ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΚΑΙ Η ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
Είναι αστείο να ακούς ανθρώπους να μιλάνε για τη «φυλετική επιστήμη» ως «ψευδοεπιστήμη» και μετά να αναφέρουν ότι οι άνθρωποι μοιράζονται το 99,9% του DNA τους.
Μοιραζόμαστε επίσης περίπου 50% του DNA μας με μια μπανάνα και 98,8% με χιμπατζήδες.
Είναι αστείο να ακούς ανθρώπους να μιλάνε για τη «φυλετική επιστήμη» ως «ψευδοεπιστήμη» και μετά να αναφέρουν ότι οι άνθρωποι μοιράζονται το 99,9% του DNA τους.
Μοιραζόμαστε επίσης περίπου 50% του DNA μας με μια μπανάνα και 98,8% με χιμπατζήδες. Γιατί; Επειδή είμαστε όλοι ευκαρυωτικοί οργανισμοί και το μεγαλύτερο μέρος του DNA είναι πολύ παλιός βιολογικός μηχανισμός που ευθύνεται για τις λειτουργίες της ζωής (αντιγραφή DNA, παραγωγή RNA, κατασκευή πρωτεϊνών, παραγωγή και χρήση ενέργειας, διαίρεση κυττάρων και επισκευή ζημιών, ρύθμιση μεταβολισμού, κ.λπ.). Αυτό το μοιραζόμαστε από κοινού με όλη την ευκαρυωτική ζωή.
Αλλά το ανθρώπινο γονιδίωμα είναι τεράστιο. Πάνω από 3 δισεκατομμύρια ζεύγη βάσεων. Ακόμα και μια μικρή ποσοστιαία διαφορά αντιπροσωπεύει ακόμα εκατομμύρια ζεύγη βάσεων. Επιπλέον, το πού εμφανίζονται αυτές οι διαφορές έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από το απλό μέτρημά τους. Αν κάποιες από αυτές τις διαφορές DNA οδηγούν σε οδηγίες που λένε κάτι σαν «ανάπτυξε αυτό τον ιστό με αυτόν τον τρόπο, σε αυτό το στάδιο, για αυτό το διάστημα», μπορείς να καταλήξεις σε οργανισμούς που διαφέρουν δραματικά.
Άρα δεν πρόκειται πραγματικά για «ποσοστιαία διαφορά» όταν μιλάμε για γενετική διαφορά. Ένα μεγάλο μέρος της συζήτησης πρέπει να αφορά ποια γονίδια ενεργοποιούνται, πού και πόσο έντονα ενεργοποιούνται, πόσο καιρό μένουν ενεργά, ποιοι τύποι κυττάρων τα εκφράζουν και σε ποιο στάδιο ανάπτυξης εκφράζονται.
Σκεφτείτε την εμβρυϊκή ανάπτυξη. Μια μικρή, ρυθμιστική αλλαγή νωρίς στην εμβρυϊκή ανάπτυξη μπορεί να προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση συνεπειών. Αν κάτι, ας πούμε, άλλαζε τον τρόπο με τον οποίο πολλαπλασιάζονται τα νευρικά πρόδρομα κύτταρα κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη, δεν θα χρειαζόσουν χιλιάδες νέα «γονίδια εγκεφάλου» για να προκύψει ένα ουσιαστικά διαφορετικός τύπος εγκεφάλου. Θα χρειαζόσουν απλώς ένα μόνο γονίδιο που αλλάζει τις γενετικές οδηγίες που διέπουν τον τρόπο που αναπτύσσεται ένας οργανισμός.
Άρα ναι, οι άνθρωποι είναι 99,9% γενετικά ίδιοι μεταξύ τους με την κανονική έννοια των μονονουκλεοτιδικών διαφορών, αλλά η υπόλοιπη παραλλαγή συμβάλλει σε πραγματικές και μερικές φορές απότομες διαφορές στη φυσιολογία, την εμφάνιση, τον χαρακτήρα, κ.λπ. Ακόμα και ένα ελάχιστο κλάσμα του ενός τοις εκατό έχει πολλά περιθώρια ελιγμών και αυτό που μπορεί να γίνει σε αυτά τα περιθώρια είναι ουσιαστικό.
Την επόμενη φορά που θα δεις κάποιον να επαναλαμβάνει τη φράση ότι η φυλή δεν υπάρχει επειδή είμαστε 99,9% γενετικά ίδιοι, θα ξέρεις ότι αυτό το άτομο δεν ξέρει τίποτα για τη γενετική και απλώς επαναλαμβάνει ένα επιχείρημα που άκουσε από κάποιον άλλο που επίσης δεν ξέρει τίποτα για τη γενετική. Δεν είναι άξιος να συμμετέχει στη συζήτηση.
https://x.com/Philosophi_Cat/status/2092019374936772905
ΖΗΝΩΝ ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου