύω ότι οι Ελληνες είναι ένας λαός κακομαθημένων ηλιθίων, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς αρετές, χωρίς αυτοσεβασμό. Είναι τόσο ηλίθιοι που καταπίνουν το ένα Μνημόνιο μετά το άλλο ενώ βλέπουν ότι αυτά δεν ακουμπάνε το πελατειακό κράτος και τους Ολιγάρχες του…

ΣΟΪΜΠΛΕ: Δεν είναι δική μας δουλειά Πολ να εξουδετερώσουμε τους Έλληνες Ολιγάρχες και το πελατειακό κράτος. Αυτό είναι δουλειά των ελληνικών κυβερνήσεων. Αυτές όμως στηρίζονται στους Ολιγάρχες και στο διεφθαρμένο πελατειακό κράτος…Είναι θέμα των ηλιθίων Ελλήνων πολιτών να ξεσηκωθούν ενάντια στις κυβερνήσεις τους, τους Ολιγάρχες και το πελατειακό κράτος. Ωσπου να συμβεί αυτό οι ηλίθιοι Ελληνες θα ζουν με Μνημόνια για παραδειγματισμό…

20.02.2021

ΤΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ Ο ΡΩΜΙΟΣ. Οι αρσενικοί νεοέλληνες φοβισμένοι μαντραχαλάδες

ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΚΑΙ Η ΖΩΪΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Σε ποντίκια δόθηκε άφθονη τυποποιημένη τροφή σε στενά κλειστά αμπάρια γεμάτα σιτάρι.

Το αποτέλεσμα: Ατελείωτο σεξ με υπερφαγία, υπερπληθυσμός, αιμομιξία, υπερκινητικότητα, αναρχία, τρέλα, αυτοκτονικές τάσεις, κανιβαλισμός.

Τα τέκνα μιας τυπικής ελληνικής οικογένειας μεγαλώνουν κλεισμένα σε ένα άθλιο στενό διαμέρισμα, με τυποποιημένη πλαστική τροφή.

Τα παιδιά γίνονται έτσι μικρόψυχα, μίζερα, φοβισμένα, ατομικιστικά, απείθαρχα, υπερκινητικά, με δεκάδες ψυχικές αναστολές και προβλήματα, φιλήδονα, ναρκομανή και αναρχικά.
Δεν αναπτύσσουν ομαδικό πνεύμα, παραμελούν την σωματική εκγύμναση και βελτίωση, δεν έχουν στόχους, ούτε όρεξη για εργασία.

Η πνευματική και συναισθηματική ωρίμανση αλλοιώνεται, αναστέλλεται ή νεκρώνεται ολοσχερώς και οι σωματικές και οι ψυχικές διαστροφές έχουν τον πρώτο λόγο.

Τι είδους συναισθήματα θα αναπτύξουν κλεισμένα σε ένα κλουβί και για ποιο πράγμα πρέπει να πολεμήσουν και να υπερασπισθούν;

Για το διαμέρισμα;

Στο τέλος οι αρσενικοί νεοέλληνες φοβισμένοι μαντραχαλάδες, αν δεν καταλήξουν σε κάτι χειρότερο, γίνονται άγαμοι προβληματικοί φοβισμένοι 30άρηδες, 40άρηδες και 50άρηδες, μένουν με τους γονείς και τους ταΐζει η μαμά και η γιαγιά, φοβούνται τις γυναίκες και τελικά στρέφονται σε διαστροφές.

Οι καταθλιπτικές γεροντοκόρες πάλι ασχολούνται με καφεμαντεία, αστρολογία, κηδείες, "προφητείες", (αγαπημένο σπορ των ορθόδοξων ρωμιών πριν από κάθε καταστροφή), νοσηρή θρησκευτικότητα ή όπως συμβαίνει με τις σκύλες, υποκύπτουν στον έρωτα αθλίου τινός ψωροσκύλου, παντρεύονται ένα πακιστανό και ασπάζονται το Ισλάμ, όπως άρχισε να συμβαίνει τελευταία.

07.03.2021

ΤΑ 7,5 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

ΑΠΟ ΤΑ 7,5 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΜΕ ΕΝΑ ΦΟΝΙΚΟ ΙΟ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΖΩΗ 100 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΘΕΝΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ.

Κάποτε ο πληθυσμός του Ισλάμ ήταν 100 εκατομμύρια και σήμερα οδεύει στα 2 δισεκατομμύρια. Η ινδική υποήπειρος αδυνατεί να διαθρέψει πάνω από 100 εκατομμύρια και τώρα είναι 1,4 δισεκατομμύριο. Το ίδιο και οι περιοχές της Ν. Αμερικής (πάει ο πνεύμονας της γης, η ζώνη του Αμαζονίου), της Κίνας, της Ινδοκίνας και της Ινδονησίας. Η μεγάλη καταστροφή όμως θα επέλθει από την Αφρική. Οι σοφοί εγκέφαλοι του Προγράμματος Καλλέργη σχεδιάζουν μία Αφρική του 2050 με 1,5 δισεκατομμύριο Νέγρους και το 2100 με 4,5 δισεκατομμύρια Νέγρους, σε μία περιοχή που ο πληθυσμός δεν πρέπει να ξεπερνά τα 100 εκατομμύρια. Πως θα διατραφούν αυτοί οι άνθρωποι. Τι χτυπήματα θα επιφέρουν στην οικολογία της Αφρικανικής ηπείρου; Ακόμη και εάν 1 δισεκατομμύριο απ' αυτούς τους νέγρους τους μεταφέρουν στην Ευρώπη, όπως είναι το σχέδιό τους, για να καταστρέψουν τους ευρωπαϊκούς λαούς, πάλι θα πρέπει να διατραφούν τα υπόλοιπα 3,5 δισεκατομμύρια. Πως θα γίνει αυτό;

Με τα βιολογικά όπλα μπορεί να γίνει το εξής σενάριο: επί σειρά ετών μέσω των ΜΜΕ διαδίδεται στους ηλίθιους δημοσιογράφους και στον λαό, (όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα) ότι ο εμβολιασμός είναι κάτι κακό. Ο άσχετος λαός γίνεται επιφυλακτικός και αρνείται τον εμβολιασμό. Οι εξουσιαστές και ίσως μερικοί δούλοι τους δεν κινδυνεύουν Προχωρούν σε μαζικούς προφυλακτικούς εμβολιασμούς στους δικούς τους και μετά εξαπολύουν και διασπείρουν τον θανατηφόρο ιό στην γη.

ΓΙΑ ΜΕΝΑ (Ζ.Π.) (ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΟΗΣΙΑ ΟΣΩΝ ΓΡΑΦΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ) ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΘΑΝΟΤΕΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ.

(Διαβάστε και το άρθρο: Ισραήλ: Μέχρι τον Μάρτιο θα ξεκινήσουν οι εμβολιασμοί και σε παιδιά άνω των 12 ετών. https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/01/12.html)

18.02.2021

ΤΟ ΠΑΛΑΒΟ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΑΝΤΙΕΜΒΟΛΙΑΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ. ΕΝΑΣ ΣΥΓ

ΤΟ ΠΑΛΑΒΟ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΑΝΤΙΕΜΒΟΛΙΑΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ. ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΠΟΥ ΕΝΕΣΚΗΨΕ ΜΕ ΥΠΟΠΤΟ ΤΡΟΠΟ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΣΑ ΛΕΥΚΗ ΦΥΛΗ

Το 1900 οι μαύροι της Αφρικής ήταν περίπου 100.000.000, σε άθλια κατάσταση και έτρωγαν ο ένας τον άλλο.

Στη δεκαετία του 1950, ο πληθυσμός της Αφρικής ήταν περίπου 220 εκατομμύρια. Από το 2016 ο αριθμός αυτός ανέρχεται σε 1.216 δισεκατομμύρια. Το 2050 η Αφρική θα έχει πληθυσμό 2,5 δισεκατομμυρίων κατοίκων. Ένας στους τέσσερις ανθρώπους στον κόσμο θα είναι νέγρος τότε.

Με τα εμβόλια, και μόνο με τα εμβόλια, που ανακάλυψε η Λευκή φυλή, διασώζονται εδώ και 100 χρόνια τα ατελείωτα νεογνά των μαύρων. Αποτέλεσμα, το δώρο της Λευκής φυλής στην μαύρη: το 2100 οι μαύροι της Αφρικής θα ξεπεράσουν τα 4,5 δισεκατομμύρια και θα εισβάλουν μαζικά στην Ευρώπη για να εξαφανίσουν οριστικά τα υπολείμματα της λευκής ράτσας, η οποία βέβαια δεν θα τεκνοποιεί και μάλλον θα ανήκει τότε στο τρίτο ή τέταρτο φύλο.

Οι ηλίθιοι λευκοί ευρωπαίοι, οι οξυδερκείς αρνητές των εμβολίων, ισχυρίζονται ότι με τα εμβόλια επιδιώκεται η μείωση του πληθυσμού της γης. Αυτό δεν προκύπτει από πουθενά. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Με τα εμβόλια από 1,6 δισεκατομμύρια που ήταν ο πληθυσμός της γης το 1900, έγινε σήμερα 7,5 δισεκατομμύρια και το 2100 ο πληθυσμός της γης θα φθάσει τα 12 με 14 δισεκατομμύρια, εκ των οποίων η Λευκή φυλή θα είναι κάτω του ενός δισεκατομμυρίου και η μαύρη περίπου 4,5 δισεκατομμύρια.
Πρέπει ο λευκός γονιός να αντιληφθεί ότι η συνωμοσία λειτουργεί αντίστροφα.

Η ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΕΜΒΟΛΙΑΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΕΥΚΟΥΣ.

Οι τριτοκοσμικές χώρες θα εμβολιάζονται κανονικά, τα παιδιά τους θα επιζούν και οι λευκές χώρες θα αποφεύγουν τα εμβόλια για τα ούτως ή άλλως λίγα παιδιά τους.
Το πράγμα δεν είναι παρά ένας άλλος παράλληλος τρόπος γενοκτονίας των παιδιών των λευκών οικογενειών.

Ζ.Π.

Ο ΑΥΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ.

Ο ΑΥΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ.
Οι έλληνες πολιτικοί (και η ιθύνουσα πνευματική, καλλιτεχνική, ακόμη και οικονομική - βλέπε ολιγάρχες των ΜΜΕ - τάξη) έχουν δημιουργήσει δικούς τους άρρωστους κοινωνικούς και ιδεολογικούς κόσμους και ζουν μόνοι τους μέσα σ’ αυτούς. Ο καθένας απ’ αυτούς ενεργεί «ιδιωτικά» και καιροσκοπικά εναντίον των άλλων ενώ το εθνικό και κοινωνικό οικοδόμημα γύρω τους γκρεμίζεται.

Η πρωτόγονη πολιτική σκέψη, η ασυναρτησία, η διαστροφή στην επικοινωνία, οι ιδιόμορφες γλωσσικές κατασκευές, το κλειστό σύστημα εννοιών, η κατασκευή εχθρών και η δαιμονοποίησή τους, η «λογική» που χρησιμοποιείται για να αυτοεπιβεβαιώνει τους εμμονικούς ισχυρισμούς τους, όλα αυτά είναι γνωρίσματα του ελληνικού πολιτικού και κοινωνικού αυτισμού.
Το κυριότερο όμως και πιο παθογνωμονικό εύρημα στους έλληνες πολιτικούς, αυτό που θέτει την διάγνωση του πολιτικού αυτισμού, είναι η έλλειψη εθνικής ευαισθησίας.
Οι έλληνες πολιτικοί θα ασχοληθούν με πολλά ζητήματα: κλιματική αλλαγή, περιβάλλον, πράσινη ανάπτυξη, δικαιώματα των ζώων, δικαιώματα των μειονοτήτων κλπ.
Ίσως έχουν ακούσει και την έκφραση Ελληνικός Λαός, Ελληνικό Έθνος και Ελληνική Πατρίδα. Αισθάνονται όμως μία απέχθεια γι αυτές τις έννοιες. Δεν μπορούν να αντιληφθούν κάτι τόσο μεγάλο και σύνθετο. Ξεπερνά τα αυτιστικά όριά τους. Δεν καταλαβαίνουν ότι δίπλα μας υπάρχουν άλλες κοινότητες που θέλουν το κακό μας, ότι ο κόσμος είναι ένα θανατερό λιβάδι και για να επιβιώσουμε απαιτείταιι ενότητα, σύμπνοια, εξυπνάδα, ετοιμότητα.

18.2.2021

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΕΦΙΑΛΤΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ, 480 Π.Χ.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΕΦΙΑΛΤΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ, 480 Π.Χ.

Φαντάζεστε οι αρχαίοι έλληνες να δικαιολογούσαν την πράξη του Εφιάλτη;

Όσο και αν φαίνεται απίστευτο, πράγματι υπήρξαν και τότε φωνές υπέρ του Εφιάλτη. Αναφέρεται ότι παράγοντες και ιερείς του Μαντείου των Δελφών, πληρωμένοι με τεράστια ποσά από τον Ξέρξη, πήραν το μέρος των Περσών. Μπορούμε να υποθέσουμε μάλιστα και το είδος των δηλώσεων τους:

«Η ιστορική Συμφωνία Εφιάλτη – Ξέρξη, κλείνει μια μεγάλη εκκρεμότητα 25 και πλέον χρόνων στην περιοχή μας. Είναι μια έντιμη Συμφωνία που εξασφαλίζει το μέλλον των λαών των δύο χωρών αλλά και της ανατολικής Μεσογείου με ειρήνη, αλληλεγγύη και συνανάπτυξη.
Η ειρηνική προσπάθεια του κ. Ξέρξη καλύπτει πλήρως τις πάγιες ελληνικές θέσεις και μάλιστα τις διασφαλίζει ακόμη περισσότερο, ενώ αποδεικνύει, έμπρακτα, τη βούληση της γειτονικής χώρας, της Περσίας, για ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών.
Με την ειρηνική διαμεσολάβηση του κ. Εφιάλτη διαλύεται η «γκρίζα ζώνη» που δημιουργούσε η μακροχρόνια εκκρεμότητα πολλών «κρατών - πόλεων» και προσδιορίζονται με σαφήνεια και με διεθνή σφραγίδα τα όρια - πολιτικά, ιστορικά, πολιτισμικά - ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις και την Περσία.
Η έντιμη κίνηση του Εφιάλτη διέγραψε με μοναδικό τρόπο δια παντός τους αλυτρωτισμούς των ελληνικών πόλεων – κρατών στην ελληνική χερσόνησο.
Η έντιμη κίνηση του Εφιάλτη έκανε σεβαστή την αξιοπρέπεια και το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό της χώρας των Περσών.
Η επιβεβαίωση στη Συμφωνία της γλώσσας των Αρίων, των Μήδων και των Περσών (όπως επί πάρα πολλές δεκαετίες έχει αναγνωρισθεί και από τις πόλεις μας) και της ιθαγένειας της γειτονικής χώρας αποδεικνύει έμπρακτα τη βούληση των ελληνικών πόλεων για την οικοδόμηση ενός σταθερού μέλλοντος φιλίας και ειρήνης με τη «Ανατολική Περσία». Οι ελληνικές δημοκρατικές πόλεις, σέβονται τις αποφάσεις και τις θεμελιώδεις αρχές της Δελφικής Αμφικτιονίας.
Σε αυτές τις ιστορικές στιγμές, όπου σε ορισμένες ελληνικές πόλεις παρατηρείται η άνοδος της ακροδεξιάς, του εθνικισμού, του σοβινισμού και του ρατσισμού, φαινόμενα, εξαιτίας των οποίων έχουν κυλήσει ποταμοί αίματος στον Τρωϊκό πόλεμο, σ’ αυτές τις ιστορικές στιγμές, όπου στις πόλεις μας, με αυτή τη Συμφωνία, ερχόμαστε στην πράξη αντιμέτωποι με το τέρας του φασισμού και με όσους το τροφοδοτούν, κύκλοι που εκφράζουν το πιο σκοτεινό παρελθόν, διχάζουν τον ελληνικό λαό και τις πολιτικές δυνάμεις σε εθνοπροδότες και εθνοσωτήρες. Ο διχασμός αυτός πλήττει τα θεμέλια της Δημοκρατίας, όταν στις ελληνικές πόλεις και στην ευρύτερη γειτονιά μας επινοούνται επικίνδυνοι αναθεωρητισμοί που προοιωνίζουν σκοτεινό μέλλον.
Εμείς, αριστεροί, δημοκράτες, προοδευτικοί πολίτες, στηρίζουμε τη Συμφωνία, γιατί είμαστε κατά των εθνικισμών και των αναθεωρητισμών, γιατί είμαστε υπέρ μιας ειρηνικής, αλληλέγγυας ευρωπαϊκής και ασιατικής γειτονιάς, γιατί η Συμφωνία υπερβαίνει τις εθνικιστικές και θρησκευτικές εντάσεις. Είμαστε υπέρ της αξιοπρέπειας των λαών. Στηρίζουμε τη Συμφωνία γιατί πιστεύουμε ότι είναι πατριωτικό, διεθνιστικό και δημοκρατικό μας καθήκον».

16.02.2021

ΚΟΖΑΝΗ, ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΟΤΕ ΟΥΤΕ ΜΑΣΟΝΙΚΗ ΣΤΟΑ, ΟΥΤΕ ΣΥΝΑΓΩΓΗ, ΟΥΤΕ ΤΖΑΜΙ

ΟΤΑΝ ΤΟ 2019 Ο «ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΗΓΕ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ, ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΟΤΕ ΟΥΤΕ ΜΑΣΟΝΙΚΗ ΣΤΟΑ, ΟΥΤΕ ΣΥΝΑΓΩΓΗ, ΟΥΤΕ ΤΖΑΜΙ.

Επίτιμος δημότης Κοζάνης ανακηρύχθηκε το 2019 ο προδότης της Μακεδονίας «Πρόεδρος της Δημοκρατίας», Προκόπης Παυλόπουλος, μετά τα εγκαίνια του νέου κτιρίου της Κοβενταρείου Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης, ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ, μετά την Εθνική Βιβλιοθήκη Αθηνών, μεγαλύτερης Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κοζάνης ιδρύθηκε εδώ και τρεις και πλέον αιώνες (τον 17ο αιώνα) και λειτουργεί αδιάλειπτα στην σημερινή πρωτεύουσα της Δυτικής Μακεδονίας.

Ο εφευρέτης του όρου «Νέος Έλλην», Γρηγόριος Κονταρής υπήρξε ο πρώτος δάσκαλος της πόλης και ο ιδρυτής της Βιβλιοθήκης. Στον 18ο και 19ο αιώνα, η Βιβλιοθήκη αυτή μετετράπη σε μικρό και άτυπο, αλλά θαυματουργό Πανεπιστήμιο, έναν «Οίκο Βελτιώσεως» όπως την ονόμασαν οι άνθρωποί της.

Οι σπάνιες συλλογές της Κοζανίτικης Βιβλιοθήκης, ένας αληθινός θησαυρός του Ελληνικού Έθνους, περιλαμβάνουν την Χάρτα του Ρήγα-έκδοση του 1796-1797, την «Περί Ζώων Ιστορία» του Αριστοτέλους, όπως εκδόθηκε από τον Άλδο Μανούτιο το 1497 στη Βενετία, τον Παγκόσμιο Χάρτη του Ανθίμου Γαζή (1800), το Λεξικό του Σουΐδα (1499, έκδ. Δημητρίου Χαλκοκονδύλη), τον Κώδικα της Ζάβορδας και άλλα πολλά.
Στον «Πρόεδρο» και αρχιμασόνο, που κρυβόταν σε συναγωγή του Βόλου, όταν ο Τσίπρας ξεπουλούσε την Μακεδονία, απονεμήθηκε το Κλειδί της πόλης. Μπράβο στον κομμουνιστή δήμαρχο της Κοζάνης, που παρέδωσε το χρυσό κλειδί της Κοζάνης, στα χέρια του προδότη και αρχιμασόνου Παυλόπουλου. Την ίδια στιγμή ο Δήμος των Σερρών ζήτησε από τον προδότη και αρχιμασόνο, να επιστρέψει πίσω το χρυσό κλειδί των Σερρών, που του είχε δοθεί παλιότερα, πριν την προδοσία της Μακεδονίας.
Κατά την διαμονή του προδότη αρχιμασόνου στην Κοζάνη προέκυψε το ζήτημα, σε ποιο μέρος θα προσευχηθεί ο προδότης και αρχιμασόνος. Στην πόλη δεν υπάρχει μασονική στοά, έτσι ο ΜΑΤΣ θα κάθεται, περιμένοντας την προσευχή του προδότη, σε αναμμένα κάρβουνα. Το ίδιο και ο Ιεχωβά και ο Αλλάχ.

Πάντως στην ομιλία του ο προδότης αρχιμασόνος έκανε μία αναφορά στην Στοά της Κοζάνης, αλλά φευ, δεν ήταν μασονική στοά στην Κοζάνη, αλλά παλιά Κοζανίτικη πολιτιστική ομάδα.

(Το 1745 ιδρύθηκε στην Κοζάνη η «Στοά». Στην εν λόγω σχολή δίδαξε θετικές επιστήμες (Φυσική, Χημεία, Βιολογία και Μαθηματικά) ο Ευγένιος Βούλγαρης. Για την λειτουργία της «Στοάς» έδιναν χρήματα ντόπιοι αλλά και απόδημοι Κοζανίτες της Ουγγαρίας. Η «Στοά» πιθανώς σταμάτησε την λειτουργία της το 1774).
Και ένα άλλο: ο πηγαιμός του αρχιμασόνου και προδότη δεν πολυδιαφημίστηκε, για να μην μαζευτεί ο μακεδονικός λαός και γιουχαΐσει τον προδότη.
13.02.2021

Ο HOMO GRECUS.

ΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ HOMO GRECUS.
Στην νοτιοανατολική Ευρώπη ζει ένα ιδιαίτερο ανθρώπινο υποείδος με περιορισμένες ικανότητες προσαρμογής, που αποκαλείται Homo Grecus.
Το περίεργο αυτοκαταστροφικό αυτό είδος ανθρώπου, με περιορισμένες αντιληπτικές ικανότητες και χαμηλή ευφυΐα, για 46 ολόκληρα χρόνια ψηφίζει και εκλέγει σαν καθοδηγητές του κάτι ευπροσάρμοστους χαμαιλέοντες, (ειδική ράτσα ερπετών που διασταυρώθηκε με τρωκτικά), συνήθως από τις ίδιες οικογένειες, που επιστημονικά ονομάζονται Homo Karamanlius, Homo Papandreicus, Homo Mitsotakeicus.

Το 2015 ο Homo Grecus έκανε την υπέρβαση και ψήφισε κάποιον Homo Tsiprikus, ένα υπό εξαφάνιση ερμαφρόδιτο ερυθρό ερπετό της αρχέγονης παλαιοντολογικής περιόδου, σε διασταύρωση με είδος γαστερόποδου πνευμονοφόρου μαλακίου (Κοχλίας ο πωματίας - Helix pomatia), ον που παράγει μία ιδιαίτερη παχύρρευστη σίελο με εξαιρετική ικανότητα πρόσφυσης, χάρις στην οποία μπορεί να έρπει κατά μήκος μιας λεπίδας ξυραφιού χωρίς να κοπεί, διαθέτει δε τόσον θηλυκά όσον και αρσενικά όργανα αναπαραγωγής.
Αντί όμως να βοηθήσει τον Homo Grecus στην προσαρμογή, ο Homo Tsiprikus σε 4 χρόνια ερήμωσε κυριολεκτικά την οικολογική φωλεά του Homo Grecus.
Έτσι απογοητευμένος ο Homo Grecus επέστρεψε το 2019 στα παλιά κατάξερα λιβάδια, στα Homo Mitsotakeicus. Αδυνατεί να προσαρμοστεί εκλέγοντας νέους και ζωηρούς καθοδηγητές. Μάλλον το είδος αυτό θα εξαφανιστεί στα ερχόμενα χρόνια.
13.02.2021

Μία και μόνο μία είναι η αιτία για τις τρομερές πανδημίες που θα φέρει η Μητέρα Γαία στο ατίθασο Παι

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ο Ζ.Π. πιστεύει ότι μία και μόνο μία είναι η αιτία για τις τρομερές πανδημίες που θα φέρει η Μητέρα Γαία στο ατίθασο Παιδί της, στον άνθρωπο: Ο ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΣΜΟΣ. Η ανεξέλεγκτη αύξηση του πληθυσμού των ανθρώπων διαταράσσει βαρύτατα την οικολογική ισορροπία του πλανήτη και θα είναι η αιτία για τα δεινά που έρχονται. Κάποτε ο πληθυσμός του Ισλάμ ήταν 100 εκατομμύρια και σήμερα οδεύει στα 2 δισεκατομμύρια. Η ινδική υποήπειρος αδυνατεί να διαθρέψει πάνω από 100 εκατομμύρια και τώρα είναι 1,4 δισεκατομμύριο. Το ίδιο και οι περιοχές της Ν. Αμερικής (πάει ο πνεύμονας της γης, η ζώνη του Αμαζονίου), της Κίνας, της Ινδοκίνας και της Ινδονησίας. Η μεγάλη καταστροφή όμως θα επέλθει από την Αφρική. Οι σοφοί εγκέφαλοι του Προγράμματος Καλλέργη σχεδιάζουν μία Αφρική του 2050 με 1,5 δισεκατομμύριο Νέγρους και το 2100 με 4,5 δισεκατομμύρια Νέγρους, σε μία περιοχή που ο πληθυσμός δεν πρέπει να ξεπερνά τα 100 εκατομμύρια. Πως θα διατραφούν αυτοί οι άνθρωποι. Τι χτυπήματα θα επιφέρουν στην οικολογία της Αφρικανικής ηπείρου; Ακόμη και εάν 1 δισεκατομμύριο απ' αυτούς τους νέγρους τους μεταφέρουν στην Ευρώπη, όπως είναι το σχέδιό τους, για να καταστρέψουν τους ευρωπαϊκούς λαούς, πάλι θα πρέπει να διατραφούν τα υπόλοιπα 3,5 δισεκατομμύρια. Πως θα γίνει αυτό;

05.02.2021

Τα μικρόβια και οι ιοί είναι αναπόσπαστο μέρος της Φύσης.

Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΔΙΑΤΑΡΑΣΣΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΓΑΙΑΣ. Η ΓΑΙΑ ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΡΟΠΟΥΣ ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΣΕΙ ΤΟ ΥΠΕΡΦΙΑΛΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΤΕΚΝΟ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ.

Τα μικρόβια και οι ιοί είναι αναπόσπαστο μέρος της Φύσης. Θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι ο πλανήτης μας δεν είναι η «Γη των Ανθρώπων» αλλά ο «Πλανήτης των Μικροβίων». Τα μικρόβια εγκαταστάθηκαν σε τούτο τον πλανήτη πριν από εμάς και αυτά είναι που τον έκαναν κατοικήσιμο για τους ανθρώπους.

Όλα τα ζώα του πλανήτη μας ζούν συμβιωτικά με έναν τεράστιο αριθμό μικροοργανισμών. Το 57% του ανθρώπινου σώματος αποτελείται από βακτήρια, ιούς και μύκητες. Tα μικρόβια είναι η πιο πολυπληθής μορφή ζωής στον πλανήτη μας και κατοικούν σε όλα τα πιθανά (και μερικές φορές απίθανα) οικοσυστήματα. Το μισό σώμα του ανθρώπου δεν είναι ανθρώπινο. Δεν είμαστε αυτόνομοι οργανισμοί. Είμαστε συμβιωτικοί οργανισμοί. Συμβιώνουμε με τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς, βακτήρια, μύκητες, πρωτόζωα και ιούς που ζουν στο δέρμα μας, στον πεπτικό μας σωλήνα, στο νευρικό μας σύστημα, στο αναπνευστικό, στο γεννητικό, παντού. Για να καταλάβουμε τα μεγέθη, τα μικρόβια είναι πολλαπλάσια σε αριθμό από τα σωματικά μας κύτταρα, ενώ αριθμούν πάνω από 100.000 διαφορετικά είδη. Εμείς και τα βακτήριά μας αποτελούμε ένα οικοσύστημα. Το έντερο του ανθρώπου φιλοξενεί πάνω από 100 περίπου τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς.

Στο βιβλίο της Ο συμβιωτικός πλανήτης, η διάσημη βιολόγος Lynn Margulis υποστηρίζει ότι η συμβίωση, δηλαδή το σύνολο των οργανισμών από διαφορετικά είδη που ζουν σε φυσική επαφή μεταξύ τους, έπαιξε κρίσιμο ρόλο στις απαρχές του εξελικτικού νεωτερισμού. Εκτείνοντας την έρευνά της από τις μικρότερες μορφές ζωής, τα βακτήρια, έως τη μεγαλύτερη, την ίδια τη ζωντανή Γη, η Lynn Margulis εξηγεί τη συμβιωτική προέλευση πολλών από τις πιο σημαντικές εξελικτικές καινοτομίες. Τα κύτταρα εξελίχθηκαν ως συμβιωτικές ενότητες διάφορων ειδών βακτηρίων. Το σεξ (και η αναπόφευκτη συνέπειά του, ο θάνατος) εμφανίσθηκε όταν απέτυχαν οι προσπάθειες για κανιβαλισμό, με αποτέλεσμα τις εποχικές επαναλαμβανόμενες συνενώσεις κάποιων μικροσκοπικών προγόνων μας. Η άγονη στεριά έγινε καταπράσινη μόνο μετά τις συμβιώσεις φυκών και μυκήτων, που εξελίχθηκαν σε φυτά. Η Γαία, το μεγαλύτερο τέλεια ρυθμισμένο οικοσύστημα στη γήινη επιφάνεια, αποτελεί ένα συμβιωτικό σύστημα, όπως φαίνεται από το Διάστημα.

Σε τούτο το έξοχο βιβλίο της, η Margulis περιγράφει τη μύησή της στον κόσμο της επιστήμης, αλλά και το ξεκίνημα της σύγχρονης επανάστασης στην εξελικτική βιολογία. Αναφέρεται στη σημασία της ταξινόμησης των ειδών για τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τον έμβιο κόσμο.

05.02.2021

Εξαπλώνεται η νόσος της Ιλαράς στην Ευρώπη: Τρίτη η Ελλάδα σε κρούσματα.

Εξαπλώνεται η νόσος της Ιλαράς στην Ευρώπη: Τρίτη η Ελλάδα σε κρούσματα.

(Σημείωση: σε ότι είναι κακό, η Ελλάδα πάντα πρωτοπορεί - γι αυτό και είχαμε ένα προδότη κομμουνιστή πρωθυπουργό - ο μοναδικός λαός της Ευρώπης με κομμουνιστή και προδότη πρωθυπουργό για 5 ολόκληρα χρόνια - γυφτόκοσμος. Σήμερα βέβαια έχουμε τον ανέμελο πράκτορα του Σόρος Κούλη). Έτσι πήραν θάρρος οι πράκτορες γύφτοι και ξεπουλάνε την πατρίδα μας, κομμάτι κομμάτι Οι νεοέλληνες γύφτοι δεν θέλουν ούτε να εμβολιαστούν. Έχουν, λέει, και "επιστημονικές" αντιρρήσεις - τρομάρα μας. Αρκεί να διαβάσεις ηλίθια ιστολόγια που υποστηρίζουν "επιστημονικά" την άρνηση εμβολιασμού και από κάτω τα σχόλια των ευφυών αναγνωστών. Σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Ομολογείς ότι ένας Τσίπρας και ένας Κούλης, για τέτοιο έξυπνο λαό, είναι ο,τι πρέπει. Και πολύ του είναι).

Η Τουρκία, με 80 εκατομμύρια πληθυσμό δεν έχει Ιλαρά. Οι τούρκοι εμβολιάζονται. Αν διστάζει κανένας τούρκος έχοντας "επιστημονικές" αντιρρήσεις, σαν τις διπλανούς "μορφωμένους" γύφτους, ξέρει τι θα πάθει από τον Ερντογάν. Στο Ισραήλ πάλι έχουν αναλώσιμα πειραματόζωα, τους Παλαιστίνιους.

Την χρονιά που πέρασε, 47 χώρες της Ευρώπης κατέγραψαν 82.596 κρούσματα ιλαράς και 72 θάνατους παιδιών και ενηλίκων. Πρόκειται για ρεκόρ δεκαετίας, με αριθμό 3 φορές μεγαλύτερο από το 2017 και 15 φορές μεγαλύτερο από το 2016.
Και όλα αυτά για μια ασθένεια που προλαμβάνεται 100% με ένα απλό εμβόλιο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκέντρωσε το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), στην Ελλάδα υπήρξαν 3.258 περιστατικά ιλαράς, αριθμός που φέρνει τη χώρα μας στην τρίτη χειρότερη θέση μετά την Ουκρανία και την Σερβία. Στην Ουκρανία, τα κρούσματα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, υπερβαίνοντας τις 52.000. Σημειώνεται ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρει λιγότερα κρούσματα για τη χώρα μας (πιθανώς λόγω καθυστέρησης στην επικαιροποίηση των στοιχείων).

05.02.2021

Surgit Fama, του Έζρα Πάουντ

Surgit Fama, του Έζρα Πάουντ

Ανακωχή έχουνε κάνει οι Θεοί
Η Κόρη επρόβαλε στο Βορρά,
περιφέρεται στην γκριζογάλανη θάλασσα
με χρυσό και μαυροκόκκινο μανδύα.

Το στάρι βρήκε πάλι τη μάνα του,

κι αυτή,

η Λευκονόη,
που ποτέ δεν παραμέλησε τις γυναίκες,
ούτε τη γη παραμελεί τώρα.

Ο κατεργάρης Ερμής βρίσκεται εδώ.
Μ΄ ακολουθεί
έτοιμος ν' αρπάξει τα λόγια μου,
έτοιμος να τα διαδώσει.

Να τους προσθέσει τις παραλλαγές του,
πανούργες κι έξυπνες..
να τ' αλλάξει όπως εκείνος θέλει.
Όμως εσύ πες την αλήθεια, ακόμη και κατά γράμμα:

«Ακόμη μια φορά στην Δήλο,

ακόμη μια φορά ταράσσεται ο βωμός
ακόμη μια φορά ακούγεται ο ψαλμός,
ακόμη μια φορά οι κήποι που δεν εγκαταλείφθηκαν ποτέ,
είναι γεμάτοι ψιθυρίσματα και παλιές ιστορίες».

13.02.2021

ΟΙ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ

ΟΙ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ
Είναι απαράδεκτο το 70% της φρασεολογίας των λεγόμενων «ακροδεξιών» να ασχολείται συνεχώς με τα «εμβόλια», την «θεία κοινωνία», τις «προφητείες», τα "θαύματα" και άλλα κωμικά ζητήματα και να αποφεύγουν να ασχοληθούν με τα φλέγοντα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα του Ελληνικού λαού. Τριακόσιες χιλιάδες Έλληνες δολοφονούνται κάθε χρόνο πριν γεννηθούν, με άμβλωση και οι πατριώτες ασχολούνται και αυτοεξευτελίζονται με γελοίες συνωμοσιολογικές θεωρίες. Γι αυτό το λεγόμενο ελληνικό "ακροδεξιό" κίνημα δεν θα σταθεί ποτέ στα πόδια του, όπως π.χ. αυτό του Ισραήλ, που ψηφίζεται πάντοτε από το ένα τρίτο του εβραϊκού λαού. Γι αυτό κραύγαζε ο Περικλής Γιαννόπουλος: "Νεοέλληνες, αποτυγχάνετε, γιατί σκοτώσατε το πνεύμα". Μελετώντας τις θέσεις και διακηρύξεις των Ελλήνων ηγετών του "ακροδεξιού" χώρου βλέπεις ότι πράγματι σκοτώνουν το πνεύμα.

https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/01/blog-post_897.html

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΑΝ ΑΥΤΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ;

https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/01/blog-post_391.html

02.02.2021

ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΜΗ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ – ΤΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛ

ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΜΗ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ – ΤΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ.

Αποφασισμένοι να προχωρήσουν στο ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ με την επέκταση ή δημιουργία νέας δομής φιλοξενίας λαθρομεταναστών στο Φυλάκιο Ορεστιάδας, είναι η Κυβέρνηση και ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Evros-news.gr, λίγες μόλις ώρες πριν την τηλεδιάσκεψη του κ.Μηταράκη με τους θεσμικούς και τους φορείς του Έβρου, όπου υποτίθεται θέλει να ακούσει τις απόψεις, τις διαμαρτυρίες και την κάθετη αντίθεση τους, προχωράει κανονικά το ΑΝΤΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ του. Από το αρμόδιο υπουργείο τηλεφωνούν σε ιδιοκτήτες των χωραφιών που βρίσκονται δίπλα στο υπάρχον ΚΥΤ Φυλακίου, οι οποίοι είχαν αρνηθεί να τα νοικιάσουν και τους ενημερώνουν ότι θα προχωρήσουν στην ΕΠΙΤΑΞΗ τρων εκτάσεων τους. Μάλιστα θα έρθουν στην περιοχή και στελέχη του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, μαζί με τον εκτιμητή τον οποίο όπως ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ήδη το Evros-news.gr με απ’ ευθείας ανάθεση στις 30 Δεκεμβρίου προσέλαβαν, για να ορίσει το χρηματικό τίμημα.

Τον συγκεκριμένο… ΩΜΟ ΕΚΒΙΑΣΜΟ στους ιδιοκτήτες των χωραφιών, τον είχαμε αποκαλύψει πριν λίγες ημέρες με σχετικό μας δημοσίευμα.
Ο Νότης Μηταράκης όμως, επιβεβαιώνοντας τον χαρακτηρισμό “πολιτικός σαλτιμπάγκος”, το είχε διαψεύσει απαντώντας σε σχετική ερώτηση που του έγινε στην συνέντευξη την οποία έδωσε στην ΔΕΛΤΑ Τηλεόραση. Όμως για πολλοστή φορά αποδεικνύεται ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ, ΨΕΥΤΗΣ και ΕΘΝΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ για τον Έβρο. Τι να συζητήσουν μαζί του το βράδυ στην τηλεδιάσκεψη οι θεσμικοί και οι εκπρόσωποι των φορέων. Τι μπορείς να συζητήσεις και να συμφωνήσεις με έναν τέτοιο αναξιόπιστο άνθρωπο

Φυσικά ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου δεν είναι ασύδοτος. Μέλος της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι και από την στιγμή που ο Πρωθυπουργός δεν παρεμβαίνει ΝΑ ΑΚΥΡΩΣΕΙ αυτό το ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ που πάει να γίνει στον Έβρο, προφανώς τυγχάνει της δικής του έγκρισης και είναι ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΣ.

evros-news.gr

05.02.2021

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ, ΜΕΤΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙ;

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ, ΜΕΤΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙ;

Το Ευρωπαϊκό Εβραϊκό Κονγκρέσο ζητεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση να κατασκοπεύει εκατομμύρια ευρωπαίους πολίτες που είναι ύποπτοι για «μη ανοχή».

Ο Μοσέ Κάντορ (Moshe Kantor), ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εβραϊκού Κονγκρέσου (ECJ) και ο πρώην πρόεδρος της Πολωνίας, Αλεξάντερ Κβασνιέφσκι (Aleksander Kwaśniewski, που κάποιοι ισχυρίζονται ότι το πραγματικό του όνομα ήταν Izaak Stoltzman), ζήτησαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση τη δημιουργία εθνικών μονάδων επιτήρησης για την παρακολούθηση πολιτών των 27 κρατών μελών της ΕΕ υπόπτων για “μη-ανοχή”.

Σύμφωνα με άρθρο του The New Observer οι δύο ηγέτες του “EJC”, έκαναν την έκκληση για ένα «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την Ανοχή και τη Συμφιλίωση» (European Council On Tolerance and Reconciliation - ECTR), το οποίο θα υπάγεται στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Πολιτικές Ελευθερίες, Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις - LIBE).

Αυτές οι “ειδικές κυβερνητικές μονάδες”, αναφέρει η έκθεση, «θα πρέπει να λειτουργούν κατά προτίμηση εντός του Υπουργείου Δικαιοσύνης».

«Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να υπάρχει ανοχή προς τους μη-ανεκτικούς», αναφέρει η έκθεση, ειδικά «όσον αφορά την ελευθερία της έκφρασης».

"Ὁ Ἑλληνισμὸς κατελύθη ὑπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ δυνάμεως".

ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΚΑΤΕΛΥΘΗ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ;

"Ὁ μὲν γὰρ Ἑλληνισμὸς πανταχοῦ τῆς γῆς ἐκταθεὶς καὶ τὰς ἁπάντων ἀνθρώπων ψυχὰς κατασχὼν οὕτως ὕστερον μετὰ τὴν τοσαύτην ἰσχὺν καὶ τὴν ἐπίδοσιν ὑπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ κατελύθη δυνάμεως".

(Ιωάννης ο Χρυσοστόμος, Λόγος εις τον Μακάριον Βαβύλα και κατά Ιουλιανού, ή κατά Ελλήνων)

19.04.2021

Ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΧΘΡΟΣ

Από το 300 μ.Χ. μέχρι το 600 μ.Χ. μία ατελεύτητη Γενοκτονία εξελίχθηκε στην Μεσόγειο. Οι ρωμαίοι αυτοκράτορες ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό και θεώρησαν σαν εσωτερικό εχθρό τον Ελληνικό λαό. Ο αρχιεπίσκοπος της Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννης ο Χρυσόστομος άλλωστε είχε διακηρύξει: «ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να καταλύσει τον Ελληνισμό». Το αποτέλεσμα: τουλάχιστον 50.000.000 Έλληνες εξοντώθηκαν συστηματικά για 300 χρόνια – απ’ αυτούς τα 19.000.000 σύρθηκαν αλυσοδεμένοι στην Σκυθόπολη, μία αρχαιότατη Ελληνική πόλη της Παλαιστίνης και εσφάγησαν σαν αρνιά. Οι Έλληνες σφάζονταν παντού: στα σπίτια τους, στους ναούς των προγόνων τους, στα θέατρα, στις βιβλιοθήκες, στα αστεροσκοπεία, στα νεκροταφεία, στους ιπποδρόμους, στα γυμναστήρια, στα βουνά και στις θάλασσες. Όσοι ταλαίπωροι Δαναοί επιβίωσαν σαν πνευματικοί ισραηλίτες πλέον, παράτησαν την πατροπαράδοτη ενασχόληση με την φιλοσοφία και την επιστήμη, τις τέχνες και τον αθλητισμό, κατήργησαν τα θέατρα και τους Ολυμπιακούς αγώνες και ξεπατώθηκαν, για εκατοντάδες χρόνια, σε ατελείωτες δεήσεις, προσευχές, λιτανείες, παρακλήσεις, κραυγές και γογγυσμούς, μπας και φθάσουν οι φωνές τους στα (ανύπαρκτα) αυτιά ενός αιμοβόρου σημιτικού θεού –τέρατος με την ονομασία Γιαχβέ – Μολώχ. Έτσι γύρω στο 600 μ.Χ. όλοι οι εναπομείναντες Έλληνες αλλαξοπίστησαν και μετατράπηκαν σε ρωμιούς πνευματικούς ισραηλίτες, πιστοί στον Ιεχωβά. Ταυτόχρονα εξατμίστηκε κάθε μαχητικό ένστικτο από τον χριστιανικό όχλο. Η απέραντη αυτοκρατορία άρχισε να μικραίνει. Οι Πέρσες το 600 μ.Χ. περίπου κατέλαβαν όλη την Ανατολή και πολιόρκησαν την Κωνσταντινούπολη. Μετά μερικά χρόνια οι Άραβες κατέλαβαν την Αλεξάνδρεια και σε 100 χρόνια πολιόρκησαν κι αυτοί την Κωνσταντινούπολη. Άβαροι, Βούλγαροι, Χάζαροι, Σλαύοι, κλπ διάβαιναν ανενόχλητοι τον Δούναβη και απειλούσαν συνεχώς την Πρωτεύουσα. Η μαχητικότητα των εκχριστιανισμένων ρωμιών πήγε περίπατο. Στις δυσκολίες όλοι πήγαιναν και γίνονταν καλόγεροι και προσεύχονταν στον (ανύπαρκτο) Ιεχωβά να τους γλυτώσει.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: «ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ».

«Κι αν ακόμη φονεύσει κάποιος κατά το θέλημα του θεού, ο φόνος αυτός είναι από κάθε φιλανθρωπία καλύτερος, ενώ αν κάποιος από λύπη δείξει ευσπλαχνία και φιλανθρωπία, παρά το θέλημα του θεού, θα μπορούσε η φειδώ αυτή να αποβεί πιο μιαρή από οποιοδήποτε φόνο». «Ο Φινεές λοιπόν, που διέπραξε σε μια στιγμή δύο φόνους, φονεύοντας έναν άνδρα και μια γυναίκα, τιμήθηκε με το αξίωμα της ιεροσύνης, ενώ αυτός όχι μόνον δεν μόλυνε με το αίμα τα χέρια του, αλλά καθαρότερα τα έκαμε». «Λόγος κατά Ιουδαίων Δ΄». Ιωάννης Χρυσόστομος.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ: «ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΨΕΜΑΤΑ».

Ρωμ. 3,7 εἰ γὰρ ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ, τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι, Ρωμ. 3,7 Εάν η φιλαλήθεια του Θεού έλαμψε και επλεόνασε, προς δόξαν του αγίου του ονόματος χάρις εις την ιδικήν μου ψευδολογίαν και ασυνέπειαν, διατί τότε εγώ κρίνομαι και δικάζομαι ως αμαρτωλός, αφού έτσι έχω συντελέσει εις την δόξαν του Θεού;

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: «ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΡΝΕΥΟΜΕ.

Στον Ιωάννη τον Χρυσόστομο διαβάζουμε τα εξής παντελώς απίστευτα: «Είδες σύνεση του Αβραάμ του δικαίου, πως βρήκε τρόπο απ’ την επιβουλή των Αιγυπτίων ανώτερος να γίνει; Αναλογίσου την υπομονή του, αλλά και το φιλάγαθον της γυναικός. Του δικαίου Αβραάμ που δεν βαρυθύμησε να πει ποιό το όφελος του γάμου όταν πρόκειται στο τέλος δι’ αυτήν την Σάρρα να κινδυνέψω; Τι το κέρδος, όταν γι’ αυτήν και την ομορφιά της μέχρι θανάτου να κινδυνεύω; Τίποτε απ’ αυτά δεν είπε ... Αλλά ένα μόνο είχε κατά νου, πως θα διαφύγει τον κίνδυνο... δια τούτο λέγει προς αυτήν, ειπέ ότι αδελφή μου είσαι, γίνε της σωτηρίας μου η αιτία. Ελεεινά τα λόγια, (!) πολύς όμως και ο φόβος δια την Αιγυπτιακή μανία. Έτσι όμως ξέφυγαν του θανάτου την τυραννία, γι αυτό και την μοιχεία της γυναικός ο δίκαιος Αβραάμ! προτίμησε να γνωρίσει (κείμ: και τη μοιχεία της γυναικός αίρειται κοινωνήσαι) και τον μοιχό Φαραώ να υπηρετήσει για να ξεφύγει τον θάνατο (!) ... Είδες σύνδεσμον αγάπης ανδρός και γυναικός; Είδες και άνδρα που δεν δίστασε να ενθαρρύνει συμβουλεύοντάς την γυναίκα, αλλά και γυναίκα που δέχεται την συμβουλή; Δεν υποχωρεί η Σάρρα ούτε δυσχεραίνει, αλλά πάντα ποιεί ώστε το δράμα να ξεφύγει. Ακούσατε άνδρες και γυναίκες και μιμηθείτε τούτων την ομόνοια, της αγάπης τον σύνδεσμο της ευσέβειας την ένταση και ζηλέψατε της Σάρρας την σωφροσύνη». «Είδες την θαυμάσιαν τούτη γυναίκα που λάμπουσα από της ψυχής κάλλους αλλά και της όψεως και στις υποδείξεις του δικαίου Αβραάμ πορευομένη; Αυτήν να μιμείσθε γυναίκες... Τούτο είναι αληθώς συνοικέσιον, μη μόνο εν ανέσει αλλά και εν κινδύνοις, τούτο γνήσιας αγάπης τεκμήριον, τούτο φιλίας γνώρισμα, που η υπακοή στην συμβουλή αυτή του δικαίου επέδειξε... υπέρ του δικαίου Αβραάμ την διάσωση η Σάρρα και εις μοιχείαν εαυτήν εξέδωσεν και συνουσίας ανέχετο βαρβαρικής; Είδες αγαπητέ μου την ευμήχανον του θεού σοφία;» Ι. Χρυσοστόμου παραινετικός... της αγίας τεσσαρακοστής Ομιλία ΛΒ΄ ε΄25... ή (53.299.22.εως 53.300.48) Συγνώμη, εσείς ευμήχανον θεϊκή σοφία βλέπετε; Τελικά, δεν υπάρχει βρωμιά και αλητεία, που με λίγη καλή θέληση και άφθονα θεϊκά λόγια, να μη μπορεί να σκεπαστεί απ' το ατέλειωτο θεολογικό "μέλι", και από βρωμερός και τρισάθλιος συρφετός ανηθικότητας, να μετουσιωθεί σε ραφινάτο ύμνο ευπρέπειας. Τι άλλο πρέπει να δει ή να διαβάσει κανείς, για να υποψιαστεί επιτέλους ότι κάτι πάει πολύ στραβά; Έτσι, με την εκπόρνευση της Σάρρας από τον σύζυγο και αδελφό της Αβραάμ, αποκτήθηκαν τα «αγαθά του Αβραάμ», που στους Ελληνικούς γάμους η ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία, μας εύχεται να αποκτήσουμε και μεις. Φαντάζεστε ο Έλλην, ο γενάρχης των Ελλήνων ή κάποιος άλλος Έλληνας ήρωας να προέτρεπε την γυναίκα του «εις μοιχείαν εαυτήν να εκδίδει και συνουσία να ανέχεται βαρβαρική, για να γίνετε εις αυτόν καλόν και να γλυτώνει αυτός την ζωή του;»

ΟΙ ΣΤΑΥΡΩΘΕΝΤΕΣ ΠΕΘΑΙΝΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ. Ο ΙΗΣΟΥΣ ΠΕΘΑΝΕ ΣΕ ΔΥΟ ΩΡΕΣ. ΓΙΑΤΙ;

Η ΤΑΦΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΝΗΨΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΒΡΑΔΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 3 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 33 Μ.Χ.) ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΤΟΥ ΕΒΡΑΪΚΟΥ ΠΑΣΧΑ. (5 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 33 Μ.Χ.).

http://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/04/3-33-5-33.html

ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΤΑΥΡΩΘΕΝΤΕΣ ΠΕΘΑΙΝΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ. Ο ΝΑΖΙΡΑΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΠΕΘΑΝΕ ΣΕ ΔΥΟ ΩΡΕΣ. ΓΙΑΤΙ;

https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/04/blog-post_48.html

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝΥ. Ο ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ.

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Ο "ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ" ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΙΡΩΝΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΕΙ ΤΟΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ ΠΛΑΤΩΝΑ. «Εις την Α΄ Κορινθίους» Δ΄ ομιλία του, τόμος 18 σελ. 99: «Πόσον εκοπίασεν ο Πλάτων με τους μαθητές του με το να μας συζητεί περί γραμμής και γωνίες και σημείου και περί αριθμών αρτίων και περιττών και ίσων μεταξύ των και ανίσων και δια τέτοια θέματα λεπτεπίλεπτα ως ο ιστός της αράχνης – διότι αυτά είναι δια την ζωήν περισσότερον άχρηστα από εκείνα τα υφάσματα – και χωρίς να ωφελήση πολύ ή ολίγον με τας συζητήσεις αυτάς εγκατέλειψεν έτσι την ζωήν». 08.01.2022

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΕΝΟΣ ΙΟΥΔΑΙΟΥ

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟY ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΑΦΙΕΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΕΝΟΣ ΙΟΥΔΑΙΟΥ… https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/03/y.html Ο Ιησούς λέγεται Χριστός, επειδή ήταν χρισμένος, δηλαδή αλειμμένος με τελετουργικό χριστήριο έλαιο, που στα εβραϊκά ονομάζεται: «νέζερ»! Ο Ναζιραίος Σαμψών και ο Ιησούς είχαν κοινή την ιδιότητα του αφιερωμένου δηλαδή του Ναζιραίου. Η ελληνική λέξη «χριστός» και η εβραϊκή λέξη «ναζιρ(αίος)» είναι εννοιολογικά ταυτόσημες! «Επί Κλαυδίου εν Αντιοχεία, οι λεγόμενοι Ναζιραίοι, Χριστιανοί μετωνομάσθησαν» Σουΐδας chi.523. Καταλαβαίνουμε λοιπόν, ότι η αγωνία κάποιων, να αποκρυβεί η ιδιότητα του Ναζιραίου από τον Ιησού, ήταν μάλλον δικαιολογημένη! Όταν δεκαετίες μετά γράφτηκαν τα ευαγγέλια, ο Ιησούς είχε πάρει οριστικά τον δρόμο της θεοποίησης και ο αποκαλυπτικός τίτλος του Ναζιραίου (αφιερωμένου) έπρεπε υποχρεωτικά να απαλειφθεί! Ο τίτλος αυτός του αφιερωμένου (ναζιραίου), παρέπεμπε σε στρατευμένη "αγιοσύνη" και αποκάλυπτε παρασκηνιακούς μηχανισμούς θεοποίησης! Ήταν λοιπόν προτιμότερο να μετατρέψουν την ομολογημένη αρχικά αυτή ιδιότητα του Ιησού σε τοπωνύμιο, παρά να αφήσουν αυτή την ιδιότητα του στρατευμένου σωτήρα να τον υποβαθμίζει εσαεί. Έτσι από Ναζιραίος, ο Ιησούς έγινε Ναζωραίος, αποκτώντας μια φανταστική πόλη καταγωγής, εξαφανίζοντας όμως μια ιδιότητα που υπενθύμιζε ενοχλητικά τον ρόλο του στρατευμένου σωτήρα! Ναζιραίος, λοιπόν και Χριστός σημαίνει στις δυο αυτές γλώσσες, χρισμένος, αφιερωμένος, "άγιος" ξεχωριστός! «Ναζιραίον το (πε)φυλαγμένον κατά την Σύριων φωνήν (γλώσσα) ονομάζουν» Ωριγένης. «Ναζιραίος δε ερμηνεύεται περιπεφραγμένος» Μάξιμος Ομολογητής. Δικαιολογημένα λοιπόν, τιμώντας τους αφιερωμένους, ως τους πραγ¬ματικούς πρωταγωνιστές του χριστιανικού κινήματος, οι πρώτοι εβραιο¬χριστιανοί ονομάσθηκαν πρώτα επί το εβραϊκότερον Ναζιραίοι, ενώ αργότερα όταν οι ελληνόφωνοι εθνικοί πιάστηκαν στην σαγήνη αυτής της θρησκείας, απλά εξελλήνισαν τον όρο και: «Επί Κλαυδίου εν Αντιοχεία, οι λεγόμενοι Ναζιραίοι, Χριστιανοί μετωνομάσθησαν» Σουΐδας chi.523. Άρα ο Χριστιανισμός και Ναζιραϊσμός ειναι ένα και το αυτό!

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΚΑΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ 666

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ 666

Ο αριθμός 6 έχει αποκτήσει ειδική σημασία στην ιουδαιοχριστιανική φιλοσοφία και στον ταλμουδικό - καμπαλιστικό μυστικισμό, όπως και ο αριθμός 7 άλλωστε. Ολόκληρο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, η Αποκάλυψη, στηρίζεται στον αριθμό 666, ο οποίος είναι ο αριθμός του "Θηρίου". Και τι δεν γράφεται σήμερα για τον περιβόητο αριθμό 666 και τι σημαίνει. Τελικά έγινε αντιληπτό ότι ο αριθμός 666 ήταν τμήμα του αριθμού 6.666. Την εποχή εκείνη οι άνδρες μιας τυπικής ρωμαϊκής λεγεώνος είχαν 6.666 άνδρες. Έτσι η ρωμαϊκή εξουσία ήταν το θηρίο, που είχε την ισχύ των 6.666 ανδρών.
Γιατί η "Αποκάλυψις' χρησιμοποιεί τον τριψήφιο αριθμό 666 σαν τον αριθμό του θηρίου και όχι ολόκληρο τον αριθμό 6.666 που είναι η δύναμη μιας ρωμαϊκής λεγεώνας και εκφράζει τον ισχύ της Ρώμης;
Μία απάντηση θα ήταν αριθμολογική: ο τετραψήφιος αριθμός είναι αδόκιμος στην αριθμολογία. Ο τριψήφιος διαθέτει πλεονεκτήματα: πολλαπλασιάζεται εύκολα, δίνει γινόμενα 6, 9, 12 κλπ, χρήσιμα στην ιουδαιοχριστιανική ταλμουδική καμπαλιστική αριθμοσοφία κλπ κλπ.

Σύμφωνα με το τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής, ο αριθμός 666 είναι ο αριθμός, ή αλλιώς το όνομα, του θηρίου με τα εφτά κεφάλια και τα δέκα κέρατα, το οποίο αναδύεται από τη θάλασσα. (Αποκάλυψη 13:1, 17, 18) Αυτό το θηρίο συμβολίζει το παγκόσμιο πολιτικό σύστημα που ασκεί εξουσία πάνω σε «κάθε φυλή και λαό και γλώσσα και έθνος». (Αποκάλυψη 13:7).

Το 666 (εξακόσια εξήντα έξι) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 665 και πριν από το 667. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 666:2 = 333, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 666 συμβολίζεται ως DCLXVI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως χξϛ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

Η τυπική λεγεώνα την πρωτοχριστιανική εποχή είχε (ή έπρεπε να έχει τυπικά 6 χιλιαρχίες των 1111 ανδρών) ακριβώς 6.666 άνδρες. Ήταν, για τους εβραίους, το "θηρίο" της Αποκάλυψης.

Ο αριθμός των στρατιωτών σε κάθε ρωμαϊκή λεγεώνα άλλαζε με την πάροδο του χρόνου και την εκάστοτε περιοχή και το στράτευμα παρουσίαζε διαρκώς έλλειψη προσωπικού λεγεώνες αρχικά διαιρούνταν σε δέκα κοόρτεις, κάθε μια από τις οποίες περιλάμβανε έξι εκατονταρχίες, συνολικά 6.666 άνδρες. Όμως, πολύ πριν από την εμφάνιση του Ιουλίου Καίσαρα και σε όλη την επικράτεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η πλήρης δύναμη της λεγεώνας είχε πέσει στους 4.800 άντρες. Κάθε κοόρτη είχε 480 άντρες και κάθε εκατονταρχία είχε ογδόντα, με επικεφαλής τον εκατόνταρχο....
Ο Ησύχιος στα γραπτά του αναφέρει ξεκάθαρα ότι η Λεγεώνα συνέκειτο από 6.666 άνδρες.

Ο Ισίδωρος Σεβίλλης ( Etymologica 19.33.2) υπολόγιζε την λεγεώνα στους 6.600 άνδρες

Ο Άγιος Μαυρίκιος, ο χριστιανός αρχηγός της Λεγεώνας των Θηβών, ξεψύχησε μαζί με τους 6.666 άνδρες της Λεγεώνας του. Ακόμη και οι δαίμονες πήγαιναν κατά λεγεώνες των 6.666 δαιμόνων.
Ο Γιόχανν Weyer, στο βιβλίο του Pseudomonarchia Daemonum (1583) μετά από ένα περίπλοκο σύστημα των ιεραρχιών, υπολόγισε τον αριθμό δαιμόνων σε 44.435.622, διαιρεμένος σε 666 λεγεώνες, κάθε λεγεώνα που συντίθεται από 6.666 δαίμονες, και όλοι τους που κυβερνιούνται από 66 καταχθόνιους δούκες, πρίγκηπες, βασιλιάδες, κ.λπ....

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΜΙΑ ΤΥΠΙΚΑ ΠΛΗΡΗΣ ΛΕΓΕΩΝΑ (6.666 ΑΝΔΡΩΝ) ΕΙΧΕ 6 ΧΙΛΙΑΡΧΙΕΣ (ΔΗΛΑΔΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑ) ΤΩΝ 1111 ΑΝΔΡΩΝ.

ΚΑΘΕ ΧΙΛΙΑΡΧΙΑ ΕΙΧΕ 10 ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΙΕΣ (ΔΗΛΑΔΗ ΛΟΧΟΥΣ) ΤΩΝ 110 ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΙΛΙΑΡΧΟ, ΔΗΛΑΔΗ 1111 ΑΝΔΡΕΣ.

ΚΑΘΕ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΙΑ ΕΙΧΕ 10 ΔΕΚΑΡΧΙΕΣ ΤΩΝ 11 ΑΝΔΡΩΝ, ΔΗΛΑΔΗ 10 ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΔΕΚΑΡΧΟΣ = 11 ΑΤΟΜΑ Χ 10 = 110 ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ 111.

https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/03/666.html

16.03.2021

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΩΜΑΔΑΚΗΣ: "Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ".

Νικόλαος Τωμαδάκης καθηγητής της Βυζαντινής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών, 1956. «Εισαγωγή εις την Βυζαντινή Φιλολογία» τόμος Α΄, τεύχος Α΄, Β΄έκδοση. «Ο χριστιανισμός υπήρξε πολέμιος κατά κύριον λόγον του Ελληνισμού, ως ζωής και ως σκέψεως… η μεγαλυτέρα διαβολή την οποίαν ενήργησε κατά του κλασσικού κόσμου είναι η εμφάνισις αυτού ως ειδωλολατρικού. Λατρείαν των ειδώλων, δι’ ην κατηγορούν τα συναξάρια τους μη χριστιανούς συχνότατα, δεν εγνώρισαν οι Έλληνες, εν τούτοις το όνομα Έλλην συνέπεσε ταχύτατα με την έννοια του ειδωλολάτρης». Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, βιβλίο «Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ», έκδοση «Ψυχογιός» σελ. 17, «Πράγματι κατά τη βασιλεία του Θεοδοσίου ο χριστιανισμός γίνεται η θρησκεία του κράτους. Εναντίων των ειδωλολατρών (διάβαζε Ελλήνων) εφαρμόσθηκαν μέτρα, που πήραν συχνά το χαρακτήρα πραγματικών διώξεων. Το μαντείο των Δελφών υποχρεώθηκε να σιγήσει, οι Ολυμπιακοί αγώνες και τα Ελευσίνια μυστήρια απαγορεύτηκαν, τα ιερά λεηλατήθηκαν από τους χριστιανούς, οι ιερείς, όπως γράφει ο Λιβάνιος υποχρεώθηκαν «να σιγήσουν ή να πεθάνουν». Και όλα αυτά βεβαίως στα πλαίσια της θρησκείας της αγάπης! 08.01.2022

ΤΟ ΣΟΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ: «Εγώ είμαι πρώτα Χριστιανός και μετά Έλληνας».

«Εγώ είμαι πρώτα Χριστιανός και μετά Έλληνας». Άραγε θα μπορούσε, κατ’ αναλογία, να ακουσθεί και το «εγώ είμαι πρώτα χριστιανός και μετά άνδρας»; Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, Ο ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΡΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ (ΕΛΛΗΝΕΣ Γ.Τ.Π.): «Ελληνισμός – ιουδαιοχριστιανισμός: μία πολιτική ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΙΣ δύο πραγμάτων εντελώς διαφορετικής φύσεως». ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ: «Ἑλληνική Φυλὴ δὲν σὲ ἔσωσε ὁ Χριστιανισμός, ἀλλ᾿ ὁ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΟΥ ὅπως καὶ αὐτὸς θὰ σὲ σώσει εἰς τὸ Μέλλον. Καὶ μόνος ΑΥΤΟΣ. Ὁ Χριστιανισμὸς είναι ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ. Ὅπως ὅταν ἦλθεν ἢ ὥρα, ἐπετάξαμεν τὸ Πολιτικὸν πρόσχημα καὶ ἐφωνάξαμεν: εἴμεθα ΕΛΛΗΝΕΣ, οὕτω καὶ τώρα ὁ Ἕλλην πρέπει νὰ εἶνε ἕτοιμος διὰ τὴν ὥραν τῆς ΑΝΑΓΚΗΣ νὰ πετάξῃ καὶ τὸν Πνευματικὸν Ἑβραϊσμὸν καὶ νὰ ξαναφωνάξῃ -ἂν θέλῃ νὰ γλυτώσῃ ἀπὸ τὸ ΣΛΑΥΙΚΟ ΠΟΤΑΜΙ- ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝ. ΕΛΛΗΝΙΚΗ Φυλὴ εἶσαι ΑΝΗΘΙΚΟΣ: διότι θέλεις οἱ Φραγκικοὶ Στρατοὶ καὶ Στόλοι νὰ Σοῦ φυλᾶν τ᾿ ἀμπέλια ΣΟΥ». (Παναγιώτης Κονδύλης, « ελληνικός ευρωπαϊσμός δεν είναι παρά η μεταμφιεσμένη επιθυμία άλλοι να μας ταΐζουν και άλλοι να φυλάνε τα σύνορά μας). 04.01.2022

Ο ΤΖΟ ΜΠΑΪΝΤΕΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ:

Ο Joe Biden, (Τζο Μπάιντεν) ο αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών του Ομπάμα, μιλώντας το 2013 σε εκδήλωση για τον "Μήνα Εβραϊκής Κληρονομιάς" (Jewish American Heritage Month) της Δημοκρατικής Εθνικής Επιτροπής, εξήρε τους Αμερικανο-Εβραίους για τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχαν στον αγώνα για τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων, για τα «ανοικτά σύνορα», το φεμινισμό, την «κοινωνική δικαιοσύνη», και πολλά άλλα. Ο Μπάιντεν δήλωσε ότι οι Εβραίοι ήταν ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες, αν όχι ο μεγαλύτερος, στο να έρθουν «κοινωνικές αλλαγές» στις Ηνωμένες Πολιτείες. Απέδωσε την αλλαγή της κουλτούρας της Αμερικής στην συμμετοχή των Εβραίων του Χόλιγουντ. Είπε ότι οι Εβραίοι ευθύνονται για το 85% της αλλαγής στάσης της Αμερικής σχετικά με τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων. "Σκεφτείτε ότι όλα αυτά, στοιχηματίζω το 85 τοις εκατό αυτών των αλλαγών, είτε πρόκειται στο Χόλιγουντ ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι συνέπεια των Εβραίων ηγετών στη βιομηχανία του θεάματος." "Η εβραϊκή κληρονομιά έχει διαμορφώσει αυτό που είμαστε - σε όλους μας, σε μας, σε μένα - όσο ή περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα τα τελευταία 223 χρόνια. Και αυτό είναι ένα γεγονός", δήλωσε ο Μπάιντεν. Μιλώντας στην εβραϊκή πολιτική εξουσία, ο Μπάιντεν δήλωσε ότι «οι Εβραίοι έχουν συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην Αμερική. Καμία άλλη ομάδα δεν έχει μια τέτοια υπερμεγέθη επιρροή κατά κεφαλήν όπως όλοι εσείς που στέκεστε εδώ και όλοι αυτοί που ήταν πριν από μένα και για όλοι εκείνοι που ήταν πριν από σας." Ο Μπάιντεν επαίνεσε επίσης τους τρεις Εβραίους δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου με το όνομά τους. Ο Μπάιντεν τέλειωσε την διάρκειας είκοσι λεπτών ομιλία του στους Εβραίους ηγέτες λέγοντας «σας χρωστάμε πολλά, χρωστάμε σε γενιές που ήρθαν πριν από εσάς». 08.10.2021

ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ – ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΥ;

ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ – ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΥ; Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ. ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ ΕΝΑΣ ΙΟΥΔΑΙΟΣ. Άρθρο του VLADIMIR MINKOV, 23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016, Jerusalem post: «The jews should celebrate Christmas as a Torah victory over paganism». «Οι Εβραίοι πρέπει να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα ως νίκη της Τορά ενάντια στον παγανισμό». https://www.jpost.com/blogs/intellectual-judaism/the-jews-should-celebrate-christmas-as-a-torah-victory-over-paganism-476358 «Επειδή απαγορεύεται στους Εβραίους να προσηλυτίζουν στον ιουδαϊσμό αυτούς που γενετικά δεν ανήκουν στην εβραϊκή φυλή, ο μόνος τρόπος να ακολουθήσουν οι μη Εβραίοι (οι γκοΐμ) την Τορά ήταν η δημιουργία μιας νέας θρησκείας, κατευθυνόμενης από την Τορά. Και ο ραββίνος Γιόσουα, που έγινε Ιησούς Χριστός στα μυαλά των τότε παγανιστών, έκανε ακριβώς αυτό, επομένως εμείς οι Εβραίοι πρέπει να είμαστε ευγνώμονες για τις προσπάθειες του να εκπληρώσει την εβραϊκή αποστολή του Μεσσία». 26.05.2021

Ένας Εβραίος επαναστάτης-προφήτης είναι η κεντρική φιγούρα στη θρησκευτική σας λατρεία.

«ΕΛΛΗΝΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ: τα φυλετικά μας έθιμα έχουν γίνει ο πυρήνας του ηθικού σας κώδικα... Ένας Εβραίος επαναστάτης-προφήτης είναι η κεντρική φιγούρα στη θρησκευτική σας λατρεία... Οι μισοί πόλεμοι σας, μεγάλοι και μικροί, είναι θρησκευτικοί πόλεμοι, που γίνονται για την ερμηνεία ενός ή άλλου ζητήματος, που περιέχεται στις διδασκαλίες μας... Σου έχουμε επιβάλει ένα ξένο βιβλίο και μια ξένη πίστη που δεν μπορείς να κατανοήσεις ή να αφομοιώσεις, η οποία έρχεται σε σύγκρουση με το εγγενές πνεύμα σου... Η θρησκεία σου, η εκπαίδευσή σου, η ηθική σου, τα κοινωνικά, κυβερνητικά και νομικά συστήματα, είναι θεμελιωδώς δημιουργήματά μας... Εσείς οι Χριστιανοί δεν φαίνεται να ξέρετε από πού προήλθε η θρησκεία σας, ούτε πώς, ούτε γιατί»... ΤΟΥ ΙΟΥΔΑΙΟΥ Marcus Eli Ravage https://www.amazon.in/Commissary-Gentiles-Anti-Semitism-Anti-Semites-Hypocrites/dp/164633776X/ref=sr_1_1?crid=1C58US3T79JE1&keywords=Commissary+to+the+Gentiles&qid=1682429300&s=books&sprefix=commissary+to+the+gentiles%2Cstripbooks%2C189&sr=1-1 Ο Marcus Eli Ravage (Revici) (25 Ιουνίου 1884, Bârlad Ρουμανία – 6 Οκτωβρίου 1965 Grasse Γαλλία ) ήταν ένας Εβραίος μετανάστης στην Αμερική, συγγραφέας που έγραψε πολλά βιβλία και άρθρα για τη μετανάστευση στην Αμερική και την Ευρώπη μεταξύ των παγκοσμίων πολέμων..

ΟΙ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΥΠΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ..."

Ο ιστορικός Κ. Παπαρρηγόπουλος γράφει χαρακτηριστικά : « οι δε Γότθοι καθοδηγούμενοι υπό πολυαρίθμων φανατικών χριστιανών μοναχών κατεπλημμύρησαν πάντα τα μεταξύ Θερμοπυλών και Αττικής, Λοκρίδα, Φωκίδα, Βοιωτίαν, λεηλατούντες και καταστρέφοντες χώρας και πόλεις, και τους μεν άνδρες ηβηδών αποσφάτοντες, (ομαδικά αποκεφαλίζοντας) παίδας δε και γυναίκας αγεληδών συνεπαγόμενοι. Η συμφορά υπήρξε τοσαύτη ωστε ο πεντηκονταετίαν βραδύτερον ακμάσας (ιστορικός) Ζώσιμος βεβαιεί, ότι μέχρι των χρόνων αυτού εφαίνοντο έτι τα στίγματα αυτής ». Τότε πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη γενοκτονία της Ιστορίας η οποία εντέχνως αποσιωπάται εδώ και αιώνες και άνοιξε «επιτέλους» ο δρόμος για την επιβολή της θρησκείας της αγάπης. ΙΣΟΠΕΔΩΘΗΚΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ. ΕΣΦΑΓΗΣΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. Όπως γράφει ο Ζώσιμος «ισοπεδώθηκαν όλες οι πόλεις της Ελλάδος κι εφονεύθησαν οι περισσότεροι Έλληνες. Προς βοήθεια των Ελλήνων έσπευσε ένας Γερμανός Βάνδαλος στρατηγός του δυτικού ρωμαϊκού στρατού, ο Στηλίχων. Όμως έφτασε πολύ αργά, ήδη είχε σφαχτεί ανηλεώς ή εξανδραποδιστεί ο ελληνικός πληθυσμός όλων των πόλεων εκτός αυτών που πρόλαβαν να καταφύγουν στα βουνά, εσφάγησαν ακόμη και τα παιδιά». Ζ.Π.

"Η χριστιανική θεολογία είναι η γιαγιά του μπολσεβικισμού". Όσβαλντ Σπένγκλερ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

«Είναι ατυχές να συνδυάζεται ο κομμουνισμός με την ορθοδοξία. Οι κομμουνιστές είναι άθεοι και ο κομμουνισμός κυνήγησε λυσσαλέα την ορθοδοξία στην Ρωσία».

Η πρόταση «Να μας κοιτάξει κανένας γιατρός είναι ενδιαφέρουσα. Μόνο δεν διευκρινίζει η αναγνώστρια τι ειδικότητας γιατρός. Γαστρεντερολόγος, Καρδιολόγος, Γυναικολόγος … Η εντύπωσή μας, (ίσως κάνουμε και λάθος). είναι ότι μάλλον προτείνει να κοιταχτούμε από ένα Ψυχίατρο.

Πάντως εμείς διασκεδάζουμε όταν διαβάζουμε ανάλογα σχόλια των αναγνωστών μας. Και βέβαια διερωτώμαστε; «Γινώσκεις, α αναγινώσκεις;»

Τι να κάνουμε όμως; Φαίνεται ότι τέτοιο είναι το ανθρώπινο πνευματικό υπόστρωμα, στο οποίο απευθυνόμαστε. Ο καθένας είναι ελεύθερος να μας διαβάσει ή να μας προσπεράσει. Γιατί να κουράζεται μελετώντας ακατανόητες λέξεις στην σειρά;

Η ελπίδα μας είναι ότι σίγουρα θα υπάρχουν και μερικοί διαβασμένοι που καταλαβαίνουν τι θέλουμε να πούμε, όπως και μερικοί υποψιασμένοι που μπορούν τουλάχιστον να διερωτώνται. Γι αυτούς τα γράφουμε.

Ο Κομμουνισμός σαν απόρροια του Ιουδαϊσμού, σαν γνήσιο τέκνο του σκληρόκαρδου δολοφονικού Ιεχωβά της Παλαιάς Διαθήκης, ισοπεδώνει κατά την εφαρμογή του μεθοδικά κάθε αντιγνωμία, είτε με το καλό είτε με το κακό, είτε με την πειθώ είτε με την μάχαιρα. Το ίδιο έκανε ο χριστιανισμός στον γεννήτορά του ιουδαϊσμό, το ίδιο κάνει το ισλάμ σε όλους, το ίδιο ο ιουδαϊκός κομμουνισμός στον Χριστιανισμό. Όλοι γνωρίζουν την αποφασιστική συμβολή της ιουδαϊκής κοινότητας στην δημιουργία και εφαρμογή του κομμουνισμού στην Ρωσία με τα 70.000 000 θύματα. Οι ιδεολογίες αυτές δεν αναγνωρίζουν γεννήτορα. Θέλουν να ελέγχουν τα πάντα. Στρέφονται λυσσαλέα και δολοφονικά εναντίον καθετί που θεωρούν αντίθετο. Επιδιώκουν τον απόλυτο έλεγχο της συλλογικής και της ατομικής συνείδησης.

Οπότε δεν έχει νόημα το να λέμε πόσο δολοφονικά φέρθηκαν οι ιουδαίοι κομμουνιστές στους χριστιανούς στην Ρωσία. Σαν εκλεκτό παιδί του ιουδαϊσμού ο κομμουνισμός, έτσι ακριβώς θα περιμέναμε και να φερθεί. Είναι τα τέκνα της μισαλλοδοξίας. Όπως ακριβώς οι Φιλισταίοι., οι Ιεβουσσαίοι, οι Μαδιανίτες, οι Ευαίοι, οι Μωραβαίοι και όλοι οι λαοί της γης Χαναάν, οι οποίοι ένοιωσαν στο πετσί τους, κατάλαβαν με φρικτό τρόπο τι έστι Ιεχωβάς και οι οποίοι εσφάγησαν από την μάχαιρα του εκλεκτού λαού, από θηλάζοντος μέχρι γερόντων και εξαφανίσθηκαν από την γη.

"Η χριστιανική θεολογία είναι η γιαγιά του μπολσεβικισμού". Όσβαλντ Σπένγκλερ

Τα ορθόδοξα χριστιανικά παραγγέλματα με τα οποία απαξιώθηκε και υποβαθμίστηκε ο Ελληνικός λαός εδώ και 1700 χρόνια: «μη θησαυρίζετε θησαυρούς επί της γης», "να αφήσετε τις έγνοιες γι αυτή την ζωή και να ενδιαφέρεστε μόνο για την (ανύπαρκτη) ουράνια Ιερουσαλήμ. Ο Ιεχωβά σας περιμένει εκεί μεταθανατίως». «οι ορθόδοξοι έλληνες χριστιανοί είναι πνευματικοί ισραηλίτες και παιδιά του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ» και άλλα τέτοια ψυχωφελή.

Η προτεσταντική δυτική θεολογία περί σωτηρίας της ψυχής συνδέθηκε με μια εργασιακή ηθική που δίνει έμφαση στη σκληρή δουλειά, στον ασκητικό βίο και τη συστηματική αποταμίευση.
Μάλιστα, στη σκληρή, καλβινιστική εκδοχή της, η οικονομική αδυναμία του ανθρώπου ισοδυναμεί με αμαρτία και προσβολή του Θεού. Δηλαδή άμα είσαι φτωχός προσβάλλεις τον Θεό, γι αυτό δούλεψε σκληρά και τίμια για να γίνεις πλούσιος.

Η πεποίθηση των "Αυτόχθονων Ελλήνων" είναι ότι πρέπει να υπάρχει κάποια βαθειά σχέση ανάμεσα στον ορθόδοξο χριστιανισμό και στον κομμουνισμό.

Ίσως εδώ χρειάζεται πράγματι ένας ψυχίατρος του μεγέθους του Καρλ Γιουγκ για να μας διαφωτίσει.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΚΑΡΟΛΟΣ ΓΙΟΥΓΚ:
"ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΕ ΤΖΑΜΙ, ΠΑΡΑ ΣΕ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ".
«Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΧΕΙ ΕΚΔΙΩΞΕΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΜΕ ΤΥΠΟΛΑΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΕΣ. ΦΥΣΙΚΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ».

«Η επανάσταση το 1917 των κομμουνιστών στην Ρωσία δεν προκαλεί έκπληξη. Η ελληνορθόδοξη εκκλησία είχε ταυτιστεί με τα καντήλια και τις εικόνες της, με τις τελετουργίες και τους θρησκευτικούς τύπους της.

Όταν ένας ξένος βρεθεί στην Μέση Ανατολή και επισκεφθεί πρώτα μια ορθόδοξη εκκλησία και μετά ένα τζαμί, δεν μπορεί να μην αναπνεύσει με ανακούφιση όταν, αφήνοντας την φορτωμένη με λιβάνι ατμόσφαιρα της ορθόδοξης εκκλησίας, μπει σε ένα τζαμί, όπου κανένα επιφανειακό υποκατάστατο δεν διώχνει την θεία και αόρατη παρουσία του θεού.

Έτσι στην ορθόδοξη Ρωσία οσοδήποτε εγκληματικά χαμηλό, ακαλαίσθητα κι αξιολύπητα βλακώδες κι οικτρό κι αν είναι το πνευματικό επίπεδο της «επιστημονικής» αντίδρασης, ήταν αναπόφευκτο πως μία μέρα θα ανέτελλε στην Ρωσία ο «επιστημονικός» διαφωτισμός του 19ου αιώνα».

Καρλ Γκούσταφ Γιούνγκ

(από το περιοδικό Neu Schweizer Rundschau – III Μάρτιος 1936, σελίδες 657-69)
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στα Ελληνικά το 1972, στο βιβλίο: ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΓΚ, ΤΟ ΑΡΧΕΤΥΠΟ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ

Η θρησκεία και η θρησκευτική παράδοση έχουν παίξει τεράστιο ρόλο στη διαμόρφωση οικονομικών και κοινωνικών αντιλήψεων, επηρεάζοντας καθοριστικά την οικονομική ανάπτυξη σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Η ορθοδοξία φαίνεται ότι απετέλεσε τροχοπέδη στην ανάπτυξη, σε αντίθεση με τον προτεσταντισμό, που συνέβαλε θετικά στη δημιουργία πλούτου, στη διαμόρφωση σύγχρονων οικονομικών αντιλήψεων και στον εκσυγχρονισμό.

Όσο οι λαοί ξεκόβουν, απομακρύνονται από την ορθοδοξία (καθολικές χώρες) τόσο μειώνεται η επιρροή της κομμουνιστικής ιδεολογίας. Στις δε προτεσταντικές χώρες ο κομμουνισμός εξαφανίζεται ολοσχερώς. Ο κομμουνισμός επιβλήθηκε αρχικά στην ορθόδοξη Ρωσία και μετά σε ορθόδοξες και καθολικές χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Ο αιματηρός αγώνας για την απελευθέρωση της Ευρώπης από την κομμουνιστική ιδεολογία ξεκίνησε από τις καθολικές κομμουνιστικές χώρες (ανατολική Γερμανία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Πολωνία, βαλτικές χώρες).

Τι συμβαίνει; Η ορθοδοξία μήπως δημιουργεί παθητικότητα στην καθημερινή ζωή του πολίτη; Χαρακτηριστικό της ορθοδοξίας είναι οι τελετές και οι ανούσιες τελετουργίες, η λειψανολαγνεία και η θανατολαγνεία, ενώ στις προτεσταντικές δίνεται βαρύτητα στην προσωπική ζωή και ευθύνη, στην ατομική εντιμότητα και στην εργασία για δημιουργία πλούτου.
Γιατί ελκύει έτσι τον μικροβαλκάνιο τεμπέλη ορθόδοξο βλάκα η κομμουνιστική ιδεολογία και δημιουργεί τόσες κομμουνιστικές αιρέσεις; Υπάρχει κοινωνιολογική ή βιολογική εξήγηση;

2015, ΑΡΤΑ. Ορθόδοξοι ιερείς γλεντούν και χορεύουν με τον, κατά δήλωσή του, "άθεο" κομμουνιστή Τσίπρα και άλλους κομμουνιστές συριζαίους, την ανάδειξη της "άθεης" κομμουνιστικής κυριαρχίας στην "ορθόδοξη" Ελλάδα. Σημειοτέον ότι ο συνειδητοποιημένος κνίτης κομμουνιστής Τσίπρας δεν έκανε θρησκευτικό γάμο και δεν βάφτισε ορθόδοξα τα παιδιά του, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει από το να ανάβει κεριά στις ορθόδοξες εκκλησίες και να προσκυνάει τις εικόνες. Η κοινωνική σχιζοφρένεια ενός "ορθόδοξου" λαού.

Σήμερα, σε όλες τις χώρες του κόσμου, οι λαοί γκρεμίζουν με μανία τον κομμουνισμό και ότι θυμίζει αριστερά και κομμουνισμό.
Στην βαθιά θρησκευόμενη Ελλάδα, ο ορθόδοξος λαός, έβγαλε πρωθυπουργό τον αγροίκο και αγράμματο κομμουνιστή κνίτη Τσίπρα και το νοσηρό και αποκρουστικό κομμουνιστικό κόμμα ΣΥΡΙΖΑ.
Δηλωμένος και ξεκάθαρος στόχος αυτών των βρωμερών κομμουνιστών είναι να αντικαταστήσουν τον ελληνικό λαό με οποιοδήποτε κατακάθι της γης.

Στις θεοκρατικές ισλαμικές χώρες πάλι αποκεφαλίζονται οι γυναίκες και οι γυναικολόγοι που πραγματοποιούν εκτρώσεις. Η βαθιά θεοκρατική "ορθόδοξη χριστιανική θρησκευόμενη" στον Ιεχωβά Ελλάδα, τα θέλει και τα δύο: Φαρισαϊκή "θεοκρατική πίστη" και πρώτη - ΠΡΩΤΗ - παγκοσμίως στις εκτρώσεις. Η δομή της ορθόδοξης χριστιανικής ιδεολογίας είναι: άσχετα του τι κάνεις στην προσωπική σου ζωή, όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία, αρκεί να συμμετέχεις στις ορθόδοξες τελετουργίες με τα γνωστά μακρόσυρτα ογκανίσματα, να κάνεις βαθιές μετάνοιες, να φιλάς τα χέρια των δεσποτάδων, να κάνεις μεγαλόσταυρους δήθεν βαθιά προσευχόμενος, να συμμετέχεις σε ατελείωτες ψαλμωδίες και λιτανείες με κεριά και λιβάνια, να περιμένεις με τις ώρες σε μια ουρά για να προσκυνήσεις την "άγια" εικόνα ή το ταριχευμένο πτώμα ενός "αγίου", να πιστεύεις σε "προφητείες", να "κοινωνείς" - λαμβάνοντας, στα τελευταία χρόνια, αντιβιοτικά μετά -, να έχεις "πνευματικό" και "γέροντα" και να πηγαίνεις σε μοναστήρια. Η ορθοδοξία δημιουργεί έτσι μία ψυχολογική αντιστοιχία, ένα ψυχολογικό ισοδύναμο, που καθορίζει ότι η τελετουργική ζωή (κάτι σαν την μαγεία) είναι το παν, σε θεραπεύει από ό,τι και να κάνεις. Μετά επέρχεται μία διάσχιση του εγώ και ένα άλλοθι στην συνείδηση του "ορθόδοξου χριστιανού". Η συνείδησή του, μέσα από μία ομαδική ψυχοθεραπεία μη μνήμης, "αφέσεως των αμαρτιών" αναβαθμίζεται και ησυχάζει. Έτσι δεν χρειάζεται να καταβάλεις τις προσωπικές, επίπονες και δύσκολες προσπάθειες για μια ουσιαστική έντιμη και αξιοπρεπή ατομική και κοινωνική ζωή. Σημασία έχει μόνο η συμμετοχή στις θρησκευτικές τελετουργίες και στην εξωτερική συμμόρφωση στις οδηγίες των ιερέων. Η ατομικότητα λιώνει μπροστά στην ομαδικότητα, οι ομαδικές τελετουργίες εξαφανίζουν τις ενοχές και εξαγνίζουν την ψυχή. "Μπορεί να είμαι κακός και ανίκανος, αλλά έμεινα δέκα ώρες στην ουρά, έκανα μεγαλόσταυρους και φίλησα και άγια λείψανα", έτσι σκέφτεται ο μέσος ευφυής ορθόδοξος και νοιώθει απόσυρση ενοχών.
Έτσι συγχωρούνται όλα και το ίδιο βράδυ μπορείς να σφάξεις στο σφαγείο του Χ γυναικολόγου το αγέννητο παιδί σου, που μπορεί να το έκανες με τον γείτονα, απατώντας τον σύζυγό σου.
Καμία αίσθηση προσωπικής ευθύνης και αξιοπρέπειας. Η παράνοια της "ορθόδοξης ζωής" στο απόγειό της.

15.04.2021

ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ: ένα διαχρονικό, ισχυρό κέντρο παραγωγής εφαρμοσμένης μαγείας.

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

H εβραιοχριστιανική «Βίβλος» είναι μία ξενάγηση στα απίστευτα κατορθώματα μερικών μάγων της Μέσης Ανατολής. Εκεί μας παρουσιάζεται ένας ολόκληρος κόσμος μαγείας και πανουργίας, με παράξενους, πανέξυπνους και αδίστακτους τρόπους παρέμβασης στην ιστορία. Όλοι κάποτε πρέπει να διατυπώσουμε την καυτή ερώτηση: τι κάνουν επιτέλους αυτοί οι ιουδαίοι πατριάρχες - μάγοι; Έφθασε ο καιρός πλέον για να απομυθοποιήσουμε τον μεγάλο γρίφο της ανθρωπότητας, την ισχυρότερη θεολογική παραπλάνηση, που αποτρέλανε την ανθρωπότητα; Όλος αυτός ο πολιτισμοκτόνος κατακλυσμός γεννήθηκε μέσα από τις σελίδες ενός χαλδαιικού βιβλίου, που μετονόμασαν σε "Αγία Γραφή". Αυτό το θεολογημένο ιστορικό αρχείο των χαλδαίων μάγων, σε κάθε σελίδα του ξερνάει φωτιά και κατάρες, κυνηγώντας την υποταγή των λαών της γης, στον τρομοκράτη των ψυχών, τον τριαδικό ιεχωβά. Μελετώντας απ’ αυτή την σκοπιά την Βίβλο, καταλαβαίνουμε πως δεν έχουμε μπροστά μας, την ιστορία κάποιου δραστήριου βιβλικού θεού, που (κατά τον αφελή θεολογικό ισχυρισμό), άλλο δεν έκανε απ’ το να αναμειγνύεται καθημερινά στην ιστορία των ανθρώπων, αλλά ένα διαχρονικό, ισχυρό κέντρο παραγωγής εφαρμοσμένης μαγείας, με πλήρη συναίσθηση της παρεμβατικής του δύναμης στην διαμόρφωση της ιστορίας!

Ο νεοβαρβαρισμός με το προσωπείο του προφητισμού, ο αβρααμογενής ιουδαιοχριστιανισμός, ο ιδεολογικός οργανωτής, ο ελπιδο-σερβιριστής και μεθοδικός κατεδαφιστής του πολιτισμού, κατανόησε κάποτε, ότι έφθασε η ώρα του. Σκορπώντας δωρεάν την ιουδαϊκή ελπιδο-πανάκεια, πλάνεψε και καταγοήτεψε τους απαίδευτους της Μεσογείου και οπαδοποιώντας τους, ανέτρεψε, δαιμονοποίησε και τελικά κατέστρεψε οτιδήποτε Ελληνικό. Οι άξεστοι, οι δειλοί, οι εθελόδουλοι και οι βάρβαροι (απαίδευτοι) ήταν ανέκαθεν το μεγάλο πρόβλημα της προόδου, ο φυσικός αντίπαλος του πολιτισμού και η ατελείωτη δεξαμενή των οπαδών της νέας χαλδαϊκής θρησκείας.

17.03.2021

Ο ΜΕΣΣΙΑΝΙΣΜΟΣ και τα τέκνα του: Σιωνισμός, Χριστιανισμός, Ισλαμισμός και Κομμουνισμός.

Η ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ, Ο ΜΕΣΣΙΑΝΙΣΜΟΣ.

Το πνεύμα του Μεσσιανισμού είναι κοινό βασικό χαρακτηριστικό και των τεσσάρων αβρααμογενών θρησκειών, του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού, του Ισλαμισμού και του Κομμουνισμού. Με τον όρο Μεσσιανισμός χαρακτηρίζεται το σύνολο των παραδόσεων που ανέπτυξαν οι Ιουδαίοι, για την έλευση κάποιου Λυτρωτή (Μεσσία), που θα αποκαταστήσει το ιουδαϊκό έθνος και θα τους απαλλάξει από διάφορα δεινά. Οι αντιλήψεις αυτές, μεταδόθηκαν και κληρονομήθηκαν στα τέκνα του Ιουδαϊσμού (Χριστιανισμό, Ισλαμισμό και Κομμουνισμό), γεμάτες με συγκεχυμένες αοριστίες και αλληγορίες και απόκτησαν θρησκευτική και κοινωνικοπολιτική διάσταση.
Οπλισμένοι φανατικά με την πίστη αυτοί, οι οπαδοί των Αβρααμογενών θρησκειών εξόρμησαν με βία στην ανθρωπότητα, προκειμένου να σφάξουν, να κάψουν και να εξολοθρεύσουν όλους τους αντιφρονούντες.

31.03.2021

Πάσαι δε αι γενεαί από Χάζαρον έως Ρότσιλντ γενεαί τριάκοντα τρεις.

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

1.1 Βίβλος γενέσεως ᾽Ισραήλ υἱοῦ Δαυὶδ υἱοῦ ᾽Αβραάμ.1.2 ᾽Αβραὰμ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ισαάκ, ᾽Ισαὰκ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιακώβ, ᾽Ιακὼβ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιούδαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, 1.3 ᾽Ιούδας δὲ ἐγέννησεν τὸν Φάρες καὶ τὸν Ζάρα ἐκ τῆς Θαμάρ, Φάρες δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἑσρώμ, Ἑσρὼμ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Αράμ, 1.4 ᾽Αρὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Αμιναδάβ, ᾽Αμιναδὰβ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ναασσών, Ναασσὼν δὲ ἐγέννησεν τὸν Σαλμών, 1.5 Σαλμὼν δὲ ἐγέννησεν τὸν Βοὸζ ἐκ τῆς ῾Ραχάβ, Βοὸζ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιωβὴδ ἐκ τῆς ῾Ρούθ, ᾽Ιωβὴδ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιεσσαί, 1.6 ᾽Ιεσσαὶ δὲ ἐγέννησεν τὸν Δαυὶδ τὸν βασιλέα. Δαυὶδ δὲ ἐγέννησεν τὸν Σολομῶνα ἐκ τῆς τοῦ Οὐρίου, 1.7 Σολομὼν δὲ ἐγέννησεν τὸν ῾Ροβοάμ, ῾Ροβοὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Αβιά, ᾽Αβιὰ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ασάφ, 1.8 ᾽Ασὰφ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιωσαφάτ, ᾽Ιωσαφὰτ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιωράμ, ᾽Ιωρὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Οζίαν, 1.9 ᾽Οζίας δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιωαθάμ, ᾽Ιωαθὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Αχάζ, ᾽Αχὰζ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἑζεκίαν, 1.10 Ἑζεκίας δὲ ἐγέννησεν τὸν Μανασσῆ, Μανασσῆς δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Αμώς, ᾽Αμὼς δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιωσίαν, 1.11 ᾽Ιωσίας δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος. 1.12 Μετὰ δὲ τὴν μετοικεσίαν Βαβυλῶνος ᾽Ιεχονίας ἐγέννησεν τὸν Σαλαθιήλ, Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ζοροβαβέλ, 1.13 Ζοροβαβὲλ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Αβιούδ, ᾽Αβιοὺδ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ελιακίμ, ᾽Ελιακὶμ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Αζώρ, 1.14 ᾽Αζὼρ δὲ ἐγέννησεν τὸν Σαδώκ, Σαδὼκ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Αχίμ, ᾽Αχὶμ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ελιούδ, 1.15 ᾽Ελιοὺδ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ελεάζαρ, ᾽Ελεάζαρ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ματθάν, Ματθὰν δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιακώβ,

1.16 ᾽Ιακὼβ δὲ ἐγέννησεν τὸν ᾽Ιωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας, ἐξ ἣς ἐγεννήθη ᾽Ιησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστός.

1.17 Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ ᾽Αβραὰμ ἕως Δαυὶδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυὶδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες.

Ιησούς δε εγέννησεν Σαούλ, Σαούλ δε εγέννησεν Ιωάννην, Ιωάννης δε εποίησεν Αποκάλυψιν, Σαούλ δε και Ιωάννης υιοθετήσαντες παιδία εκ Μεσογείου διάφορα, εγέννησαν εν τη παρόδω του χρόνου, Ουάρακα. Ουάρακας δε εγέννησεν Μωάμεθ και εξηπλώθη Μωάμεθ εν τη Οικουμένη σφόδρα.

Πάσαι δε αι γενεαί από Σαούλ έως Μωάμεθ γενεαί είκοσιν.

Ιησούς δε και Μωάμεθ, έκαστος εν τη χώρα αυτών διαμοιρασάντων, άνωθεν Μεσογείου Ιησούς, κάτωθεν Μεσογείου Μωάμεθ, υιοθετήσαντες πολλά τεκνία διάφορα, εγέννησαν Χάζαρον, Μαϊμονίδην και Σάυλωκ. Χάζαρος, Μαϊμονίδης και Σάυλωκ εγέννησαν εν κινδύνοις σφόδρα Ρότσιλντ.

Πάσαι δε αι γενεαί από Χάζαρον έως Ρότσιλντ γενεαί τριάκοντα τρεις.

Ρότσιλντ δε εγέννησεν Ρικάρντο, Ρικάρντο δε εγέννησεν Κεσιλέ Μαρδοχαίον τον λεγόμενον Μαρξ, Κεσιλέ Μαρδοχαίος δε εγέννησεν Ιωσήφ Σιφ και Σοφόν Χερτσλ, Ιωσήφ Σιφ και Σοφός Χερτσλ εγέννησαν Πάρβους, Πάρβους δε εγέννησεν Ισραήλ Μπλανκ – Ουλιάνωφ, Ισραήλ Μπλανκ – Ουλιάνωφ δε εγέννησεν Μπρονστάιν και Τζουγκασβίλι, Μπρονστάιν και Τζουγκασβίλι δε εγέννησαν Μπεναρόγια και Βεντούρα, μετά δε ταύτα Τζουγκασβίλι εφόνευσεν Μπρονστάιν και εγέννησεν Καγκάνοβιτς, Καγκάνοβιτς δε εφόνευσεν Τζουγκασβίλι και εγέννησεν Φρόυντ, Φρόυντ δε εγέννησεν Μαρκούζε, Μαρκούζε δε εγέννησεν Σόρος.

Πάσαι δε αι γενεαί από Ρότσιλντ έως Σόρος γενεαί δέκα.

Κεσιλέ Μαρδοχαίος, Σοφός Χερτσλ, Μπρονστάιν και Μαρκούζε, συν τη βοηθεία πλειάδος Σοφών, εγέννησαν εντός πεντήκοντα ετών την Καινήν Τάξιν και τον Νέον Ισραήλ.

Έτι δε εβδομήκοντα άλλων ετών ο Νέος Ισραήλ ενηλικιωθείς εν Ιεροσολύμοις εγκατεστάθη.

Η Καινή δε Τάξις επί πάντων των Εθνών ούσα, αναδευτήρ γέγονεν, πάντων τα Έθνη ποιήσαι ομογενή, το δε κάκιστον του Ιάφεθ γένος αποκτείναι και αφανίσαι.

Ο καιρὸς γὰρ ἐγγύς ἐστιν. Αγάθυνον, Κύριε, εν τή ευδοκία σου την Σιών και οικοδομηθήτω ο της Ιερουσαλήμ καινός Ναός.

Καὶ ἀπήνεγκέ με ἐν πνεύματι ἐπ᾿ ὄρος μέγα καὶ ὑψηλόν, καὶ ἔδειξέ μοι τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἱερουσαλὴμ καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἱερουσαλὴμ καινὴν εἶδον καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς.

Καὶ ἡ πόλις τετράγωνος κεῖται, καὶ τὸ μῆκος αὐτῆς ὅσον καὶ τὸ πλάτος. καὶ ἐμέτρησε τὴν πόλιν ἐν τῷ καλάμῳ ἐπὶ σταδίους δώδεκα χιλιάδων· τὸ μῆκος καὶ τὸ πλάτος καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς ἴσα ἐστί.

Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ τὸ ἀρνίον ἑστηκὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ἔχουσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν.

Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων· ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ·

Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδοὺ θύρα ἀνεῳγμένη ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἡ φωνὴ ἡ πρώτη ἣν ἤκουσα ὡς σάλπιγγος λαλούσης μετ᾿ ἐμοῦ, λέγων· ἀνάβα ὧδε καὶ δείξω σοι ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα.

Ὁ νικῶν, ποιήσω αὐτὸν στῦλον ἐν τῷ ναῷ τοῦ Θεοῦ μου, καὶ ἔξω οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἔτι, καὶ γράψω ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μου καὶ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως τοῦ Θεοῦ μου, τῆς καινῆς Ἱερουσαλήμ, ἣ καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μου, καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ καινόν.

Εγώ εἰμι ἡ ῥίζα καὶ τὸ γένος Δαυΐδ, ὁ ἀστὴρ ὁ λαμπρὸς ὁ πρωϊνός.

15.03.2021

Ίων Δραγούμης: "Αυτοί δεν είναι Έλληνες, είναι χριστιανοί".

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η «ΠΙΣΤΗ»;
Ο εβραίος Φαρισαίος Σαούλ δίνει τον εξής ορισμό της «Πίστης»: «Πίστις ἐστίν, ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων» (Εβρ. ια΄ 1). "Είναι η πίστη πεποίθηση γι’ αυτά που ελπίζονται, βεβαίωση για πράγματα που δεν βλέπονται."

Σύμφωνα με τα λεξικά «Πίστη» είναι η βεβαιότητα κάποιου για την αλήθεια ενός ισχυρισμού, ανεξάρτητα αν η βεβαιότητα αυτή είναι δικαιολογημένη ή όχι. Στην περίπτωση που η βεβαιότητα είναι δικαιολογημένη μιλάμε για γνώση και όχι για πίστη. Η ομαδική ή κοινή πίστη ορίζεται στις κοινές αλήθειες που μοιράζεται μια ομάδα πιστών ή ένα ευρύτερο σύνολο από πιστούς, που ακολουθούν για παράδειγμα μια θρησκεία.

Η άποψη ότι η μόνιμη πατρίδα μας δεν είναι εδώ και είναι κάπου στο μεταθανάτιο υπερπέραν είναι αισχρή. Η αιώνια, αδιαπραγμάτευτη πατρίδα μας είναι η Ελλάδα, μία πραγματικότητα απτή και άθικτη, για την οποία δίνουμε και την ζωή μας. Δεν έχουμε και δεν θέλουμε να έχουμε καμία άλλη, αιώνια ή προσωρινή, πατρίδα. Θέλουμε όταν φύγουμε από αυτήν την ζωή, την μοναδική ζωή που υπάρχει, να μας σκεπάσει το ελληνικό χώμα της πατρίδας μας.

Θα αναφέρω ΜΟΝΟ ΕΝΑ παράδειγμα:

Η "ορθόδοξη χριστιανική" Ελλάδα είναι μία από τις λίγες χώρες της Ευρώπης που έχει πολύ σοβαρό πρόβλημα στη αιμοδοσία. Οι "πνευματικοί ορθόδοξοι χριστιανοί" δεν δίνουν εθελοντικά αίμα. Κάθε καλοκαίρι οι λίγοι τακτικοί αιμοδότες Έλληνες φεύγουν σε διακοπές και τα κέντρα αιμοδοσίας βγάζουν απεγνωσμένες ανακοινώσεις στα κανάλια, παρακαλώντας τους πονόψυχους "ορθόδοξους χριστιανούς" Έλληνες να σπεύσουν να δώσουν λίγο αίμα. Έτσι δανειζόμαστε αίμα από την Ελβετία και από την ... Γερμανία.

ΕΔΩ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ Ο «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ» ΘΕΟΣΕΒΟΥΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΕΛΒΕΤΟΥΣ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ, ΓΙΑΤΙ ΤΡΕΜΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΙΜΑ. Πολλές φορές στα κέντρα αιμοδοσίας είδα νταγλαράδες έλληνες να λιποθυμούν στην θέα της βελόνας.

Οι "κρύοι', αιρετικοί, προτεστάντες, καλβινιστές, ατομικιστές, τραπεζίτες ελβετοί των τεσσάρων εκατομμυρίων κατοίκων δίνουν αίμα για τα δικά τους νοσοκομεία και στέλνουν δωρεάν στους θερμόαιμους, "συναισθηματικούς", "πνευματικούς", "συμπονετικούς" ορθόδοξους Έλληνες", κάθε χρόνο, εκατοντάδες χιλιάδες φιάλες αίματος.

ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ είναι οι τελευταίοι στην Ευρώπη στην αιμοδοσία και στην δωρεά οργάνων σώματος. Oι ορθόδοξοι Έλληνες είναι όμως πρώτοι και με διαφορά στο κάπνισμα, στην κατανάλωση βοδινού κρέατος, στις μολυσματικές ασθένειες (λέπρα, μελιταίος, ηπατίτιδα, εχινόκοκκος), πρώτοι στην πάχυνση των παιδιών τους, (44% των ελληνόπουλων είναι παχύσαρκα), τελευταίοι στην παιδική νοημοσύνη και πρώτη χώρα στις εκτρώσεις. Τριακόσιες χιλιάδες ελληνόπουλα σφάζονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα από τις "ορθόδοξες χριστιανές" μητέρες τους, έμβρυα, πριν γεννηθούν. Κανείς δεν μιλάει για αυτή την γενοκτονία. Η ΣΚΛΗΡΗ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ Θάτσερ όταν βγήκε πρωθυπουργός είχε δηλώσει ότι η Αγγλία των εξήντα εκατομμυρίων Άγγλων αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα: Έχει ογδόντα χιλιάδες εκτρώσεις τον χρόνο. Υποθέτω, η απάντηση των πιστών και εδώ, θα είναι η γνωστή καραμέλα: φταίει η έλλειψη πίστης.

Οι πνευματικοί φαρισαίοι ατομιστές Έλληνες θέλουν ζηλότυπα να σώσουν την περιβόητη "ψυχή" τους με προσευχές, ύμνους, δοξολογίες, μετάνοιες, λιτανείες στον Ιεχωβά, φιλώντας εικόνες «αγίων», ταριχευμένων πτωμάτων και χέρια παπάδων και άλλες εξωτερικές εκδηλώσεις ψεύτικης υποκριτικής θεοσέβειας, που μόνο η Ψυχιατρική μπορεί να αναλύσει. Δεν πειράζει, αν είναι σε όλα τα άλλα τελευταίοι. Αυτοί βαυκαλίζονται ότι ζουν "πνευματική ζωή". Όπως έγραψε και ο ήρωάς μας Ίων Δραγούμης: "Αυτοί δεν είναι Έλληνες, είναι χριστιανοί". Περικλής Γιαννόπουλος: "Αδύνατον πλέον να ψευδώμεθα και να αυτοκτονούμεν Εθνικώς, κρύβοντες την δύναμιν του Ελληνισμού μας, χάριν του Χριστιανισμού μας. Ελληνική Φυλή, πάση θυσία πρέπει να μάθης δια παν ότι σε αφορά ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. Ελληνική Φυλή, δια να αισθανθής τον Ελληνισμόν Σου πρέπει να περιορίσης το Χριστιανικό Σου συναίσθημα εις τα λογικά και πραγματικά του όρια. Εάν δεν μπορείτε να αισθάνεσθε ότι είσθε Έλληνες, παρά μόνον από μέσα από το πάπλωμα του Χριστιανισμού Σας, τότε ΕΡΡΕΤΩ τέτοιος Ελληνισμός. Διότι τότε ο Ελληνισμός Σας είναι Νεκρός. Πας Παπάς αισθανόμενος δη είναι Πρώτα Χριστιανός και Δεύτερα Έλλην, ΞΟΥΡΑΦΙΣΘΗΤΩ".

31.03.2021

Η νομοδιδασκαλική σχολή του Γαμαλιήλ

Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΙΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΥΠΗΡΞΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΝΑΖΙΡΑΙΟΣ (ΕΒΡΑΪΣΤΙ: ΓΙΑΧΣΟΥΑ ΝΑΖΙΡ).

Ο Ιουδαϊσμός τον 1ο π.Χ. αιώνα υφίστατο από τον Ελληνισμό ισχυρή πίεση. Ένα επιτελείο από οξυδερκείς, ικανούς και σοφούς ιουδαίους, υπό την αρχηγία του Γαμαλιήλ, διέγνωσε τον τεράστιο κίνδυνο για εξαφάνιση του Ιουδαϊσμού. Υπήρχε μεγάλη ανάγκη ελιγμών για αναγέννηση του ραγδαία συρρικνούμενου ιουδαϊκού ιερατείου. Έτσι προέκυψε η γέννηση του παραλλαγμένου Ιουδαϊσμού με την μορφή του Χριστιανισμού, ο οποίος θα ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο επεκτατισμού, που όλοι οι ιουδαίοι έπρεπε να ακολουθήσουν. Το νέο αυτό είδος Ιουδαϊσμού θα εκπλήρωνε πολύ καλύτερα τις εξουσιαστικές τους βλέψεις επί των εθνών. Έτσι η νομοδιδασκαλική σχολή του Γαμαλιήλ έψαξε να βρει τα κατάλληλα πρόσωπα (δηλαδή νέους, εκπαιδευμένους και «αφιερωμένους») που θα διακινδύνευαν αναλαμβάνοντας δράση. Οι χρισμένοι ή χριστοί στον ναό ή σε ανάδοχες οικογένειες ήταν αρκετοί και μπορούσαν να επανδρώσουν τις ομάδες εκτέλεσης των σοφών σχεδιαστών. Ήταν οι κατάλληλες δεξαμενές ηρώων, ένας ορατός βραχίονας ενός αόρατου διευθυντηρίου. Με την δημιουργία του Χριστιανισμού κάθε άλλο παρά εγκατάλειψη του Ιουδαϊκού έθνους υπήρξε. Απεναντίας οι πρώτοι που έγιναν μαζικά χριστιανοί, ήταν το σπέρμα του Αβραάμ, (όπως πολύ αργότερα, οι πρώτοι που έγιναν μαζικά κομμουνιστές), αφού οι ενημερωμένοι Ιουδαίοι κατάλαβαν την μοναδική ευκαιρία που είχαν πλέον, να προσεγγίσουν μέσα από τον χριστιανισμό, τα ισχυρά κέντρα αποφάσεων και ιστορικών εξελίξεων ώστε να κάνουν επιτέλους το όνειρο του Αβραάμ πραγματικότητα. Μάλιστα στηριζόμενος απολύτως στην Παλαιά Διαθήκη ο Χριστιανισμός έδωσε στο έθνος αυτό, απίστευτες ευκαιρίες διεθνοποίησης της Εβραϊκής ιστορίας και θεολογίας, κάνοντας παγκοσμίως γνωστό, ένα ασήμαντο μέχρι τότε θρησκευτικά και πολιτικά έθνος.

01.04.2021

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΓΑΜΑΛΙΗΛ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Ο Γαμαλιήλ το έτος 1 μ.Χ. ήταν περίπου 25 ετών και υπηρετούσε σαν νεαρός ιερέας στον ναό του Σολομώντος (έχοντας υπό την επίβλεψή του τις μικρές ιουδαίες τις αφιερωμένες στον ναό, όπως η Μαρία), το 33 μ.Χ. στην σταύρωση του Ιησού θα ήταν περίπου 55-60 ετών και το 52 μ.Χ. όταν αναφέρεται ότι πέθανε θα ήταν 80 ετών. Υπάρχει και μία αναφορά του Ιώσηπου ότι ο Γαμαλιήλ έζησε μέχρι το 70 μ.Χ. και τιμωρήθηκε σαν συνοργανωτής των εβραϊκής εξέγερσης. Σ’ αυτήν την περίπτωση ο Γαμαλιήλ θα πέθανε σε ηλικία πάνω από 90 ετών. Ο Γαμαλιήλ ήταν παντρεμένος και είχε και παιδιά. Αναφέρεται μάλιστα από το ταλμούδ ο εγγονός του ο Γαμαλιήλ Β΄ που ζούσε περί το 110 μ.Χ. Άρα η εποχή του Μακκαβαίου Ματταθία (167 π.Χ) απέχει 200 χρόνια από την εποχή της δραστηριότητας του Γαμαλιήλ και του πρωτοπαλίκαρού του, του Ναζίρ Γιαχσούα. Μπορούμε έτσι να διακρίνουμε πλέον καθαρά ότι ο Γαμαλιήλ και ο Ιησούς δεν ήταν παρά οι τελευταίοι κρίκοι στην ίδια γραμμή που καθόρισε η εξέγερση των Μακκαβαίων το 167 π.Χ. εναντίον των Ελλήνων. Ο επιμελής και βαθυστόχαστος Γαμαλιήλ έχοντας την υποστήριξη μιας ολόκληρης πανεπιστημιακής σχολής υπό την διεύθυνσή του στην Ιερουσαλήμ, με 1000 φοιτητές, 500 των οποίων μελετούσαν τον Μωυσαϊκό νόμο και 500 «την σοφία των Ελλήνων», διαθέτοντας όσους ναζιραίους (αφιερωμένους – χρισμένους – χριστούς) ήθελε από κορίτσια αφιερωμένα στον ναό, με πατέρες τον ίδιο και άλλους ιερείς (το «Άγιο Πνεύμα»), μπορούσε να φτιάξει μία σέχτα, ένα κίνημα, χρησιμοποιώντας την παράδοση των ιουδαίων και την «σοφία των Ελλήνων» σε ένα αριστοτεχνικό αμάλγαμα, γεμάτο θελκτικές ιδέες και υποσχέσεις, όπως την αγάπη, την ελπίδα, την μετά θάνατο σωτηρία, την ελεημοσύνη κλπ για να ξανοιχθεί ο νέος ιουδαϊσμός με την μορφή του Χριστιανισμού στην Νέα Χαναάν, την ομογενοποιημένη λεκάνη της Μεσογείου. Ο Γαμαλιήλ έκανε άριστη δουλειά. Έτσι εξηγείται γιατί οι Ύμνοι στον Δία, του Έλληνα φιλοσόφου Kλεάνθη (331-232 π.X.) εμφανίζονται στα Eυαγγέλια, όπως και 207 λέξεις από το έργο Θαϊς του Mενάνδρου (343-291 π.X.). Eισαγωγικά από τον ποιητή Eπιμενίδη (6ος-7ος αι. π.X.) τοποθετούνται στα χείλη του Iησού και εφτά χωρία από την Ωδή του Δία, αγνώστου συγγραφέα, βρίσκονται ανατυπωμένα στην Kαινή Διαθήκη. Επίσης χωρία από τα «Φαινόμενα» του Έλληνα πολιτικού Aράτου από τη Σικυώνα (271-213 π.X.) συναντούνται επίσης στην Kαινή Διαθήκη. Έτσι για παράδειγμα: “μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί.” (Α΄ Κορ. ιε΄33), είναι απόσπασμα από το έργο του Μενάνδρου “Θαΐς”. Αλλού: “εἶπέ τις ἐξ αὐτῶν ἴδιος αὐτῶν προφήτης· Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί.” (Τίτ. α΄ 12), που είναι από αποσπάσματα του Επιμενίδη και του Καλλιμάχου (“Ύμνος προς τον Δίαν”). ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΗ Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΧΑΝΟΥΚΑ; ΕΥΤΥΧΩΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ ΜΑΣ ΔΙΑΦΩΤΙΖΕΙ ΜΕ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΟΓΙΑ: «ΠΡΙΝ 2200 ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΕΛΑΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΑΣ. ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ». Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ: «ΤΑ ΗΡΩΪΚΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΜΑΚΚΑΒΑΊΩΝ ΕΣΦΑΞΑΝ ΚΑΙ ΕΚΑΨΑΝ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΡΩΜΕΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ». https://zenonpapazaxos.blogspot.com/2021/06/2200.html 17.11.2021

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΓΕΙΑ ΖΩΗ.

Ορθόδοξος χριστιανός: «Οι προδότες σατανιστές θα έχουν ξεχωριστή θέση στην κόλαση».

Προς το παρόν αυτοί δημιουργούν την κόλαση σε μας, εδώ στην επίγεια παρούσα ζωή. Δεν φαίνεται να νοιάζονται ιδιαίτερα οι εβραίοι για την μεταθανάτια. Φαίνεται ότι κάτι παραπάνω ξέρουν γι αυτήν από μας. Έβαλαν τον Ιησού (= ο ιεχωβά σώζει) και μας πούλησε φούμαρα, μας πούλησε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Έτσι οι έλληνες γκοΐμ σαν χαζοί χάνοι στράφηκαν στην ανύπαρκτη μεταθανάτια ζωή, (ποιος πήγε στον άλλο κόσμο και γύρισε;), και οι εβραίοι έμειναν οι μόνοι να εκμεταλλεύονται την εγκόσμια ζωή.
Δυστυχώς έτσι έχουν τα πράγματα και δεν βλέπω να ξυπνούμε από αυτόν τον θανατερό λήθαργο που μας προκάλεσαν.

ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΓΕΙΑ ΖΩΗ.
ΕΒΡΑΙΟΙ: ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ Η ΕΠΙΓΕΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ.
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ: ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗ.
Εβραϊκό κείμενο:
«Στο σύνολό τους οι Ιουδαίοι θεωρούν πως οι πράξεις και η συμπεριφορά ενός ανθρώπου είναι βασικής σημασίας, γιατί οι πεποιθήσεις είναι αποτέλεσμα πράξεων. Αυτό έρχεται σε ρήξη με τις αντιλήψεις των χριστιανών για τους οποίους η πίστη είναι το σημαντικότερο και για τους οποίους οι πράξεις είναι αποτέλεσμα αυτής της πίστης».
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 100 Μ.Χ. ΠΕΡΙΠΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΜΕ ΠΕΙΘΩ, ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΟΥΣ, ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΟΤΗ ΕΓΚΟΣΜΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ (ΑΝΥΠΑΡΚΤΗΣ) ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ.
ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΕΠΡΑΞΑΝ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΝΟΣ ΠΑΧΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠΟΤΗ:
«Ἡμεῖς, χριστιανοί μου, δὲν ἔχομεν ἐδῶ πατρίδα. Δεν είναι επίγεια η μόνιμη πατρίδα μας. Περαστικοί είμαστε».

Το αποτέλεσμα: Εδώ και διακόσια χρόνια οι Εβραίοι θριαμβεύουν στην παρούσα ζωή και οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ υποτίθεται ότι θριαμβεύουν στον χριστιανικό «παράδεισο».
Οι εβραίοι προσπαθούν και γίνονται οι καλύτεροι και πλουσιότεροι επιχειρηματίες, τραπεζίτες, οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες, οι καλύτεροι επιστήμονες, γιατροί, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, τραγουδιστές, παίρνουν τα περισσότερα βραβεία Νόμπελ.
Οι έλληνες, που «δεν είναι επίγεια η μόνιμη πατρίδα τους εδώ», δεν παράγουν απολύτως τίποτε και περιμένουν την σωτηρία τους από ξένους λαούς. Αυτό είναι το καταστρεπτικό πνεύμα της απραξίας, που μας εμβολίασε ο ξένος θεός Ιεχωβάς.

31.03.2021

ΤΑ ΙΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΕΒΡΑΪΣΜΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Το βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης «Εκκλησιαστής» γράφτηκε κατά την ελληνιστική περίοδο και είναι καθαρή αντιγραφή από την Ελληνική φιλοσοφία. Οι ιουδαίοι συγγραφείς είχαν μελετήσει σε βάθος τον Ηράκλειτο και τους Στωικούς και Επικούρειους φιλοσόφους. Σχεδόν όλο το βιβλίο είναι συλλογή ρητών από αρχαίους έλληνες συγγραφείς. Ο χριστιανός Ωριγένης αναφέρει ότι ο Χριστιανισμός είναι ένας «παρεξηγημένος Πλατωνισμός» και οτιδήποτε έχει γραφτεί στην Βίβλο έχει ειπωθεί πολύ καλύτερα από τον Πλάτωνα» (Origen, “Contra Celcus” 5. 65; G. 1, 7, 15, 19, και δες στο Minucius Felix in Keim, p. 77.) Το 50% και πιθανόν ακόμη πιο πολύ της χριστιανικής θεολογίας και φιλοσοφίας είναι καθαρή αντιγραφή και επεξεργασία απόψεων του Ηράκλειτου, τον Παρμενίδη, των Στωικών, του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα και από τα ελληνικά Ελευσίνια Μυστήρια, τους Ορφικούς και τον Ερμή τον Τρισμέγιστο. Θεολόγος Σ. Γιαγκάζογλου στο άρθρο «Πλάτων ή Μωυσής; Η θεωρία της λογοκλοπής» (Σύναξη, τ. 69, σ. 41-48, έτος 1999)… Ο Εβραιο-Χριστιανισμός συμπεριέλαβε πάνω από 200 Ομηρικούς αλληγορικούς μύθους που μετατράπηκαν σε "θαύματα", όπως η θυσία του Ισαάκ από την αντίστοιχη της Ιφιγένειας και ο γάμος της Κανά από τον αντίστοιχο του Διόνυσου. Όλη η Ελληνο-Αιγυπτιακή θεοσοφία και φιλολογία είναι αντιγραμμένη μέσα στην Βίβλο και πολλοί πατέρες τους όπως ο Ωριγένης, ο Ειρηναίος, ο Φίλων ο Αλεξαδρεύς, αναφέρουν ότι ο Εβραιο-Χριστιανισμός δεν είναι τίποτα από έναν «παρεξηγημένο Πλατωνισμό». Ακόμα και το βιβλίο του Ιώβ είναι αντιγραφή από ελληνικές μεσογειακές ιστορίες καθώς αναφέρει Ελληνικά ονόματα. Στο βιβλίο του Ιώβ προσέξτε τα ελληνικά ονόματα των τριών θυγατέρων του Ιώβ που αναφέρει η «Αγία Γραφή»: "Ημέρα, Κασία, Αμαλθαίας Κέρας", (– η Αμάλθεια ήταν η γίδα η γαλουχούσα τον Δία). Στο εμβριθές βιβλίο του «The Legends of the Jews» ο ιουδαίος Louis Ginzberg, σε ένα από τα κορυφαία Ιουδαϊκά λογοτεχνικά βιβλία, αποδεικνύει ότι οι περισσότερες ιστορίες και θρύλοι του καθαρού Ιουδαϊσμού αλλά και του Χριστιανισμού, γράφτηκαν από το 200 π.Χ μέχρι το 200 μ.Χ. με ατελείωτες αντιγραφές, τροποποιήσεις και κλοπές του Ελληνικού Πνεύματος, αφού στα «ιερά» αυτά βιβλία αναφέρονται το Ρωμαϊκό μίλι, οι δαρεικοί, τα Ελληνικά δίδραχμα, αλλά και τοποθεσίες ή κράτη που ονομάστηκαν πολύ αργότερα. Οι σχολές τύπου Γαμαλιήλ που διαμόρφωσαν τον πρώιμο Χριστιανισμό μελετώντας την «σοφία των Ελλήνων», γνώριζαν καλά την δουλειά τους. Δεν εξηγείται διαφορετικά τόση εμμονή με την Ελληνική φιλολογία και φιλοσοφία. Ίσως θα έπρεπε να αντικαταστήσουν τον Ιεχωβά τους με τον Δία-Άμμωνα. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΚΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΔΑΥΙΔ ΜΠΕΝ ΓΚΟΥΡΙΟΝ (1886 - 1973) ήταν ο ιδρυτής του Ισραήλ. Για την προσωπικότητα του Μπεν-Γκουριόν ο συμπατριώτης του συγγραφέας Άμος Οζ έχει γράψει τα ακόλουθα: «Κατά τα πλέον δραματικά χρόνια της ηγετικής του πορείας ο Μπεν-Γκουριόν κατάπινε φιλοσοφικά βιβλία, έγραφε σχόλια στη Βίβλο, ερωτοτροπούσε με τον βουδισμό, έμαθε ακόμη και αρχαία ελληνικά για να διαβάσει Πλάτωνα στο πρωτότυπο». Ο Γιοσέφ Εζικιήλ Γιαχουντά εξέδωσε το 1982 στο Λονδίνο ένα βιβλίο 680 σελίδων με τίτλο «Hebrew is Greek» (Τα Εβραϊκά είναι Ελληνικά), στο οποίο δέχεται ότι οι προπάτορες των Εβραίων ήταν οι Έλληνες και τα εβραϊκά είναι ουσιαστικά τροποποιημένα Ελληνικά. 17.11.2021

Η συνωμοσία της σιωπής. Να μην διαβάσει ο λαός το βιβλίο «Ο ΕΝΟΠΛΟΣ ΔΟΛΟΣ».

Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ.

Στο βιβλίο του Μ. Καλόπουλου "Ο ΕΝΟΠΛΟΣ ΔΟΛΟΣ", με καθυστέρηση δύο χιλιετιών, καταγγέλλονται επιτέλους τα αισχρότερα εγκλήματα όλων των εποχών, που είναι γραμμένα στο "ιερότερο" βιβλίο όλων τον εποχών. Ο τεκμηριωμένος ισχυρισμός του Καλόπουλου στο βιβλίο του, περί κοινών, υπαρκτών και απολύτως φυσικών δηλητηρίων ως περιεχόμενο της κιβωτού της διαθήκης, θα τύχει επιμελημένης παρασιώπησης, την ίδια στιγμή που Έλληνες και ξένοι δεν διστάζουν να αποδώσουν δημοσίως στην κιβωτό μυθικές διαστάσεις φονικότατων δυνάμεων. Ή θα λατρεύουμε λοιπόν τις υπεραπλουστεύσεις της θρησκείας ή θα καταφεύγουμε στην προστατευτική ομπρέλα της χαριτωμένης υπερβολής. Την ουσία και το μέτρο για λόγους που είναι κατανοητοί, δεν φαίνεται να τα προτιμά κανείς. Το φρόνιμο συγγραφικό σκεπτικό φαίνεται να είναι: "μας επιτρέπονται κάποιες κολακευτικές υπερβολές, όχι όμως και να εγείρουμε ζήτημα". Έτσι κάθε τρεις και λίγο τα ιουδαϊκά πρακτορεία ειδήσεων κατασκευάζουν την «είδηση»: «Βρέθηκε η Κιβωτός με τις Δέκα Εντολές». ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΔΙΕΘΝΗΣ ΝΤΟΡΟΣ: ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΒΡΑΪΚΗ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΞΥΠΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ: «Βρέθηκε η Κιβωτός με τις Δέκα Εντολές - Μετά τον Ιντιάνα Τζόουνς την σκυτάλη παίρνουν οι ερευνητές». Ο Μ. Καλόπουλος απέδειξε πειστικά, εδώ και 20 χρόνια, με πλήθος παραδειγμάτων, στο ανεπανάληπτο βιβλίο του «Ο ΕΝΟΠΛΟΣ ΔΟΛΟΣ», ότι η περιβόητη Κιβωτός της Διαθήκης των εβραίων ήταν ένα καλά φυλαγμένο κιβώτιο, που περιείχε πτωματικά και άλλα δηλητήρια (ΜΙΚΡΟΒΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΝΟΥΚΛΑΣ), με τα οποία οι εβραίοι δηλητηρίαζαν τους άλλους λαούς, (Αιγύπτιους, Χαναναίους, Φιλισταίους, Μωαβίτες, Μαδιανίτες κλπ). Καθαρά ύπουλος βιολογικός πόλεμος. Κανένας δεν μπόρεσε να αντικρούσει τον Καλόπουλο. Ούτε ιστορικοί, ούτε θεολόγοι, ούτε ραββίνοι, ούτε πανεπιστημιακοί, ούτε «απολογητές», ούτε ιουδαίοι, ούτε χριστιανοί, ούτε δημοσιογράφοι. Η αντίδραση όλων αυτών: η συνωμοσία της σιωπής. Να μην διαβάσει ο λαός το βιβλίο του «Ο ΕΝΟΠΛΟΣ ΔΟΛΟΣ». ΕΛΛΗΝΕΣ: ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ. ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Ο ΕΝΟΠΛΟΣ ΔΟΛΟΣ». ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΡΩΤΗΣΤΕ ΕΠΙΜΟΝΑ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ, ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ, ΡΑΒΒΙΝΟΥΣ. Επιτέλους απαντήστε οι «ειδικοί» στον «ΕΝΟΠΛΟ ΔΟΛΟ». Μην κρύβεστε.

27.02.2021

Οι Έλληνες θα είχαν πάει στον Άρη πριν χίλια χρόνια.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΕΣ ΠΟΥ ΧΤΥΠΗΘΗΚΕ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ:

Το 391 κάηκε η Βιβλιοθήκη του Ελληνισμού στην Αλεξάνδρεια.

Το 393 απαγορεύθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Την 8η Μαρτίου 415 δολοφονήθηκε η Υπατία.

Το 529 έκλεισε η Ακαδημία του Πλάτωνος.

Ιουδαίος αστρονόμος Carl Sagan (Κάρολος Σαγκάν - Καγκάνοβιτς;), (1934 – 1996): «Αν οι Χριστιανοί δεν έκαιγαν την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, οι Έλληνες θα είχαν πάει στον Άρη πριν χίλια χρόνια».

ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΚΑΤΕΛΥΘΗ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

(Ιωάννης ο Χρυσοστόμος, Λόγος εις τον Μακάριον Βαβύλα και κατά Ιουλιανού, ή κατά Ελλήνων)

09.03.2021

Είμαστε αλήθεια ζωντανοί, ώ Έλληνες;

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΠΑΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Άρα μη θανόντες τώ δοκείν ζώμεν μόνον,
Έλληνες άνδρες, συμφορά πεπτωκότες
όνειρον εικάζοντες είναι τόν βίον;
ή ζώμεν ημείς, τού βίου τεθνηκότος;

Είμαστε αλήθεια ζωντανοί, ώ Έλληνες,
καθώς μας πήρε τώρα η συμφορά
κι έγινε η ζωή μας εφιάλτης;
Ή μήπως ζούμε εμείς κι έχει η ζωή πεθάνει;

09.03.2021

Για να επιτευχθεί η Εθνοκτονία των Ελλήνων

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ – ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ: ΤΑ ΔΙΔΥΜΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ.

Η πρωτοχριστιανική περίοδος – όπως αργότερα η πρωτοκομμουνιστική - ήταν καθαρά εβραϊκή υπόθεση. Ο πρωτοχριστιανισμός υπήρξε μία υποχρεωτική «ιστορικο-ερωτική» συγκατοίκηση με τους ιουδαίους. Ένα βαθύ θεολογικό ειδύλλιο μεταξύ ιουδαίων και Ελλήνων. Ένα συγκλονιστικό «σωτηριακό» αγκάλιασμα, με μοναδική υποχρέωση του λαού των Ελλήνων την ολοκλήρωση της «σωτηρίας» τους στην μητρική κλίνη του ιστορικού εβραϊσμού. Η διδασκαλία ήταν: "η εβραϊκή ιστορία διδάσκει, εξαγνίζει και σώζει. Η Ελληνική σοφία δυσοσμεί ανυπόφορα και λερώνει μολυσματικά". Για να λειτουργήσουν οι σωτηριολογικές εγγυήσεις του Χριστιανισμού έπρεπε να υπάρξει οριστική αποκοπή των Ελλήνων από τους φυσικούς προγόνους του Ελληνικού λαού. Έπρεπε να επέλθει η αλλοίωση των φυσικών χαρακτηριστικών του λαού μας. Για να επιτευχθεί η Εθνοκτονία των Ελλήνων έπρεπε ο Ελληνικός λαός να αποκόψει τις προγονικές του καταβολές, να καταργήσει την εμμονή του να τιμά τους λαμπρούς και ηρωικούς προγόνους του, να αλλάξει τα πατροπαράδοτα Ελληνικά έθιμά του και να τα αντικαταστήσει με τα ιουδαϊκά.

"Ο θεός του Αβραάμ, ο θεός του Ισαάκ, ο θεός του Ιακώβ, ο θεός των πατέρων ημών. Ο Χριστός, τον φτωχό ελληνικό λαό ανόρθωσε και κάθισε αυτόν μετά των αρχόντων του Ισραήλ, τον όντως λαόν αυτού". Άγιος Ευσέβιος.

Ο Χριστιανισμός - όπως ακριβώς πολύ αργότερα ο κομμουνισμός - ήταν και είναι κατ' εξοχήν διεκδικητική θρησκεία κατά παντός. Υπήρξε γνήσιο παιδί του Ιουδαϊσμού, και γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, ισοπέδωνε μεθοδικά κάθε αντιγνωμία, ακόμη και πατρική. Μεγάλο πλήθος φανατικών ιουδαίων αντιμαχόταν τον Χριστιανισμό εκλαμβάνοντάς τον ως αντίπαλη θρησκεία. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι ο Χριστιανισμός ήταν ουσιαστικά η καλύτερη εκπλήρωση του παλαιοδιαθηκικού ιουδαϊσμού. Ο Χριστιανισμός είχε έναντι των εθνών την πολυσυλλεκτικότητα, που ο γιαχβικός ιουδαϊσμός δεν διέθετε. Έτσι για ολοφάνερες και ευνόητες σκοπιμότητες αναπτύχθηκε από τους χριστιανούς ένας επιφανειακός, αλλά και ενίοτε ουσιαστικός αντιεβραϊσμός. Αργότερα υπήρξε και ο φόβος, μήπως ο Χριστιανισμός αποκτήσει φανερούς διαύλους επικοινωνίας με τον καθαρόαιμο ιουδαϊσμό και έτσι γίνει ολοφάνερη στους λαούς η ιουδαϊκή ταυτότητα του Χριστιανισμού.

04.03.2021

Για τον Χρυσόστομο το όνομα Έλληνας είναι μία βρισιά και τίποτε άλλο.

ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

"Η εορτή των Τριών Ιεραρχών εδώ στην Ελλάδα έχει πάρει αυτήν την μορφή που έχει, ότι δηλαδή οι Τρεις Ιεράρχες είναι συνεχιστές του μεγάλου Ελληνικού πνεύματος της αρχαίας Ελλάδος! Αν όμως διαβάσει κανείς τους Τρεις Ιεράρχες και προ παντός τον ιερό Χρυσόστομο, θα δει ότι ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συνέχεια επικρίνει τους αρχαίους Έλληνες. Ο Χρυσόστομος είναι μεγάλος «υβριστής» των αρχαίων Ελλήνων. Για τον Χρυσόστομο δηλαδή το όνομα Έλληνας, που είχε καταλήξει να σημαίνει ειδωλολάτρης, είναι μία βρισιά και τίποτε άλλο. Αλλά και ο Μέγας Βασίλειος, όπως και ο Γρηγόριος ο Νύσσης δεν πάνε πολύ πίσω στο θέμα αυτό."

Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Ρωμανίδης, "Πατερική Θεολογία" (Από τους σημαντικότερους θεολόγους της Ορθοδοξίας κατά τον 20ο αιώνα, "Προφήτης της "Ρωμηοσύνης" κατά τον Μεταλληνό).

20.02.2021

Οι ρωμιοί το πρωί προσκυνούν το κάστανο του αγίου Παϊσίου και μετά ψηφίζουν τον κομμουνιστή Τσίπρα.

Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ.

Πρέπει να γίνει μία σοβαρή ψυχιατρική και κοινωνιολογική μελέτη, που να ερμηνεύει, πώς οι νεοέλληνες το πρωί κάθονται σε τεράστιες ουρές για να προσκυνήσουν το κάστανο του αγίου Παϊσίου και μετά ψηφίζουν τον κομμουνιστή Τσίπρα. Αυτά τα δύο
πρέπει να έχουν στενή συσχέτιση. Η προς τον κομμουνισμό φορά της νεοελληνικής κοινωνίας, ψυχιατρικά - κοινωνιολογικά, σίγουρα έχει βαθύτατο εσωτερικό συνειρμό και συνάφεια με την ίδια την φύση της ορθόδοξης χριστιανικής κοινωνίας. Δεν εξηγείται αλλιώς. Οι νεοέλληνες κομμουνιστές φαίνεται ότι είναι η ανομολόγητη ψυχοκοινωνιολογικά μη ωρίμανση του μέσου ορθόδοξου νεοέλληνα, γιατί ο παιδικός ιδεολογικός διαποτισμός της ορθοδοξίας με τα αλλόκοτα δόγματά της, παραμένει βαρύς στο υποσυνείδητο του νεοέλληνα. Ψυχαναλυτικά ο ορθόδοξος νεοέλληνας έχει καθηλωθεί στο πρωκτικό, βρεφικό, παιδικό ή έστω εφηβικό στάδιο, στο στάδιο που καταφέρνει να απορρίψει την πατρική κηδεμονία, στο στάδιο που επαναστατεί αλλά δεν μπορεί να ενηλικιωθεί ποτέ, στο στάδιο μιας μόνιμης ανισόρροπης επανάστασης με καθηλωμένους αρνητισμούς, χωρίς να μπορεί να ωριμάσει και να προχωρήσει στην υπέρβαση, χωρίς να μπορεί να αναπτύξει τίποτε το θετικό και δημιουργικό.

16.02.2021